Μεχμέτ Ρεσίτ πασάς Κιουταχής
Ο Μεχμέτ Ρεσίτ πασάς (Κιουταχής) (Reşid Mehmed Paşa), 1780-1839) ήταν Οθωμανός στρατηγός κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστσης και Μέγας Βεζίρης.
[Επεξεργασία] Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Γεωργία το 1780 και ήταν γιός ορθόδοξου ιερέα. Αιχμαλωτίστηκε σε μικρή ηλικία από τους Τούρκους και οδηγήθηκε στο σαράι της Κωνσταντινούπολης όπου απέκτησε τη φιλία του μετέπειτα Σουλτάνου Μαχμούτ Β΄.
Σε ηλικία μόλις 20 ετών έλαβε το αξίωμα του "Πεσκήρ Αγά" και εξετέλεσε πολλές διπλωματικές αποστολές, μεταξύ των οποίων και στην Ύδρα προς συνεννόηση με τον Ρώσο ναύαρχο Σενιάβιν.Το 1809 διορίστηκε Βελής (κυβερνήτης) της Κιουτάχειας, απ' όπου πήρε και το προσωνύμιο Κιουταχής. Το 1820 στάλθηκε επικεφαλής τουρκικού στρατού εναντίον του αποστάτη Αλή Πασά στα Ιωάννινα, τον οποίο και κατόρθωσε να νικήσει ενώ μετά το τέλος της εκστρατείας διορίστηκε πασάς των Τρικάλων και κατέπνιξε στο αίμα την αποστασία των Αγράφων (1821).
Με τη γενίκευση της επανάστασης, και αφού είχε νικήσει τους Έλληνες στη μάχη του Πέτα, ο Κιουταχής διορίστηκε Σερασκέρης της Ρούμελης (διοικητής των στρατευμάτων της Ρούμελης) και ουσιαστικά ανέλαβε επικεφαλής της εκστρατείας που είχε ως σκοπό να προβεί σε γενικές εκκαθαρίσεις από κάθε επαναστατικό στοιχείο, ότι δεν μπόρεσαν δηλαδή οι προκάτοχοί του, ο Ομέρ Βρυώνης, ο Αμπάς Πασάς, ο Ντίμπρα Πασάς και ο Μουσταή Πασάς Σκόδρας. Έτσι το 1823 αφού κατέλαβε όλη τη Στερεά Ελλάδα προχώρησε στο Μεσολόγγι το οποίο και πολιόρκησε. Η πεισματώδης όμως αντίσταση των πολιορκουμένων, σε συνδυασμό με την καταστροφή από τον Γεώργιο Σαχτούρη της τουρκικής αρμάδας που μετέφερε πολεμοφόδια στους πολιορκητές στην ναυμαχίας της Άνδρου, (γνωστή και ως ναυμαχία του Καφηρέα) οδήγησε τον Κιουταχή να ζητήσει τη βοήθεια του Ιμπραήμ και τελικά ανάγκασε τους Μεσολογγίτες στην ηρωική έξοδό τους στις 10 Απριλίου του 1826.
Στη συνέχεια ο Κιουταχής στράφηκε κατά της Αθήνας και πολιόρκησε για περίπου ένα χρόνο (Φθινόπωρο του 1826- τέλη Μαΐου του 1827) τους επαναστάτες που ήταν κλεισμένοι στην Ακρόπολη. Μετά από πολλές μάχες στις οποίες διακρίθηκαν πολλοί Έλληνες οπλαρχηγοί και κυρίως ο αρχιστράτηγος των Ελλήνων Γεώργιος Καραϊσκάκης ο Κιουταχής στις 24 Μαΐου του 1827 πέτυχε την παράδοση της Ακρόπολης.
Τον επόμενο χρόνο ο Κιουταχής ανέλαβε Σερασκέρης στις παραδουνάβιες ηγεμονίες ενώ επίκειντο Ρωσοτουρκικό πόλεμο. Στη συνέχεια διορίστηκε μέγας Βεζίρης θέση από την οποία ηγήθηκε του τουρκικού στρατού κατά των Ρώσων, πλην όμως ηττήθηκε από τον στρατηγό Δίεβιτς στη περιοχή της Αδριανούπολης. Αργότερα επιχείρησε όμοια εκστρατεία στην Αλβανία όπου εκεί κατάφερε να συγκεντρώσει τους κυριότερους φύλαρχους στο Μοναστήριο όπου και τους κατέσφαξε. Το 1832 στράφηκε εναντίον του Ιμπραήμ Πασά εισβάλλοντας στη Συρία πλην όμως, κοντά το Ικόνιο, ηττήθηκε κατά κράτος και αιχμαλωτίσθηκε μαζί με 60.000 στρατιώτες του. Ύστερα από την παρέμβαση των Ρώσων και την καταβολή πλούσιων ανταλλαγμάτων, απελευθερώθηκε τον επόμενο χρόνο και ανέκτησε το αξίωμά του Μεγάλου Βεζύρη.
Απεβίωσε το 1839 στη Σεβάστεια σε ηλικία 59 ετών, από εγκεφαλίτιδα, ενώ προσπαθούσε να καταστείλει την εξέγερση των Κούρδων.
[Επεξεργασία] Δείτε επίσης
[Επεξεργασία] Πηγές
- "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.10ος, σελ.776.
| Στοιχεία προσώπου | |
|---|---|
| ΟΝΟΜΑ | Μεχμέτ Ρεσίτ πασάς (Κιουταχής) |
| ΑΛΛΑ ΟΝΟΜΑΤΑ | Reşid Mehmed Paşa |
| ΜΙΚΡΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ | |
| ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ | |
| ΕΤΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ | 1780 |
| ΤΟΠΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ | |
| ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ | |
| ΕΤΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ | 1839 |
| ΤΟΠΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ | |
