Κική Δημουλά
Η Κική Δημουλά (Αθήνα 6 Ιουνίου 1931) είναι Ελληνίδα ποιήτρια και τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στην έδρα της ποίησης.
Πίνακας περιεχομένων |
[Επεξεργασία] Βιογραφία
Το πατρικό της όνομα είναι Βασιλική Ράδου και κατοικεί στην Αθήνα. Το 1952 παντρεύτηκε τον ποιητή και πολιτικό μηχανικό Άθω Δημουλά, με τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά, το Δημήτρη (1956) και την Έλση (1957). Εργάστηκε ως υπάλληλος στην Τράπεζα της Ελλάδος από το 1949 έως και το 1973.
[Επεξεργασία] Διακρίσεις
- 2001, Χρυσός Σταυρός του Tάγματος της Tιμής από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο.
- 2002, τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών —η τρίτη γυναίκα στην ιστορία της Ακαδημίας.
[Επεξεργασία] Βραβεία
- 1964(;), Eύφημη μνεία από την Ομάδα των Δώδεκα, για την ποιητική συλλογή Eπί τα ίχνη.
- 1972, Β΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης, για την ποιητική συλλογή Το λίγο του κόσμου.
- 1989, Α΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης, για την ποιητική συλλογή Χαίρε ποτέ.
- 1997, Βραβείο Ιδρύματος Κώστα και Ελένης Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών, για την ποιητική συλλογή Η εφηβεία της λήθης.
- 2001, Αριστείο των Γραμμάτων της Ακαδημίας Αθηνών, για το σύνολο του έργου της.
- 2009, Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνίας (Prix Européen de Littérature), για το σύνολο του έργου της.
- 2010, Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας, για το σύνολο του έργου της.
[Επεξεργασία] Έργο
|
Η αγάπη είναι ένα θύμα του σωματέμπορα εγωισμού μας. |
Κική Δημουλά |
|
Μάνα, λες να είναι κληρονομική |
Κική Δημουλά |
Ἀπὸ τὸν κόσμο τῶν γρίφων
φεύγω ἥσυχη.
∆ὲν ἔχω βλάψει στὴ ζωή μου αἴνιγμα:
δὲν ἔλυσα κανένα.
Θέματα που κυριαρχούν στα ποιήματά της είναι η απουσία, η φθορά, η απώλεια, η μοναξιά και ο χρόνος. Χαρακτηριστικά της ποίησής της είναι η προσωποποίηση αφηρημένων εννοιών, η ασυνήθιστη χρήση κοινών λέξεων και η πικρή φιλοπαίγμων διάθεση. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά, τα Γαλλικά, τα Ισπανικά, τα Ιταλικά, τα Πολωνικά, τα Βουλγαρικά, τα Γερμανικά και τα Σουηδικά.
[Επεξεργασία] Εργογραφία
[Επεξεργασία] Ποιητικές συλλογές
- Ποιήματα, 1952
- Έρεβος, 1956, Στιγμή 1990
- Ερήμην, Δίφρος 1958, Στιγμή 1990
- Επί τα ίχνη, Φέξης 1963, Στιγμή 1989
- Το λίγο του κόσμου, 1971, Νεφέλη 1983, Στιγμή 1990
- Το τελευταίο σώμα μου, Κείμενα 1981, Στιγμή 1989
- Χαίρε ποτέ, Στιγμή 1988
- Η εφηβεία της λήθης, Στιγμή 1994
- Ποιήματα, Ίκαρος 1998 (Συγκεντρωτκή έκδοση· περιλαμβάνονται όλες οι προηγούμενες συλλογές εκτός από τα Ποιήματα.)
- Ενός λεπτού μαζί, Ίκαρος 1998
- Ήχος απομακρύνσεων, Ίκαρος 2001
- Χλόη θερμοκηπίου, Ίκαρος 2005
- Συνάντηση, Γιάννης Ψυχοπαίδης, Κική Δημουλά, Ίκαρος 2007 (Ανθολογία με εβδομήντα τρία ζωγραφικά έργα του Γιάννη Ψυχοπαίδη.)
- Μεταφερθήκαμε παραπλεύρως, Ίκαρος 2007
- Τα εύρετρα, Ίκαρος 2010
[Επεξεργασία] Πεζά
- Ο φιλοπαίγμων μύθος, Ίκαρος 2004 (Η ομιλία που εκφώνησε η Κική Δημουλά στην Ακαδημία Αθηνών κατά την τελετή υποδοχής της.)
- Εκτός σχεδίου, Ίκαρος 2005 (Επιλογή πεζών κειμένων.)
- Έρανος σκέψεων, Ίκαρος 2009 (Η ομιλία της Κικής Δημουλά στην Αρχαιολογική Εταιρεία στις 26 Ιανουαρίου 2009.)
[Επεξεργασία] DVD
- Συναντήσεις με την Κική Δημουλά, Ίκαρος 2010
[Επεξεργασία] Κριτική
[Επεξεργασία] Πηγές
- Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, Κική Δημουλά
- Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, Δημουλά Κική (1931)
- BiblioNet, Κική Δημουλά
- Ένα «ΕΝΤΕΥΚΤΗΡΙΟ» για την Κική Δημουλά
- Ακαδημία Αθηνών, Κική Δημουλά
- Εταιρεία Συγγραφέων, Κική Δημουλά
- Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, Βραβεία Ιδρύματος Κώστα και Ελένης Ουράνη
[Επεξεργασία] Εξωτερικοί σύνδεσμοι
- Ποιήματα της Κικής Δημουλά στο Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού
- Ποιήματα της Κικής Δημουλά σε πολυτονικά
- Ποιήματα της Κικής Δημουλά στο translatum
- Συνέντευξη της Κικής Δημουλά
[Επεξεργασία] Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ
Αθήνα - Κική Δημουλά (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
