Κορησός Καστοριάς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αποσαφήνιση     Αυτό το λήμμα αφορά οικισμό του νομού Καστοριάς. Για άλλες χρήσεις, δείτε: Κορησός.


Συντεταγμένες: 40°30′18″N 21°22′29″E / 40.505, 21.37472

Κορησός

Gorentsi Kostursko ezero panorama 02.jpg
Άποψη της ιστορικής κωμόπολης.
Χάρτης
Θέση στην Ελλάδα
Κορησός (Ελλάδα)
Κορησός
Κορησός
Πληροφορίες
Περιφέρεια Δυτική Μακεδονία
Νομός Καστοριάς (πρωτεύουσα)
Δήμος Καστοριάς
Επίσημος πληθυσμός 1.309 (2001)
Υψόμετρο 620[1] m

Η Κορησός (ή σπανιότερα Κορησσός) είναι ιστορική κωμόπολη της Δυτικής Μακεδονίας, παλαιά έδρα του Δήμου Αγίων Αναργύρων και σήμερα σημαντικός αγροτικός οικισμός της Καστοριάς. Απέχει 15 χλμ. από πόλη της Καστοριάς και 4 χλμ. τις όχθες της λίμνης της Καστοριάς. Παλαιότερα ο οικισμός ονομάζονταν Γκορένση ή Γκυρέντση[2] και σήμερα ο οικισμός έχει πληθυσμό 1.309 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Στην τοπική κοινότητα ανήκει ο οικισμός Άγιος Νικόλαος με 61 κατοίκους, ενώ στα όρια της κοινότητας υπάρχουν ο οικισμός Τσάκωνη ή Τσάκονη καθώς και η μονή Αγίου Νικολάου Τσιριλόβου.



Πίνακας περιεχομένων

[Επεξεργασία] Διοικητικές και πληθυσμιακές μεταβολές

Το έτος 1918, η Κορησός αναγνωρίστηκε σε ομώνυμη κοινότητα του Νομού Φλώρινας της Επαρχίας Καστοριάς με το όνομα Γκορέντση, ενώ το 1919 ο οικισμός μετονομάζεται σε Κορησός. Το 1941 ο οικισμός εντάσσεται στην στον Νομό Καστοριάς. Το 1971 η κοινότητα Αγίου Νικολάου καταργείται και υπάγεται στην Κοινότητα Κορησού. Το 1997, η Κορησός γίνεται έδρα του Δήμου Αγίων Αναργύρων, ενώ το 2011, με το σχέδιο Καλλικράτης, γίνεται έδρα της Δημοτικής Ενότητας Αγίων Αναργύρων του Δήμου Καστοριάς.[3]

Η πρώτη πληθυσμιακή καταγραφή γίνεται τον 15ο αιώνα, όπου καταγράφονται 98 οικογένεις, περίπου 490 κάτοικοι.[4] Στις αρχές του 20ου αιώνα, φτάνει να έχει 3.000 κατοίκους, με 850 κατοίκους μουσουλμάνους. Ο πληθυσμός της Κορησού δεν παρουσιάζει σημαντικές διακυμάνσεις μετά τον Β' Βαλκανικό Πόλεμο. Με την ανταλλαγή των πληθυσμών των πληθυσμών με την Βουλγαρία την περίοδο 1913 με 1918, μεταναστεύουν στην Βουλγαρία 39 κάτοικοι ενώ με την υποχρεωτική ανταλλαγή των πληθυσμών με την Τουρκία το 1923 εγκαθίστανται 252 πρόσφυγες από τα Μικρασιατικά παράλια, τον Πόντο και την Ανατολική Θράκη.[5][4]

Έτος 1905 1913 1920 1928 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001
Κάτοικοι 3.000 1.731 1.921 1.468 1.627 1.835 1.136 1.150 1.175 1.160 1.309

Η τοπική κοινότητα Κορησού, με τον Άγιο Νικόλαο που έχει 61 κατοίκους, φτάνει σε πληθυσμό στην τελευταία απογραφή τους 1.370 κατοίκους.

[Επεξεργασία] Γεωγραφία

Βρίσκεται χτισμένη σε υψόμετρο 620 μέτρων[1]και στους πρόποδες του βουνού Γάβρος ή Κορησός(1386 μ.), που ανήκει στο ορεινό σύμπλεγμα του Ασκιού, σε περίοπτη θέση προς τον ομώνυμο κάμπο της Κορησού και τα χωριά της ανατολικής λεκάνης της λίμνης.[6] Τα δάση που βρίσκονται πάνω από τον οικισμό είναι αποτελούνται κυρίως από οξιές.

