Λάμπρος Αστέρης
|
|
Αυτό το λήμμα ή η ενότητα δεν αναφέρει τις πηγές του ή δεν περιέχει επαρκείς παραπομπές. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια προσθέτοντας κατάλληλες πηγές και παραπομπές που να υποστηρίζουν το λήμμα. Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 09/10/2010. |
Ο Λάμπρος Αστέρης (καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Δημητρίου Καραχάλιου) (1871-1942) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και ποιητής.
Γεννήθηκε στο Καστρί Κυνουρίας και σπούδασε νομικά στην Αθήνα. Έλαβε μέρος στη Κρητική επανάσταση του 1896, (Επανάσταση του Βάμου) και στη συνέχεια ως μέλος της Εθνικής Εταιρίας πήγε στη Θεσσαλία προκειμένου να οργανώσει επαναστατικά σώματα.
Αργότερα στάλθηκε στη Βιέννη ως ανταποκριτής ελληνικού ημερήσιου τύπου όπου και παρέμεινε εκεί μέχρι το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα το 1917 απελάθηκε από τη νέα κυβέρνηση στη Κρήτη. Εκεί ασχολήθηκε με ιστορικές μελέτες του Μυκηναϊκού πολιτισμού. Πέθανε στη κατοχή στην Αθήνα.
Έγραψε πολλές ποιητικές συλλογές όπως: "Νικητήρια" (1895), "Από τους γύρους των ωρών" (1906), "Το φλογερό πέρασμα" (1926). Επίσης συνέγραψε και δράματα όπως "Ίκαρος", "Είλωτες" κ.ά., καθώς και ιστορικές πραγματείες μεταξύ των οποίων ξεχωρίζουν: "Αι παραδουνάβιαι ελληνικαί αποικίαι" (1903), "Pro Albania" (1910), "περί των κατοίκων της προϊστορικής Ελλάδας" (1925) κ.ά.
[Επεξεργασία] Εργογραφία
- Τό πρώτον πυρ: τά τραγούδια γραφέντα υπό Λάμπρου Αστέρη, 1895.
- Τό φλογερό πέρασμα (1914 - 1922): Πολεμικές ὠδές, 1926.
- Ανθολογία γερμανικής ποίησης, 1749-1921, (μετάφραση Αστέρης Λάμπρος), Ἑκάτη 2001.