Λαττάκεια
Η Λαττάκεια ή Λατάκεια (αραβικά: اللَاذِقِيَّة αλ-Λαδίκια) είναι η κύρια πόλη - λιμένας της Συρίας, καθώς και πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του κυβερνείου Λατάκεια. Πέρα από λιμάνι, η Λαττάκεια είναι σημαντικό κατασκευστικό κέντρο για τις γειτονικές αγροτικές πόλεις και χωριά. Σύμφωνα με την απογραφή του 2004, η Λαττάκεια έχει 383.786 κατοίκους. Είναι η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη της Συρίας, μετά τη Δαμασκό, το Χαλέπι, τη Χομς και τη Χάμα. Στα νότια συνορεύει με την Ταρτούς, στα ανατολικά με τη Χάμα, και με το Ιμπλίντ και την Τουρκία στα βόρεια.
Αν και η περιοχή που βρίσκεται η πόλη κατοικείται από τη δεύτερη χιλιετία π.Χ., η σύγχρονη πόλη ιδρύθηκε τον 4ο αιώνα π.Χ. από την ελληνιστική δυναστεία των Σελευκιδών και ήταν γνωστή ως Λαοδίκεια η Πάραλος. Η Λάττακεια εν συνεχεία καταλήφθηκε από τους Ρωμαίους και εν συνεχεία τους Ομεϋάδες και τους Αββασίδες, τον 8ο και τον 10ο αιώνα μ.Χ. Κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας τους, οι Βυζαντινοί επιτέθηκαν πολλές φορές τη πόλη επανακτώντας, όμως την παροδικά, ιδιαίτερα από τους Φατιμίδες. Εν συνεχεία, η Λαττάκεια κυριέυθηκε από τους Σελτζούκους, τους Σταυροφόρους, τους Αγιουβίδες, τους Μαμελούκους και τους Οθωμανούς. Μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο ήταν μέρος μιας αυτονόμης επαρχίας και το 1944 έγινε μέρος της Συρίας.