[Επεξεργασία] Ονομασία

Η λέξη Κορησσός, με την ορθογραφία με δύο σίγμα, σύμφωνα με ιστορικά δεδομένα αποτελεί το πρώτο όνομα του οικισμού. Αργότερα πρέπει να μετασχηματίστηκε σε Γκορένση, που προέκυψε από το πρόθεμα "ἐν" και την παραφθορά του ονόματος του χωριού. Η ορθογραφία με διπλό σίγμα κράτησε για αρκετές δεκαετίες ακόμα μέχρι την απάλειψή του σε απροσδιόριστο χρόνο.[7] Το τοπωνύμιο Κορησός υπάρχει σε κείμενο του Ξενοφώντα[8] ως όνομα όρους οικισμού με το όνομα Κορησσός[9][10] κοντά στην αρχαία Έφεσο καθώς και σε πόλη της αρχαίας Κέας με το όνομα Κορησσία ή Κορησσός.[11] Στην εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου αναφέρεται ότι υπήρχε εικόνα του Αγίου Διονυσίου του 1653, που καταστράφηκε σε πυρκαγιά το 1948 κατά τον Εμφύλιο, όπου αναγραφόταν ο Άγιος ως Διονύσιος ο Κορησωρίτης.[12] Το 1919 επαναφέρεται το ιστορικό του όνομα Κορησός, από το όνομα Γκορένση, που αποτελεί παραφθορά της πρώτης ονομασίας, έπειτα από ενέργειες του διευθυντή του Δημοτικού Σχολείου Ιωάννη Τσιτσιπάνη.[7]

Σύμφωνα με το Φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως όπου προσδιορίζεται η μετονομασία του οικισμού, η ορθογραφία του ονόματος του οικισμού είναι με ένα σίγμα, δηλαδή "Κορησός".[2]

[Επεξεργασία] Ιστορία

Εγκαίνια αρχοντικού σπιτιού στην Κορησό, οικία Διαμαντή Βαενά. Φωτογραφία Λεωνίδα Παπάζογλου, 20 Σεπτεμβρίου 1906

[Επεξεργασία] Τοπική παράδοση

Κατά την τοπική παράδοση, η δημιουργία του οικισμού προέκυψε από την συνένωση τριών ή τεσσάρων οικισμών που υπήρχαν' της Τσάκωνης, της Σαρακίνηας, της Γιάζας και ίσως του Κάνιακου. Αυτό πιθανολογείται να έλαβε χώρα μετά τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του αυτοκράτορα Βασίλειου Β’ στην περιοχή, με την εκδίωξη των βουλγαρικών δυνάμεων του Τσάρου Σαμουήλ στα τέλη του 9ου με αρχές του 10ου αιώνα και την ύπαρξη στην περιοχή μεγάλης περιόδου ασφάλειας από επιδρομές και ληστρικές επιθέσεις.[13]

[Επεξεργασία] Αρχαιότητα και Βυζάντιο

Υπάρχουν όμως ισχυρές ενδείξεις ότι ο χώρος κατοικήθηκε πολύ παλαιότερα, καθώς βρέθηκαν μια μαρμάρινη πλάκα με ανάγλυφες παραστάσεις που χρονολογείται πιθανότατα την Ελληνιστική περίοδο και που βρίσκεται εντοιχισμένη στο χώρο του ναού του Αγίου Γεωργίου, καθώς και μία επιγραφή όπου αναγράφεται "Αλέξανδρος ήρω<ς> χαίριν…" που ανάγεται πιθανόν στο τέλος του 2ου αιώνα μ.Χ..[14][13] Επίσης στην θέση Μεγάλη Κρήνη έχουν βρεθεί τμήματα ελληνιστικής κρήνης και σε άλλες θέσεις θολωτοί τάφοι της ίδιας χρονικής περιόδου.[15][16] Στην θέση Τσάκωνη και στην Κορησό υπάρχουν αρχαιολογικά ευρήματα και την ρωμαϊκή περίοδο, όπως αρχιτεκτονικά μέλη και επιγραφές.[17]

Στον οικισμό υπάρχει ο μικρός ναός του Αγίου Γεωργίου στον οποίο υπάρχουν αγιογραφίες που χρονολογούνται τον 11ο με 12ο αιώνα, όμοιας τεχνοτροπίας με τις εκκλησίες της ίδιας περιόδου στην πόλη της Καστοριάς. Επίσης στο Aγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας αναφέρεται το όνομα του Οσίου Διονυσίου, γεννημένος στην Κορησό το 1318, μοναχός σε μονή του Αγίου Όρους που ήταν αφιερωμένη στον Ιωάννη τον Πρόδρομο και σήμερα φέρει το όνομα του ως Μονή Διονυσίου. Εκτός από το πρόσωπο του αγίου, λαμβάνοντας υπόψη ότι και ο αδελφός του ήταν ο μητροπολίτης της Τραπεζούντας Θεοδόσιος, μπορούμε να οδηγηθούμε σε ένα σημαντικό αλλά ίσως και επισφαλές συμπέρασμα. Ότι στην Κορησό της βυζαντινής περιόδου και πριν από την γέννηση των δύο αδελφών, υπάρχει ένας αρκετά σημαντικός οικισμός, με τέτοια πνευματική άνθηση, ώστε να προκύψουν δυο σημαντικά ιστορικές και πνευματικέ προσωπικότητες.[13]

