Λαοδίκη της Καππαδοκίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η Λαοδίκη ήταν πριγκίπισσα του ελληνιστικού βασιλείου του Πόντου και βασίλισσα της Καππαδοκίας στο πλευρό του βασιλιά Αριαράθη Στ'. Γονείς της ήταν ο Μιθριδάτης Ε' ο Ευργέτης και η σύζυγός του, Λαοδίκη. Αδερφός της ήταν ο διαβόητος βασιλιάς του Πόντου, Μιθριδάτης Στ' ο Ευπάτωρ.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το χέρι της Λαοδίκης δόθηκε στο βασιλιά της Καππαδοκίας, Αριαράθη Στ'. Ο Πόντος προχώρησε στην κίνηση αυτή αποσκοπώντας να προσαρτήσει τα εδάφη της χώρας στη δική του επικράτεια. Το ζεύγος απέκτησε δύο γιους, που έμειναν γνωστοί στην ιστορία ως Αριαράθης Ζ' και Αριαράθης Η'. Τελικά ο Αριαράθης δολοφονήθηκε με διαταγές του Μιθριδάτη Ευπάτορα, δια μέσου ενός ευγενούς, του Γόρδιου.

Ο Μιθριδάτης σκόπευε να προσωρήσει ακόμη παραπέρα, θανατώνοντας και τους ανηψιούς του. Το κενό εξουσίας που δημιούργησαν τα γεγονότα αυτά εκμεταλλεύτηκε ο βασιλιάς Νικομήδης Γ' της Βιθυνίας για να εισβάλλει στην Καππαδοκία. Από την πλευρά της η Λαοδίκή, φοβούμενη πως ο Μιθριδάτης είχε δυσοίωνα σχέδια για την ίδια και τα παιδιά της, συμμάχησε με τον Νικομήδη προχωρώντας μάλιστα σε γάμο μαζί του.[1]

Ο Μιθριδάτης, οργισμένος με την εξέλιξη αυτή των πραγμάτων εξαπέλυσε επίθεση κατά της Καππαδοκίας, υποστηρίζοντας πως το μόνο που ήθελε ήταν να βοηθήσει την αδερφή του. Τελικά απέπεμψε τις δυνάμεις της Βιθυνίας από τη χώρα διατηρώντας για λίγο τη Λαοδίκη στο θρόνο. Σύντομα όμως, ανέβασε στο θρόνο έναν από τους γιους του, ο οποίος ήταν μόλις οκτώ ετών, συνεχίζοντας στην ουσία ο ίδιος να κυβερνά τη χώρα.[1]

Οι κάτοικοι της Καππαδοκίας, αποπειράθηκαν τότε χωρίς αποτέλεσμα να τοποθετήσουν έναν από τους γιους της Λαοδίκης στο θρόνο. Βλέποντας τα γεγονότα αυτά και φοβούμενος πως η Βιθυνία θα γίνει ο επόμενος στόχος του Μιθριδάτη, ο Νικομήδης έστειλε στη Ρώμη έναν όμορφο νέο να διεκδικήσει το θρόνο της Καππαδοκίας, ισχυριζόμενος πως ήταν γιος του βασιλιά Αριαράθη, συμμάχου των Ρωμαίων. Τον συνόδεψε και η Λαοδίκη ώστε να υποστηρίξει ότι από τον Αριαράθη Στ' απέκτησε τρία παιδιά αντί για δύο. Τελικά η Σύγκλητος διαβλέποντας τις δολοπλοκίες των δύο βασιλέων απέσπασε την Καππαδοκία από το Μιθριδάτη και την Παφλαγονία από το Νικομήδη, προσφέροντας μάλιστα στους δύο λαούς την ελευθερία τους.[2]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ιουστίνος, «Επιτομή της Ιστορίας του Πομπήιου Τρώγου»

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Justinus, 38.1
  2. Justinus, 38.2

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]