Λακωνικός κόλπος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 36°30′44.78″N 22°42′47.08″E / 36.5124389°N 22.7130778°E / 36.5124389; 22.7130778 Ο Λακωνικός κόλπος είναι ο νοτιότερος κόλπος της Πελοποννήσου, της ηπειρωτικής Ελλάδος αλλά και της Ευρώπης. Χαρακτηρίζεται ο επισημότερος της Ελλάδος από το γεγονός ότι προ αυτού διέρχεται ο μεγαλύτερος αριθμός πλοίων που έχουν κατεύθυνση από δυτική Μεσόγειο προς λιμένες ανατολικής Μεσογείου και Μαύρης θάλασσας και αντίστροφα και από την Αδριατική προς τη διώρυγα του Σουέζ και αντίστροφα. Ο Λακωνικός κόλπος εκτείνεται κατά διεύθυνση Βορρά – Νότου, με είσοδο από το Νότο, ενώ ορίζεται ανατολικά από την απόληξη της ΝΑ χερσονήσου της Πελοποννήσου, της άλλοτε Λακωνικής,[1] εκ της οποίας και η ονομασία του, που καταλήγει στο Ακρωτήριο Μαλέας, (ανατολικό κέρας του Λακωνικού), και δυτικά από τη χερσόνησο της Μάνης που καταλήγει στο Ακρωτήριο Ταίναρο, (δυτικό κέρας του Λακωνικού). Και τα δύο αυτά ακρωτήρια φέρουν φάρους πολύ μεγάλης φωτοβολίας.

Το εύρος της εισόδου του Λακωνικού, δηλαδή η απόσταση μεταξύ των δύο παραπάνω ακρωτηρίων είναι περίπου 35 μίλια, ενώ το μήκος της κεφαλής του κόλπου, δηλαδή του μυχού του, περιορίζεται εκατέρωθεν σε μια υπέροχη αμμώδη παραλία μήκους 8 μιλίων. Στο μυχό του Λακωνικού κόλπου εκβάλει ο ποταμός Ευρώτας, ο δημιουργός της υπέροχης αυτής παραλίας.
Το μήκος του κόλπου από της εισόδου του μέχρι του μυχού του, (μήκος είσδυσης), είναι περίπου 28 μίλια.

Νήσοι, νησίδες και βραχονησίδες του Λακωνικού είναι η Ελαφόνησος, η Κρανάη, τα Τρίνησα (συστάδα βραχονησίδων) και η βραχονησίδα Κατεργάκι (κοντά στο Ταίναρο).

Κυριότεροι λιμένες του Λακωνικού είναι του Γυθείου, της Νεάπολης Βοιών, (Βάτικα), ο Αρχάγγελος, το Πόρτο Κάγιο, η Πλύτρα, η Ελιά, ο Κότρωνας, το Σκουτάρι. Οι ακτές του γενικά είναι πολυσχιδείς μ΄ ένα πλήθος όρμων και ορμίσκων που τον περιβάλλουν.

Σημαντικότερες αμμώδεις παραλίες του Λακωνικού είναι αναμφίβολα όλο το μήκος της ακτής του μυχού του καθώς και: η δημοτική πλαζ Γυθείου, η ακτή Σεληνίτσα, κοντά και βόρεια της πόλης του Γυθείου, η υπέροχη ανοικτή παραλία του Μαυροβουνίου, καθώς και στη συνέχεια οι ακτές Βαθύ, Αγερανός, Σκουτάρι, Καλύβια και βέβαια ο Κότρωνας που συνδέεται με παραλιακή οδό με το Γύθειο και που συνεχίζει περιφερειακά Πόρτο Κάγιο - Γερολιμένα - Αρεόπολη - Γύθειο.

Ακτογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η παραλία του είναι σχετικά ρηχή, φτάνοντας τα 24 έως 50 μέτρα βάθος,[2] ενώ το μέγιστο βάθος του φτάνει στα 1450 μέτρα μέσα στον κόλπο[2] και στα 5015 μέτρα λίγο έξω από τον κόλπο.[3]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Σήμερα ονομάζεται χερσόνησος Έλους ή Επιδαύρου Λιμηράς
  2. 2,0 2,1 ναυτιλιακός χάρτης mapserver
  3. ναυτιλιακός χάρτης mapserver