[Επεξεργασία] Οθωμανική κυριαρχία

Η Κορησός αυτήν την Οθωμανική Περίοδο είναι μια ακμαία κωμόπολη με πληθυσμό γύρω στους 3.000 κατοίκους. Ήταν ένας μεγάλος οικισμός με μικτό πληθυσμό χριστιανών και μουσουλμάνων, από τους λίγους οικισμούς της περιοχής της Καστοριάς όπου υπήρχε μουσουλμανικό στοιχείο. Η θέση της μεταξύ της Καστοριάς και της ανεπτυγμένης εμπορικά Κλεισούρας την θέτει ως σημαντικό σταθμό στις μεταφορές της εποχής. Η ανάπτυξη του οικισμού αντικατοπτρίζεται στα καλαίσθητα σπίτια και την ευρωπαϊκή ενδυμασία των κατοίκων της που συνδέονται εμπορικά και μεταναστευτικά με άλλες ευρωπαϊκές πόλεις της Βόρειας Βαλκανικής και Κεντρικής Ευρώπης. Το σύνολο των εσόδων για την αυτοκρατορία απο το χωριό είναι 3.535 άσπρα.[18] Δεν είναι σαφές πότε ιδρύθηκε το πρώτο σχολείο και θα αποτελούσε υπόθεση να το ισχυριστούμε, συγκρίνοντας με άλλους γειτονικούς οικισμούς.[19] Το αγιολόγιο του Αγίου Διονυσίου υποννοεί την ύπαρξη κάποιας μορφής εκπαίδευσης σε εκκλησία του οικισμού.[20]

Το έτος 1881 αναφέρεται από εφημερίδα της Θεσσαλονίκης, τον "Φάρο της Μακεδονίας" η ύπαρξη Ημιγυμνασίου από το 1840, ημερομηνία που θεωρείται αμφισβητίσιμη από κάποιους ερευνητές.[21] Περιγράφεται η ύπαρξη στοιχείων μια ακμάζουσας κωμόπολης με τεχνίτες, φούρνους, οικιακές βιοτεχνίες, καταστήματα και χάνια. Αναφέρεται σε οθωμανικά έγγραφα η ύπαρξη πρωτοβάθμιου ακόμη μουσουλμανικού σχολείου.[22] Βέβαιη είναι η ίδρυση μεγάλου σχολικού συγκροτήματος το 1848 με αρρεναγωγείο και παρθεναγωγείο. Οι δάσκαλοι αυτήν την περίοδο ήταν συχνά κακοπληρωμένοι και συχνά οι κάτοικοι που γνώριζαν γράμματα, βοηθούσαν στην εκπαίδευση της κωμόπολης. Γνωστοί δάσκαλοι της κωμόπολης ήταν ο Απόστολος Μαργαρίτης και ο Κορησιώτης Κωνσταντίνος Τσιούλκιας.[19]

Το 1841 χτίζεται η εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου[23][24] Από την δεκαετία του 1860 λειτουργούν το νηπιαγωγείο και το Παρθεναγωγείο.[20] Το 1878 υπήρχε στο μοναστήρι του Αγίου Νικολάου Τσιριλόβου ορφανοτροφείο με σχολείο καθώς και στο χωριό Τσιρίλοβο την ίδια εποχή[24] και ημιγυμνάσιο στα τέλη 19ου με αρχές του 20ου αιώνα.[25] Στην Εθνική Κίνηση της Καστοριάς (1865-1887) μέλη της ήταν οι Κορησιώτες Ιωάννης Σιώμος και Κωνσταντίνος Τσιούλκας.[26] Το 1871, κάτοικοι προσκείμενοι στην Βουλγαρική Εξαρχία, προσπαθούν με φιρμάνι να λειτουργήσουν σε εκκλησία και απωθούνται από άλλους κατοίκους της κωμόπολης, που ανήκαν στο δογματικά στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και είχαν ελληνική συνείδηση. Την επόμενη μέρα, επεμβαίνει η οθωμανική πολιτοφυλακή και συλλαμβάνονται αρκετοί Κορησιώτες, μεταξύ αυτών ο Ιωάννης Τσιούλκας, αλλά μετά από εννεά μήνες αθωώνονται.[26]

