Κεντρικός επιθετικός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Κεντρικός επιθετικός (Αγγλικά "centre forward" ή απλούστερα "center for") είναι ο ποδοσφαιριστής που ηγείται της επιθετικής γραμμής της ομάδας του, επιφορτισμένος με το βασικό καθήκον να σκοράρει, να στέλνει δηλαδή τη μπάλα στην αντίπαλη εστία.

Ικανότητες που διακρίνουν γνωστούς κεντρικούς επιθετικούς είναι το ισχυρό μυϊκό σύστημα, η ταχύτητα, η αλτικότητα και η ευελιξία, καθώς και η χαρακτηριστική στην ποδοσφαιρική ορολογία "αίσθηση του γκολ", η ικανότητα δηλαδή να αντιλαμβάνεται τις αλλαγές θέσεων των αμυντικών και να λαμβάνει έγκαιρα την κατάλληλη θέση, προκειμένου να πετύχει το στόχο του.

Κάποιος κεντρικός επιθετικός μπορεί να διαθέτει μια ή περισσότερες από τις παραπάνω ικανότητες και αυτό να χαρακτηρίζει το παιχνίδι του και να κάνει την ομάδα του να προσαρμόζει τον τρόπο παιχνιδιού της στις ικανότητές του αυτές.

Κλασσικά παραδείγματα είναι ο άγγλος Μάικλ Όουεν που στηρίζει το παιχνίδι του στην ταχύτητα και την εκρηκτικότητά του, ο γερμανός Όλιβερ Μπίρχοφ ικανότατος στο ψηλό παιχνίδι, ο ολλανδός Ντένις Μπέργκαμπ με την άριστη τεχνική κατάρτιση, ο ιταλός Φιλίππο Ιντζάγκι που διαθέτει όσο λίγοι την αίσθηση του γκολ. Όλοι οι παραπάνω επιθετικοί διέπρεψαν και κάποιοι συνεχίζουν να διαπρέπουν, εκμεταλλευόμενοι το δυνατό τους σημείο, ο καθένας τους ξεχωριστά.

Κεντρικοί επιθετικοί που συνδυάζουν πολλές από τις αρετές αυτές μαζί, γίνονται εξαιρετικά περιζήτητοι και συνήθως ακολουθούν σπουδαία καριέρα. Χαρακτηριστικά παραδείγματα, ο Ρονάλντο, ο Ντιντιέ Ντρογκμπά, ο Γκαμπριέλ Μπατιστούτα, ο Άλαν Σίρερ. Επιθετικοί δυνατοί, γρήγοροι, τεχνίτες και με αίσθηση του γκολ.

Η θέση του επιθετικού, από τη φύση της συγκεντρώνει τη μεγαλύτερη προσοχή και τα φώτα της δημοσιότητας. Τις περισσότερες φορές, τις υποψηφιότητες για τα ετήσια βραβεία καλύτερων παιχτών αλλά και τα μεγαλυτερα συμβόλαια στις ομάδες τους τα μονοπωλούν οι επιθετικοί.

Δεν είναι λίγες πάντως οι φορές που κάποιος κεντρικός επιθετικός θα επιφορτιστεί με πρόσθετες ευθύνες κατά τη διάρκεια του αγώνα, πέρα από το να σκοράρει. Σε στημένες φάσεις που η ομάδα του αμύνεται, ένας υψηλόσωμος επιθετικός είναι ιδιαίτερα χρήσιμος στο να αποτρέψει πιθανή κεφαλιά προς την εστία του, από παίκτη της αντίπαλης ομάδας, μαρκάροντας τον αντίστοιχο κεντρικό επιθετικό της αντίπαλης ομάδας ή κάποιον από τους ψηλούς παίκτες. Πολλές φορές επίσης η χρησιμότητα του επιθετικού έγκειται στο να κρατάει τη μπάλα όσο μπορεί περισσότερο στα πόδια του, μακριά από την εστία της ομάδας τους, απασχολώντας έτσι τους αντίπαλους αμυντικογενείς παιχτες, κερδίζοντας χρόνο και ανοίγοντας χώρους για τους πιο γρήγορους ή πιο τεχνίτες παίχτες της ομάδας του.

Παραδείγματα του πιο μακρινού παρελθόντος που όμως έχουν μείνει στην ιστορία αποτελούν ο Πελέ, ο Αλφρέδο Ντι Στέφανο, ο Ραϊμόν Κοπά, ο Εουσέμπιο, ο Μάριο Κέμπες, ο Πάολο Ρόσι, ο Ίαν Ρας, ο Γκάρι Λίνεκερ, ο Μάρκο Φαν Μπάστεν, o Ντέιβιντ Πλατ και ο Ρομάριο.