Κοκομπίλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Κοκομπίλ (Cocco Bill) -Κόκο για τους φίλους του– είναι χαρακτήρας κόμικς, δημιούργημα του μεγάλου Ιταλού γελοιογράφου και κομίστα Μπενίτο Γιακοβίτι, σε μια παρωδία των ηρώων της άγριας Δύσης σε πραγματικά σουρεαλιστικά επίπεδα. Στα καρέ τού συγκεκριμένου ήρωα φύτρωναν εκτός από κάκτους, σαλάμια και κόκκαλα. Τα εξάσφαιρα έφτυναν ζάρια. Στο κάθε καρέ έβλεπες μολύβια να φορούν καπέλα, ανθρώπους καβάλα σε άλογα χωρίς πόδια και αντί για πουλιά πετούσαν ψάρια. Ο κεντρικός ήρωας Κοκομπίλ, «γρήγορος στο πιστόλι και μανιώδης... χαμομηλάκιας» με το πιστό του άλογο τον Αργοπόδη υπόσχονταν σπαρταριστά γέλια. «Οι περιπέτειες του Κοκομπίλ βυθίζουν τον αναγνώστη σ' ένα θεότρελλο κόσμο, όπου όλα είναι πιθανά –εκτός φυσικά από τα λογικοφανή γεγονότα»[1].

Το πρώτο τεύχος του ΚΟΚΟΜΠΙΛ

Ο Κοκομπίλ δημιουργήθηκε το 1957 (πρώτη εμφάνιση 28.03.1957) στο νεανικό ένθετο (Giorno dei Ragazzi) της εβδομαδιαίας ιταλικής εφημερίδας Il Giorno. Το 1968 πέρασε στην Corriere dei Piccoli (1.12.1968), και από εκεί, ελευθερώθηκε σεναριακά αλλά και πήρε τον σουρεαλιστικό αέρα που τον έκανε γνωστό. Η πρώτη του ιστορία στην Ελλάδα είναι η περίφημη Οι Τρομεροί 7 του 1968. Η Γαλλία ήταν η πρώτη που έβγαλε τον ήρωα από τα στενά όρια της χώρας του, στο περιοδικό Pim Pam Poum (1955-1961). To 1975, δημιουργήθηκαν δυο άλμπουμ από την Lattès στα ελληνικά πρότυπα, αλλά δεν είχαν την αποδοχή που τους άξιζε. Η ισπανική έκδοση ήταν αυτή που θυμίζει περισσότερο την ελληνική. Στο βιβλίο του Denis Gifford The International Book of Comics, στην πρώτη του κιόλας σελίδα «αντιπροσωπεύει» τη χώρα μας το πρώτο τεύχος του ελληνικού Κοκομπίλ.


Έκδοση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην Ελλάδα, το ομώνυμο περιοδικό κόμιξ κυκλοφόρησε ως μηνιαίο, από τις εκδόσεις Γενικαί Εκδοτικαί Επιχειρήσεις Ο.Ε. του Στ. Ανεμοδουρά από τον Ιούλιο του 1974 έως τον Απρίλιο του 1975, κατόπιν αδείας του Eurostudio, Milano. Κυκλοφόρησαν μόνο δέκα τεύχη καθώς «θεωρήθηκε τόσο "πρωτοποριακό" για την εποχή του που μυθολογήθηκε ότι αυτό σταμάτησε την έκδοση, δηλαδή, επειδή το αναγνωστικό κοινό δεν είχε φτάσει σε επίπεδα "μύησης" στα κόμικς τόσο... υψηλά!»[2]. Το συμβόλαιο όμως δείχνει να ήταν για 10 μόνο τέυχη. Το ίδιο συνέβει και σε άλλες χώρες, όπως η Φινλανδία. Όμως, και η τιμή πώλησης δείχνει να μην βοήθησε. Η έκδοση είχε μεγάλο κόστος και η τελική τιμή του ήταν αρκετά υψηλή για το χαρτζιλίκι ενός παιδιού. Κόστιζε 25 δραχμές όταν το λαοφιλές Μίκυ Μάους π.χ. (σε άλλη πάντως διάσταση, και όχι πλήρως έγχρωμο) κόστιζε 4 δρχ.

Μέχρι και τα τέλη του 1992 μπορούσαν να βρεθούν κάποια τεύχη του, σε κεντρικά περίπτερα της Αθήνας. Για τους συλλέκτες, από πλευράς σπανιότητας, πιο δύσκολο είναι το τεύχος 5, γιατί έπεσε χρονικά με την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Λέγεται ότι, στην επίταξη πλοίων που έγινε, εξαιτίας του γεγονότος, σ' αυτά υπήρχαν και οι περισσότερες ποσότητες του τεύχους αυτού. Αντίθετα το τεύχος 1 βρίσκεται αρκετά συχνά και πωλείται σε υψηλές τιμές διαδικτιακά. Το μεγαλύτερο φαν κλαμπ του ήρωα, πάντως, είναι σίγουρα στη Φινλανδία.


Τεχνικά χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

10 τεύχη, σχήματος: 28.7x22 cm, εκτύπωση τετράχρωμη σε όλο το περιοδικό, τιμή 25 δραχμές. Κυκλοφορούσε κάθε 13 του μήνα –συμβολικά– ως αντίδραση στην κακομοιριά, τη γρουσουζιά και την απαισιοδοξία. Τέσσερις ήταν οι βασικοί ήρωες στο 10 αυτά τεύχη: ο Κοκομπίλ (εμφανίστηκε σε 11 ιστορίες/257 σελίδες κόμιξ), ο Ζορρό Κιντ (10 ιστορίες/216 σελίδες, 4 εξώφυλλα), ο Ταραλίνο Ταραλά (2 ιστορίες/12 σελίδες) και ένα μικρό ινδιανάκι, Το Μάτι Του Κόκορα (1 δισέλιδη ιστορία, αλλά και σε άλλη μία, 35 σελίδων, συμπρωταγωνιστικά με τον Κόκο). Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στην ελεύθερη μετάφραση της Έλενας Ντέκα η οποία μπήκε στο πνεύμα του ήρωα.