Το 1892 προσλαμβάνεται μεταξύ των υπολοίπων δασκάλων του ελληνικού σχολείου, ο δάσκαλος και εκδότης Αναστάσης Παπαφιλίππου. Το ίδιο έτος ιδρύεται και το πρώτο βουλγάρικο σχολείο, έπειτα από προσπάθειες των κατοίκων της κωμόπολης τα προηγούμενα χρόνια να το εμποδίσουν.[22] Μετά από άλλες μεταθέσεις, ο Αναστάσης Παπαφιλίππου γίνεται διευθυντής του σχολείου το 1905.[27] Η μεγάλη εκκλησία της κωμόπολης είναι ο Άγιος Γεωργίος που ολοκληρώνεται το 1897.[23] Οι εξαρχικοί κάτοικοι του χωριού το 1902 κατέλαβαν την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου έξω από τον οικισμό προκαλώντας εντάσεις μεταξύ των κατοίκων. Στα επεισόδια που ακολούθησαν προστέθηκε και η επέμβαση της οθωμανικής πολιτοφυλακής, στην οποία αποφασίστηκε από τον Οθωμανό διοικητή του καζά της Καστοριάς, η σφράγιση της εκκλησίας. Από τις 8 Ιουνίου 1903[28] το μοναστήρι συμμετέχει ενεργά στον Μακεδονικό Αγώνα με πρωτοστάτη τον ηγούμενο της μονής Αρχιμανδίτης Γρηγόριο Διαμαντίδη και στους αγώνες του μητροπολίτη Καστοριάς Γερμανού Καραβαγγέλη και των γηγενών Μακεδονομάχων. Το 1904 ο Παύλος Μελάς με τους συντρόφους του φιλοξενείται στην Μονή του Αγίου Νικολάου Τσιριλόβου και σε επιστολή του εκθειάζει την υποδοχή και την βοήθεια που του παρείχε το μοναστήρι. Τον επόμενο χρόνο, το μοναστήρι καίγεται στις 26 Φεβρουαρίου 1905[28] από Βούλγαρους κομιτατζίδες μαζί με άλλα μοναστήρια της περιοχής.[29][30][31] Στις 5 με 6 Δεκεμβρίου του 1908, με ενέργειες του μητροπολίτη Καστοριάς, η εκκλησία δόθηκε πίσω στους πατριαρχικούς. Το γεγονός της έντονης αντιδικίας μεταξύ των πατριαρχικών και των εξαρχικών, είχε δημοσιευτεί στην εφημερίδα New York Times το 1911.[23]

Το μεταναστευτικό ρεύμα υπήρχε ήδη από την Τουρκοκρατία, όταν οι Κορησιώτες έφευγαν στην Βλαχία, την Αυστρία, σε μεγάλες πόλεις της Βόρειας Ελλάδας, την Θεσσαλονίκη όπου ιδρύουν σύλλογο, την Κωνσταντινούπολη και πολύ αργότερα στην Αμερική.[23]

[Επεξεργασία] Νεότερα χρόνια

Gorentsi-wedding-Papazoglou-1.jpg
Gorentsi-wedding-Papazoglou-2.jpg
Φωτογραφικά στιγμιότυπα από τον γάμο του Χαράλαμπου Χρηστίδη και της Μαρίκας Βοζέ από την Κορησό. Διακρίνονται οι νεόνυμφοι έφιπποι σε άλογα μπροστά από την εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Φωτογραφίες Λεωνίδα Παπάζογλου.

Το 1920 χτίζεται νέο κτήριο του σχολείου για τις εκπαιδευτικές ανάγκες της εποχής.[32] Το πρωί της 28ης Οκτωβρίου 1940, η Κορησός και έπειτα η Καστοριά ήταν οι πρώτοι οικισμοί που βομβαρδίζονται από την ιταλική αεροπορία στην Μακεδονία.[33] Μετά την Μάχη της στενωπού της Κλεισούρας στις 14 Απριλίου του 1941, η Κορησός καταλαμβάνεται από τα γερμανικά στρατεύματα, οι κάτοικοί της εκδιώκονται και καταφεύγουν σε γειτονικά χωριά Μαυροχώρι, Πολυκάρπη και Φωτεινή[34] Το 1948 το σχολείο καίγεται κατά το εμφύλιο και σώθηκε μόνο το ισόγειο το οποίο χρησιμοποιήθηκε μεταγενέστερα ως ταχυδρομείο και ως κοινοτικό κατάστημα.[32]

Μεγάλο μέρος των κατοίκων μετανάστευσε κατά την δεκαετία του ‘50 στην Γερμανία και την Αμερική.[32] Ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου αποτελεί τον ενοριακό ναό του οικισμού[35]

Στις 29 Μαρτίου 1978 θεμελιώθηκε το νέο Γυμνάσιο-Λύκειο έπειτα από τη δωρεά του Αθανασίου Κολάρα και τη συνδρομή των Κορησιωτών.[36] Το 1995, ο κοιμητηριακός ναός του Αγίου Γεωργίου μαζί με το ομώνυμο ναΐσκο, χαρακτηρίστηκαν με υπουργική απόφαση ιστορικά διατηρητέα κτίσματα λόγω των εκκλησιαστικών κειμηλίων αλλά και της ιστορικότητας αυτών, λόγω των γεγονότων την περίοδο πριν και κατά την διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα.[37]

