Καταστατική εξίσωση των αερίων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Από τους νόμους των Μπόιλ-Μαριότ και Νόμος Γκέι-Λουσάκ προκύπτει ότι \frac{p V}{n T} = σταθερό. Η σταθερά της αναλογίας μελετήθηκε από τον Ρενιό και γι' αυτό συμβολίζεται με R \,.

\frac{p V}{n T} = R

Από την αναδιάταξη των όρων της παραπάνω εξίσωσης, προκύπτει η καταστατική εξίσωση των ιδανικών αερίων:

p V = n R T \,

όπου

  • p: η πίεση του αερίου.
  • V: ο όγκος του αερίου.
  • n: ο αριθμός των γραμμομορίων του αερίου.
  • R: η παγκόσμια σταθερά των αερίων με τιμή 0,08205(atm \cdot lit)/(mole \cdot deg) καί στο διεθνές σύστημα μονάδων (S.I) 8,314 (joule)/(mole \cdot deg)
  • T: η απόλυτη θερμοκρασία σε βαθμούς Κέλβιν (273 °C).

Η καταστατική εξίσωση, όπως και οι νόμοι των αερίων, ισχύει επακριβώς για ιδανικά αέρια. Όμως μπορούν να εφαρμοστούν σαν καλή προσέγγιση και σε πραγματικά αέρια.

Προσωπικά εργαλεία
Περιοχές ονομάτων

Παραλλαγές
Ενέργειες
Πλοήγηση
Συμμετοχή
Εκτύπωση/εξαγωγή
Εργαλειοθήκη
Άλλες γλώσσες