Ήρωες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήρωες που εμφανίστηκαν δίπλα ή απέναντι στον Κοκομπίλ
Όνομα Βοηθητικά στοιχεία
Κοκομπίλ Ο ήρωάς μας! Καουμπόι που λατρεύει τον νόμο και το χαμομήλι
Αργοπόδης Το πιστό άλογο του Κοκομπίλ
Μπομπ Κανονάκιας Ο σερίφης του Μπρόκολο-Σίτυ
Σβαμπ Καπαλόντζα Ο «Τρομερός Παροιμίας». Άρχων του υπόκοσμου στο Σίτυ-Σίτυ της Τεξιφόρνιας
Πίτερ Ζινγκ Τσιράκι του «Τρομερού Παροιμία». Δεν έχει αληθινό άλογο, αλλά ξύλινο με ροδάκια
Λόφτυ Μπλίτζερμαν Μέγα Μούτρο. Ο πλουσιότερος άνθρωπος του Μπρόκολο-Σίτυ, ιδιοκτήτης της Λόφτυ-Μπανκ
Κούκνας Μπρόδερς Οι «Εφτά Αδερφάρες»-κακοποιοί: Κίτρινος, Κόκκινος, Θαλασσής, Μαύρος, Άσπρος, Πράσινος, Καφετής
Ραφ Κεταράφ Αρχηγός εφτά μασκοφόρων ληστών με αριθμημένα πιστόλια...
Κουρντ Βάντζα Ένας από τους μασκοφόρους ληστές. Κάποιοι ακόμη: Νικ Τσιριόλα, Τσιάρλυ Σκιόπα, Ρόμπυ Σναπ
Μπιμ Ράπο Μαζί με τον Κουρτ Μακάια, επίδοξοι εκτελεστές του Κόκο. Πληρωμένοι από τον Ζινγκ
Μπιρντ Ορλάον Μαζί με τον Μαντ Λασίσια, επίδοξοι εκτελεστές #2 του Κόκο . Πληρωμένοι από τον Ζινγκ
Τουμ Γουώρ Μαζί με τους Μέμπυ (ή Μπέρυ) Τρουλ, Τζικ Ποπαντόνιο, Σάμουελ Κρακτ, ληστές της Τσάρλυ Μπανκ
Πουπ Άστερ Ζωοκλέφτης, υπεύθυνος να πετάει βράχια στο κεφάλι του Κόκο
Τομ Τσίτσι Μούτρο που «ανοίγει κουμπότρυπες». Άλλα μούτρα που κάνουν το ίδιο: Μπουντ Καρλαντίνα, Φρεντ Έμπε
Μπαστ Ακομηλίγο Ο τρύπιος σερίφης του Μπιούτιφουλ-Σίτυ
Τζιόνι Μπίνγκο Ο «Σπιτικός Σερίφης»: Βάζει μπουγάδα, μπαλώνει κάλτσες, πλένει πιάτα, τινάζει χαλιά, αλλάζει το νερό στο καναρίνι. Γενικά έχει τόσες δουλειές στο σπίτι που δεν μπορεί ν' ασχοληθεί με την πόλη. Φυσικά φορά ψεύτικα μουστάκια!
Τομ Πουτιπού Καουμπόι που ψάχνει καβγά με έξτρα κοντόσομο τύπο-φονιά που βγαίνει μέσα από το... παντελόνι του!
Μπρικ Τουρλιπάνζα Καουμπόι με γόβες...
Νάτ Κάσο Ο ξυπόλητος φίλος του Τουρλιπάνζα. Καλύτερα ξυπόλητος παρά γόβες...
Μακ Προυπρού Ιδιοκτήτης σαλούν. Με την ίδια ιδιότητα σε άλλη ιστορία βλέπουμε τον Κύριο Βατάνα
Σαμ Μπουριέλα Ιδιοκτήτης μπακάλικου στο Σίτυ-Σίτυ. Άλλος έμπορος, ο Μακ Φράγκος από το Μπιούτιφουλ-Σίτυ
Νατ Κινκόλα Πεταλωτής αλόγων στο Σίτυ-Σίτυ της Τεξιφόρνιας
Τάραν Πούπο Πλακατζής κακοποιός, τρελλός του χωριού, γνώστης της φυλακής του Ντίρλιντον
Τάρλυ Τούμα Απλά, γερο-αμαξάς
Ιπποναύτης Ναύτης με κουπιά πάνω σε άλογο, πιστεύοντας ότι η Δύση είναι ο Ειρηνικός Ωκεανός
Ιωάννα Φιλιμπέρτο Κατσίκα με ονοματεπώνυμο
Τσιριουάκιο Μέγας αρχηγός ινδιάνων
Το Μάτι Του Κόκορα Ινδιανάκι της φυλής των Τσιριουάκια, που νομίζει ότι έχει μεγαλώσει πια...

Σημειώσεις-παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Άρης Μαλανδράκης, περιοδικό Έψιλον #127, 12.09.1993
  2. Κυριάκος Κάσσης, Ελληνική Παραλογοτεχνία και Κόμικς, 1998

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]