[Επεξεργασία] Σήμερα

Σήμερα διαθέτει παιδικό σταθμό, νηπιαγωγείο και δημοτικό σχολείο, καθώς και φροντιστήρια. Διαθέτει επίσης Κέντρο Ανοιχτής Προστασίας Ηλικιωμένων (ΚΑΠΗ) και Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών (ΚΕΠ). Οι κάτοικοι ασχολούνται με την γεωργία, ιδιαίτερα φασολιών και καλαμποκιού, με την κτηνοτροφία αιγοπροβάτων, την γαλακτοκομεία, και σε μικρότερο βαθμό, απ’ ότι παλαιότερα, με την γουνοποιία.[23] Υπάρχουν βιοτεχνίες προϊόντων κρέατος και αλλαντικών, βιοτεχνίες παντοφλών και δερμάτινων ειδών και διάφορα καταστήματα. Στην Κορησό υπάρχουν αρκετές ξενοδοχειακές μονάδες.[38]

Θρησκευτικές εκδηλώσεις γίνονται στην εορτή του πολιούχου Αγίου Χαραλάμπου στις 10 Φεβρουαρίου.[39] και στην εορτή του τοπικού αγίου, του Οσίου Διονυσίου εκ Κορησού. Σήμερα ο επισκέπτης της ιστορικής κωμόπολης μπορεί να θαυμάζει τα λίγα αρχοντικά της και τις εκκλησίες της, μάρτυρες του λαμπρού παρελθόντος της Κορησού και να περιηγηθεί στα γραφικά δρομάκια.[40] Επίσης μπορεί να επισκεφτεί της Μονή του Αγίου Νικολάου Τσιριλόβου, που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο κατά τον Μακεδονικό Αγώνα, καθώς και σε άλλα αξιοθέατα της περιοχής.[41]

[Επεξεργασία] Πολιτισμός

[Επεξεργασία] Πολιτιστικοί σύλλογοι

  • Επιμορφωτικός Σύλλογος Κορησού "ο Άγιος Διονύσιος".
  • Σύλλογος Απανταχού Κορησιωτών Θεσσαλονίκης "Ο Άγιος Γεώργιος", με έτος ίδρυσης το 1896.[42]

[Επεξεργασία] Φορείς

  • Δημοτική βιβλιοθήκη "Κωνσταντινίδειος Βιβλιοθήκη Κορησού", με έτος ίδρυσης το 1984. [43]
  • Λαογραφικό Μουσείο Κορησού, κτήριο Βάμβαλη (υπό σχεδιασμό)

[Επεξεργασία] Τύπος

  • Η Κορησός, διμηναία εφημερίδα με υπεύθυνο έκδοσης τον Επιμορφωτικό Σύλλογο Κορησού "ο Άγιος Διονύσιος".

Εφημερίδες που δεν υπάρχουν σήμερα ήταν ο Γάβρος (1927-1929) με εκδότη τον Κρητικό Χριστόφολο Σκύβαλο και με την υποστήριξη της Ένωση Εθνικής Φυσικής Αγωγής Νέων Κορησού. Με τον ίδιο εκδότη είχε εκδοθεί για ένα χρόνο η Φωνή του Χωριού (1952).[44]

[Επεξεργασία] Ήθη και έθιμα

  • Κορησιώτικο καρναβάλι ή Σούρβα, τις πρώτες μέρες μετά την Πρωτοχρονιά.[39][45]
  • Λαζαρίνες, το Σάββατο του Λαζάρου στον προαύλιο χώρο του ναού του Αγίου Γεωργίου.[46][47]
  • Κόλεντες, το πρωί της παραμονής των Χριστουγέννων, οι κάτοικοι της Κορησού και της Λιθιάς, όπου σύμφωνα με την τοπική παράδοση, ανάβουν μεγάλες φωτιές για να ζεστάνουν τον Χριστό που γεννιέται.[48]

[Επεξεργασία] Αθλητισμός

  • Δόξα Κορησού, ποδοσφαιρική ομάδα με έτος ίδρυσης το 1953 που αγωνίζεται στην Α' Τοπική Κατηγορία.
  • Ερμής, ιστορικό αθλητικό σωματείο με έτος ίδρυσης το 1930/1931 και χρώμα στολής γαλάζιο και άσπρο.
  • Κυζίκος, ιστορικό αθλητικό σωματείο που ιδρύθηκε από πρόσφυγες Μικρασιάτες. Ονομάστηκε έτσι γιατί στην κωμόπολη μετοίκησαν κάτοικοι από το Βαθύ (τουρκικά: Feti, μεταγενέστερα Turan) της Κυζικηνής χερσονήσου, παραλιακού οικισμού της Μικράς Ασίας, κοντά στην Αρτάκη.[49]

