Κωνσταντίνος Υψηλάντης

Ξυλογραφία του Κωνσταντίνου Υψηλάντη από το περιοδικό Εθνικόν Ημερολόγιον Βρετού του 1863

Ο Κωνσταντίνος Υψηλάντης (1760-1816) ήταν ηγεμόνας της Βλαχίας & μέγας διερμηνέας της Υψηλής Πύλης.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Κωνσταντινούπολη και ήταν γιός του Αλέξανδρου Υψηλάντη, μέγα διερμηνέα της Υψηλής Πύλης και ηγεμόνα της Βλαχίας, γόνος ισχυρής και εύπορης Φαναριώτικης οικογένειας. Μορφώθηκε στη Γερμανία και αρχικά άρχισε να οργανώνει αντιτουρκική εξέγερση στη Βλαχία. Το 1796 όμως και αφού είχε πείσει τις τουρκικές αρχές για την υπακοή του διορίστηκε μέγας διερμηνέας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1799. Στις 22 Σεπτεμβρίου του 1802 ανέλαβε την ηγεμονία της Βλαχίας, την οποία όμως έχασε το 1806 εξαιτίας της αντιπάθειας του Γάλλου πρέσβη στη Κωνσταντινούπολη προς το πρόσωπο του.

Μετά απο την καθαίρεση του δραπέτευσε στην Αγία Πετρούπολη, όπου και συνεργάστηκε με τον Τσάρο. Επικεφαλής 20.000 στρατιωτών προέλασε έως το Βουκουρέστι αλλά αναγκάστηκε να επιστρέψει στο Κίεβο ύστερα απο τη συνθήκη του Βελιγραδίου. Τιμήθηκε πλείστες φορές απο τον Τσάρο ενώ διακρίθηκε και για την μόρφωση του. Είχε μεταφράσει στα τούρκικα γαλλικά συγγράμματα ενώ είχε γράψει διάφορα ποιήματα, τα οποία όμως δεν στάθηκε δυνατόν να βρεθούν.

Λίγο πριν το θάνατό του υπέβαλε στον Ιωάννη Καποδίστρια σχετικές διπλωματικές προτάσεις περί του Σερβικού ζητήματος, τις οποίες φαίνεται ν΄ αποδέχθηκε ο δεύτερος όπου και προσπάθησε να τις προωθήσει στον Τσάρο σε αποκήρυξη της συνθήκης του Βουκουρεστίου (1812), ως προς τη Σερβία και την ανακήρυξή της σε ανεξάρτητο Βασίλειο.
Απεβίωσε στο Κίεβο το 1816 και άφησε πέντε γιούς απο τους οποίους διακρίθηκαν οι Αλέξανδρος, Δημήτριος και Νικόλαος Υψηλάντης.

Προκάτοχος: Pavel Chichagov

Πρίγκιπας της Βλαχίας 1806-1812

Διάδοχος: Ιωάννης Γεώργιος Καρατζάς