Κρις Μακάντλες

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ένας ταξιδευτής, ο οποίος το μόνο σπίτι που γνωρίζει είναι ο δρόμος. Αφοσιωμένος σε έναν αγώνα εξόντωσης του απατηλού εαυτού του --Κρις Μακάντλες "Όλα είναι δρόμος"

—Ο Κρις Μακάντλες σε μια "διακήρυξη ανεξαρτησίας"

Ο Κρις Μακάντλες (Christofer "Alex" Johnson McCandless, 12 Φεβρουαρίου 1968 Βιρτζίνια, ΗΠΑ-19 Αυγούστου 1992, Αλάσκα, ΗΠΑ) ήταν ένας αμερικανός απόφοιτος κολλεγίου, ιδεαλιστής και ακτιβιστής που αρνήθηκε την πολιτισμένη ζωή και επιχείρησε να διαβιώσει μέσα σε αντίξοες συνθήκες, αλλά πέθανε από ασιτία. Η περίπτωσή του αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για εκατοντάδες θαυμαστές του, οι οποίοι προσπαθούν να μιμηθούν το παράδειγμά του.

Ο Μακάντλες ήταν χαρισματικός μαθητής με έφεση προς τις επιχειρήσεις [1], καθώς από μικρή κιόλας ηλικία διακρίθηκε στις σπουδές του αλλά και απέκτησε το δικό του αυτοκίνητο. Επηρεασμένος από βιβλία του Τζακ Λόντον και του Λέοντα Τολστόι, στράφηκε στον φυσικό τρόπο ζωής και μετά την αποφοίτησή του από το κολλέγιο (1990) ξεκίνησε διάφορες περιηγήσεις στην αμερικανική ενδοχώρα, από το Μεξικό έως την Αλάσκα. Συνήθιζε να κρατά προσωπικό ημερολόγιο, να είναι εξοπλισμένος μόνο με τα απολύτως απαραίτητα και να διακινδυνεύει χωρίς να λαμβάνει τις απαραίτητες προφυλάξεις, γεγονός που έκανε πολλούς να τον χαρακτηρίσουν σαν "ναρκισσιστικό", "σχιζοφρενικό", ή "αυτοκτονικό" άτομο. Αυτοαποκαλείτο "Alex" (εμφαντικά "Alexander Super-tramp"-"ιδανικός ή τέλειος πλάνης") και με το όνομα αυτό τον γνώρισαν οι κάτοικοι των περιοχών που επισκεπτόταν. Στις 28 Απριλίου του 1992 άρχισε την τελευταία του περιήγηση στην Αλάσκα, διαμέσω του "μονοπατιού του Πανικού" και διασχίζοντας τα νερά του επικίνδυνου ποταμού Τεκλανίκα. Είχε μαζί του μόλις 4,5 κιλά ρύζι, ένα τουφέκι και τα αγαπημένα του βιβλία, αλλά όχι πυξίδα ή χρήματα. Κατέλυσε μέσα σε ένα εγκαταλελειμένο, σκουριασμένο λεωφορείο της γραμμής 142 (έκτοτε "Μαγικό Λεωφορείο" και σημείο προσκυνήματος θαυμαστών) το οποίο έγινε η τελευταία του κατοικία, καθώς στις 6 Σεπτεμβρίου 1992 βρέθηκε νεκρός (σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των γιατρών είχε αποβιώσει 18 ημέρες νωρίτερα από έλλειψη τροφής) και σκελετωμένος. Είχε προλάβει, εντούτοις, να αναγράψει τη λέξη "sos" στη μια πλευρά του λεωφορείου, ένδειξη ότι είχε πλήρη συναίσθηση του επερχόμενου τέλους του. Στον τόπο θανάτου του, η οικογένειά του ανάρτησε μια αναμνηστική επιγραφή. Η περίπτωσή του θυμίζει σε αρκετό βαθμό την αντίστοιχη του έλληνα καθηγητή Λιαντίνη, που πέθανε μόνος σε μια απόκρημνη περιοχή του Ταϋγέτου, το 1998.

Επιρροή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η περιπέτεια του Μακάντλες συγκέντρωσε το ενδιαφέρον του δημοσιογράφου Τζον Κρακάουερ, ο οποίος συνέγραψε ένα βιβλίο για αυτόν, παραθέτοντας και πολλά αυθαίρετα στοιχεία, το οποίο έγινε best-seller. Με βάση αυτό το βιβλίο, ο ηθοποιός Σον Πεν έγραψε το σενάριο και σκηνοθέτησε την κινηματογραφική ταινία με τίτλο "Ταξίδι στην Άγρια Φύση" ("Into the Wild") με πρωταγωνιστή τον Έμιλ Χερς που παρουσιάσθηκε στις οθόνες το 2007[2] και γνώρισε αρκετή επιτυχία. Το 2010 μια θαυμάστρια του Μακάντλες, η 29χρονη Κλερ Άκερμαν έχασε τη ζωή της στα ορμητικά νερά του ποταμιού Τεκλανίκα, ενώ αρκετές φορές οι τοπικές αρχές έχουν κινητοποιηθεί προκειμένου να διασώσουν άλλους επίδοξους μιμητές του κατορθώματος του Μακάντλες.

Πηγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ", φύλλο Σ/Κ 8-9 Φεβρουαρίου 2014, σελ. 49, "Περιπέτεια στην Αλάσκα", συντάκτης Μ.Δ.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]