[Επεξεργασία] Προσωπικότητες

  • Όσιος Διονύσιος εκ Κορησού (1316 - 25 Φεβρουαρίου 1388), μοναχός και κτήτορας[50] της Μονής Αγίου Διονυσίου. Η μνήμη του εορτάζεται στις 25 Ιουνίου.
  • Όσιος Θεοδόσιος ( -1392), μητροπολίτης Τραπεζούντας και αδελφός του Οσίου Διονυσίου.
  • Ιωάννης Σιώμος (1835/1836;-1890), γιατρός, αγωνιστής, ιδρυτικό μέλος της Εθνικής Κίνησης.[39]
  • Κωνσταντίνος Τσιούλκας (1876-1915), διδάσκαλος, συγγραφέας.[51]
  • Αναστάσιος Παπαφιλίππου, δάσκαλος στο Πισοδέρι Φλώρινας, Πράκτορας Γ' και μακεδονομάχος.

[Επεξεργασία] Παραπομπές

  1. ↑ 1,0 1,1 Όπως δημοσιεύτηκε στον τόμο απογραφής πληθυσμού και κατοικιών του 1971, πίνακας 4, Μέσος σταθμικός των υψομέτρων εκάστου δήμου ή κοινότητος, σ. 441.
  2. ↑ 2,0 2,1 Ιστοσ. Πανδέκτης, Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών: Μετονομασίες οικισμών της Ελλάδας: Γκόρενση-Κορησός
  3. ↑ Ιστοσ. Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης, Διοικητικές μεταβολές: ΟΤΑ: Κοινότητα Κορησού
  4. ↑ 4,0 4,1 Ιστοσ. Δημήτρη Λιθοξόου, Τα χωριά της Καστοριάς: Γκόρεντσι
  5. ↑ (Αγγλικά) Mapping migration in Kastoria, Macedonia, Database Record: Korissos
  6. ↑ Ιστοσ. Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, Διαδρομές: Κορησός-Κλεισούρα
  7. ↑ 7,0 7,1 Α. Βήτα, Η Ελληνική Παιδεία Στην Κορησό - Σύλλογος Απανταχού Κορησιωτών Θεσσαλονίκης "Ο Άγιος Γεώργιος", εκδ. Αμφιτρίτη, Θεσσαλονίκη, 1992, σ. 13
  8. ↑ (Αγγλικά) Jerome Murphy-O'Connor, St. Paul's Ephesus: texts and archaeology, Liturgical Press, 2008, σσ. 12 και 18, ISBN 9780814652596
  9. ↑ Ιστοσ. Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού, Έφεσος (Αρχαιότητα), Οχυρώσεις, Επιμ. 02/18/2008, Πατσιάδου Λίλα , «Έφεσος (Αρχαιότητα), Οχυρώσεις», Encyclopaedia of the Hellenic World, Asia Minor, 2008
  10. ↑ Ιστοσ. Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού, Έφεσος (Αρχαιότητα), Οδός Θεάτρου, Επιμ. 10/16/2002, Μάλλιος Γιώργος, «Έφεσος (Αρχαιότητα), Οδός Θεάτρου», Encyclopaedia of the Hellenic World, Asia Minor, 2002
  11. ↑ Ιστοσ. Ταξιδιωτικός Οδηγός Κέας, Ιστορία
  12. ↑ Α. Βήτα, Η Ελληνική Παιδεία Στην Κορησό - Σύλλογος Απανταχού Κορησιωτών Θεσσαλονίκης "Ο Άγιος Γεώργιος", εκδ. Αμφιτρίτη, Θεσσαλονίκη, 1992, σσ. 19-20
  13. ↑ 13,0 13,1 13,2 Α. Βήτα, Η Ελληνική Παιδεία Στην Κορησό - Σύλλογος Απανταχού Κορησιωτών Θεσσαλονίκης "Ο Άγιος Γεώργιος", εκδ. Αμφιτρίτη, Θεσσαλονίκη, 1992, σσ. 17-18
  14. ↑ (Αγγλικά) Ιστοσ. The Packard Humanities Institute, Macedonia: Orestis: Korissos (EAM 197, # PH150239). Άλλη επιγραφή από την ίδια περιοχή της Κορησού αναγράφει "Κερτίμμα Κίλλης"(ΕΑΜ 191, # PH150233) χωρίς περισσότερα γράμματα και ανάγεται μεταξύ του 1ου π.Χ. με 1ου μ.Χ. αιώνα.
  15. ↑ Ιστοσ. Ράδιο Άργος, Κρήνη της ελληνιστικής περιόδου εικάζεται ότι βρέθηκε στην Κορησό Καστοριάς, 21/10/2010
  16. ↑ Ιστοσ. Ράδιο Άργος, Αρχαία ευρήματα βρέθηκαν στην Κορησό της Καστοριάς, 15/02/2010
  17. ↑ Ιστολ. Ιστορικά Καστοριάς, Η αρχαία Ορεστίδα (μέρος 3ο): Υπό την κυριαρχία των Ρωμαίων, 26/02/2011
  18. ↑ (Βουλγάρικα) Opshirni Defteri, H Απογραφή από τον 15 αιώνα, τόμος 2ος, Αρχεία Μακεδονίας, Σκόπια 1973, σ. 78 (Опширни пописни дефтери од XV век, том II, Архив на Македонија)
  19. ↑ 19,0 19,1 Α. Βήτα, Η Ελληνική Παιδεία Στην Κορησό - Σύλλογος Απανταχού Κορησιωτών Θεσσαλονίκης "Ο Άγιος Γεώργιος", εκδ. Αμφιτρίτη, Θεσσαλονίκη, 1992, σσ. 39-40.
  20. ↑ 20,0 20,1 Ιστολ. Ιστορικά Καστοριάς, Η εκπαίδευση κατά την Τουρκοκρατία (μέρος 1ο) : Τα ελληνικά σχολεία, 16/07/2011
  21. ↑ Βασίλης Χριστόπουλος, Βασίλη Χριστόπουλου: Μνήμη Γεωργίου Γκολομπία, Ιστολόγιο Εφημερίδας Οδού Καστοριάς, 01/06/2009
  22. ↑ 22,0 22,1 Ιστολ. Ιστορικά Καστοριάς, Η εκπαίδευση κατά την Τουρκοκρατία (μέρος 2ο) : Τα αλλόγλωσσα σχολεία, 02/08/2011
  23. ↑ 23,0 23,1 23,2 23,3 23,4 Α. Βήτα, Η Ελληνική Παιδεία Στην Κορησό - Σύλλογος Απανταχού Κορησιωτών Θεσσαλονίκης "Ο Άγιος Γεώργιος", εκδ. Αμφιτρίτη, Θεσσαλονίκη, 1992, σ. 103
  24. ↑ 24,0 24,1 Α. Βήτα, Η Ελληνική Παιδεία Στην Κορησό - Σύλλογος Απανταχού Κορησιωτών Θεσσαλονίκης "Ο Άγιος Γεώργιος", εκδ. Αμφιτρίτη, Θεσσαλονίκη, 1992, σ.94
  25. ↑ Α. Βήτα, Η Ελληνική Παιδεία Στην Κορησό - Σύλλογος Απανταχού Κορησιωτών Θεσσαλονίκης "Ο Άγιος Γεώργιος", εκδ. Αμφιτρίτη, Θεσσαλονίκη, 1992, σ.113
  26. ↑ 26,0 26,1 Α. Βήτα, Η Ελληνική Παιδεία Στην Κορησό - Σύλλογος Απανταχού Κορησιωτών Θεσσαλονίκης "Ο Άγιος Γεώργιος", εκδ. Αμφιτρίτη, Θεσσαλονίκη, 1992, σ.129
  27. ↑ Α. Βήτα, Η Ελληνική Παιδεία Στην Κορησό - Σύλλογος Απανταχού Κορησιωτών Θεσσαλονίκης "Ο Άγιος Γεώργιος", εκδ. Αμφιτρίτη, Θεσσαλονίκη, 1992, σ. 48
  28. ↑ 28,0 28,1 Ιστοσ. Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς, Μοναστήρια: Μονή Αγίου Νικολάου Τσιρίλοβου
  29. ↑ Ιστοσ. Οδηγού Δυτικής Μακεδονίας, Ιστορία: Κορησός, αρχειοθ. Αγνή Διάφα.
  30. ↑ Ιστολ. Ιστορικά Καστοριάς, Τα μοναστήρια της Καστοριάς (μέρος 2ο), 19/12/2010
  31. ↑ Ε. Κουτσιαύτης, Η ιερά μονή Αγ. Νικολάου (Κορησού) Καστοριάς, εκδ. Ιεράς μονής Αγ. Νικολάου (Κορησού), Καστοριά, 2004, σδ. 68-83
  32. ↑ 32,0 32,1 32,2 Α. Βήτα, Η Ελληνική Παιδεία Στην Κορησό - Σύλλογος Απανταχού Κορησιωτών Θεσσαλονίκης "Ο Άγιος Γεώργιος", εκδ. Αμφιτρίτη, Θεσσαλονίκη, 1992, σ. 17
  33. ↑ Βασίλης Χριστόπουλος, Βασίλη Χριστόπουλου: Οι ήρωες στον πόλεμο του 1940-1941, Ιστολόγιο Εφημερίδας Οδού Καστοριάς, 20/11/2010
  34. ↑ Βασίλης Χριστόπουλος, Αναγνώστες έγραψαν, Ιστολόγιο Εφημερίδας Οδού Καστοριάς, 17/03/09
  35. ↑ Ιστοσ. Ιερά Μητρόπολη Καστοριάς, Αρχιερατική Περιφέρεια Κορησού
  36. ↑ Εφημ. Μακεδονία, Θεμελιώθηκε διδακτήριο στην Κορησό Καστοριάς που θα ανεγερθεί με ιδιωτική πρωτοβουλία, 30/05/1978, σ. 12
  37. ↑ Ιστοσ. Υπουργείου Πολιτισμού-Διαρκής Κατάλογος Κηρυγμένων Αρχαιολογικών Χώρων και Μνημείων της Ελλάδος, Κοιμητηριακός Ναός Αγίου Γεωργίου και ομώνυμος ναΐσκος
  38. ↑ Ιστολ. η Κορησός στο Ίντερνετ, Δεκατρία χιλιόμετρα ανατολικά της Καστοριάς,..., 31/03/2011
  39. ↑ 39,0 39,1 39,2 Εφημ. Η Κορησός, Σούρβα 2011, Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2011, αρ. φυλ. 241-242
  40. ↑ Αλέξανδρος Τσαντουλάς, Καστοριά: Η αρχόντισσα της λίμνης, Εφημ. Έθνος, 12/01/2009
  41. ↑ Ιστοσ. Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς: Τουριστικός Οδηγός, Διαδρομές: Κορησός-Κλεισούρα
  42. ↑ Ιστοσ. Ομοσπονδία Δυτικομακεδονικών Σωματείων Θεσσαλονίκης, Σύλλογος των Απανταχού Κορησιωτών "Ο Άγιος Γεώργιος"
  43. ↑ Εφημ. Η Κορησός, Τα νέα της Κωνσταντινείου δημοτικής βιβλιοθήκης μας, σελ. 4, Αρ. φύλλου 235, Ιούλιος 2010
  44. ↑ Ιστολ. Εφημερίδας Οδού Καστοριάς, Νικόλαου Γ. Δασκαλάκη: Γεώργιος Γκολομπίας, 30/06/09
  45. ↑ Ιστολ. Μπέτσκας, Το Παραδοσιακό Καρναβάλι-Σούρβα 2012 στην Κορησό (βίντεο), 04/01/2012
  46. ↑ Εφημ. Νέα Καστοριά, Ένα όμορφο έθιμο που διατηρείται στην Κορησό!, 31/03/2010
  47. ↑ Ιστοσ. Ράδιο Άργος, Οι Λαζαρίνες της Κορησού, 15/04/2009
  48. ↑ Ιστοσ. Find Kastoria, Οι «Κόλεντες» αναβιώνουν στην Κορησό και την Λιθιά Καστοριάς, 23/12/2010
  49. ↑ Ιστοσ. Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού, Βαθύ, (Αναδ. Σταματόπουλος Δημήτριος , «Βαθύ», 2001, Encyclopaedia of the Hellenic World, Asia Minor), Ενημ. 08/10/2001
  50. ↑ Σωτήρης Καδάς, Το Άγιον ΄Ορος «Τα μοναστήρια και οι θησαυροί τους» σ.63 Εκδοτική Αθηνών 1988
  51. ↑ (Αγγλικά) Ιστοσ. Πανδέκτης, Κωνσταντίνος Τσιούλκας

[Επεξεργασία] Βιβλιογραφία

  • Α. Βήτα, Η Ελληνική Παιδεία Στην Κορησό, Σύλλογος Απανταχού Κορησιωτών Θεσσαλονίκης "Ο Άγιος Γεώργιος", εκδ. Αμφιτρίτη, Θεσσαλονίκη, 1992
  • Π. Χρηστίδης και Ν. Δασκαλάκης, Σύλλογος Απανταχού Κορησιωτών Θεσσαλονίκης "Ο Άγιος Γεώργιος", Ο Σύλλογος, η Κορησός , η Θεσσαλονίκη, ο κόσμος όλος 100 χρόνια μαζί – 100 χρόνια δράση, Θεσσαλονίκη, 1996
  • Νικόλαος Γ. Δασκαλάκης, Η Κορησός : στη διαδρομή του χρόνου, Θεσσαλονίκη, 2006, σσ. 703
  • Νικόλαος Γ. Δασκαλάκης, Εμπορικός και επαγγελματικός οδηγός των όπου γής κορησωτών, Θεσσαλονίκη, 1993

[Επεξεργασία] Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Commons logo
Τα Κοινά έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα

[Επεξεργασία] Αρχείο επιγραφών

[Επεξεργασία] Μονή Αγίου Νικολάου Τσιριλόβου

[Επεξεργασία] Διάφορα

[Επεξεργασία] Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ


Ανακτήθηκε από "http://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Κορησός_Καστοριάς&oldid=3245218"
Προσωπικά εργαλεία
Περιοχές ονομάτων

Παραλλαγές
Ενέργειες
Πλοήγηση
Συμμετοχή
Εκτύπωση/εξαγωγή
Εργαλειοθήκη
Άλλες γλώσσες