Καρολίνα του Άνσμπαχ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Καρολίνα του Άνσμπαχ
Καρολίνα του Άνσμπαχ
Η Βασίλισσα Καρολίνα, από τον Τζιάκοπο Αμιγκόνι, 1735
Βασιλική Σύζυγος της Μεγάλης Βρετανίας και της της Ιρλανδίας
Περίοδος εξουσίας
11 Ιουνίου 1727 – 20 Νοεμβρίου 1737
Σύζυγος Γεώργιος Β' της Μεγάλης Βρετανίας
Επίγονοι
Βασιλικός Οίκος Οίκος του Ανοβέρου (λόγω γάμου)
Οίκος των Χοεντσόλερν (εκ γενετής)
Πατέρας Ιωάννης-Φρειδερίκος, Μαργράβος του Βραδεμβούργου-Άνσμπαχ
Μητέρα Πριγκίπισσα Ελεονόρα-Ερδμούδη του Ζαξ-Άιζεναχ
Γέννηση
Άνσμπαχ, Γερμανία
Θάνατος
Παλάτι του Αγίου Ιακώβου, Λονδίνο, Αγγλία
Τοποθεσία Ταφής Αββαείο του Ουεστμίνστερ, Λονδίνο

Η Καρολίνα του Βραδεμβούργου-Άνσμπαχ (Wilhelmina Charlotte Caroline· 1 Μαρτίου 1683 – 20 Νοεμβρίου 1737[1]) ήταν σύζυγος του μονάρχη της Μεγάλης Βρετανίας Γεωργίου Β΄.

Ο πατέρας της, Ιωάννης Φρειδερίκος, Μαργράβος του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ, ήταν ο κυβερνήτης ενός μικρού Γερμανικού κρατιδίου, του Πριγκιπάτου του Άνσμπαχ, και ανήκε σε έναν κλάδο του Οίκου του Χοεντσόλερν. Η Καρολίνα έμεινε ορφανή σε νεαρή ηλικία και μετακόμισε στην πεφωτισμένη αυλή της προστάτιδάς της, Σοφίας Καρλόττας του Ανοβέρου, συζύγου του Φρειδερίκου Α΄ της Πρωσίας. Στην Πρωσσική αυλή, η προηγουμένως περιορισμένη εκπαίδευσή της διευρύνθηκε, και υιοθέτησε το φιλελεύθερο ύφος της προστάτιδάς της. Έγιναν καλοί φίλοι, και οι απόψεις της Σοφίας Καρλόττας επηρέασαν την Καρολίνα όλη της τη ζωή.

Ως νεαρή γυναίκα, η Καρολίνα ήταν περιζήτητη για νύφη. Αφότου απέρριψε την πρόταση του ονομαστικού Βασιλιά της Ισπανίας, Αρχιδούκα Καρόλου της Αυστρίας, παντρεύθηκε τον Γεώργιο Αύγουστο, τον τρίτο στη γραμμή διαδοχής στον Βρετανικό θρόνο και εμφανή διάδοχο στο Εκλεκτοράτο του Ανοβέρου. Απέκτησαν οκτώ παιδιά, επτά από τα οποία έφθασαν στην ενηλικιότητα. Η Καρολίνα μετακόμισε μόνιμα στη Βρετανία το 1714 όταν ο σύζυγος της έγινε Πρίγκιπας της Ουαλίας. Ως Πριγκίπισσα της Ουαλίας, ασκούσε πολιτική αντιπολίτευση από κοινού με το σύζυγό της στον πατέρα του Βασιλιά Γεώργιο Α'. Το 1717, ο σύζυγός της αποπέμφθηκε από την αυλή μετά από μια οικογενειακή φιλονικία. Η Καρολίνα συνδέθηκε με τον Ρόμπερτ Ουόλπολ, έναν πολιτικό της αντιπολίτευσης ο οποίος ήταν πρώην υπουργός της κυβέρνησης. Ο Ουόλπολ επανήλθε στην κυβέρνηση το 1720, και ο σύζυγος της Καρολίνας και ο Βασιλιάς Γεώργιος Α' συμφιλιώθηκαν δημοσίως, μετά από συμβουλή του Ουόλπολ. Κατά τα επόμενα λίγα έτη, ο Ουόλπολ ανήλθε και έγινε ο κυρίαρχος υπουργός.

Η Καρολίνα έγινε βασιλική και εκλεκτορική σύζυγος το 1727, όταν ο σύζυγος της έγινε ο Βασιλιάς Γεώργιος Β'. Ο μεγαλύτερος γιος της, Φρειδερίκος, έγινε Πρίγκιπας της Ουαλίας. Ήταν στόχος της αντιπολίτευσης, όπως ο πατέρας του πριν από αυτόν, και η σχέση της Καρολίνας μαζί του ήταν τεταμένη. Ως πριγκίπισσα και βασίλισσα, η Καρολίνα ήταν γνωστή για την πολιτική επιρροή της, την οποία ασκούσε μέσω του Ουόλπολ και για εκείνον. Η περίοδος της περιέλαβε τέσσερις αντιβασιλείες κατά την διάρκεια των παραμονών του συζύγου της στο Ανόβερο, και πιστώνεται με την ενίσχυση της θέσης της Ανοβεριανής δυναστείας στην Βρετανία κατά την διάρκεια μιας περιόδου πολιτικής αστάθειας. Η Καρολίνα έγινε αντικείμενο πένθους ευρέως μετά τον θάνατο της το 1737, όχι μόνο από το λαό αλλά επίσης από τον Βασιλιά, ο οποίος αρνήθηκε να νυμφευθεί δεύτερη φορά.

Πίνακας περιεχομένων

Πρώιμη ζωή [Επεξεργασία]

Η Καρολίνα γεννήθηκε την 1η Μαρτίου 1683 στο Άνσμπαχ, κόρη του Ιωάννης Φρειδερίκος, Μαργράβος του Βραδεμβούργου-Άνσμπαχ, και της δεύτερης συζύγου του, Πριγκίπισσας Ελεονόρας-Ερδμούδης του Σαξ-Άιζεναχ.[2][3] Ο πατέρας της ήταν ο ηγεμόνας ενός από τα μικρότερα Γερμανικά κρατίδια· πέθανε από ευλογιά σε ηλικία 32 ετών, όταν η Καρολίνα ήταν τριών ετών. Η Καρολίνα και ο νεαρότερος αδελφός της Μαργράβος Γουλιέλμος Φρειδερίκος, άφησαν το Άνσμπαχ με τη μητέρα τους, η οποία επέστρεψε στο μέρος καταγωγής της, το Άιζεναχ.[4] Το 1692, η εν χηρεία μητέρα της Καρολίνας ωθήθηκε σε έναν δυστυχή γάμο με τον Εκλέκτορα της Σαξονίας, και η ίδια και τα δύο παιδιά της μετακόμισαν στην Σαξονική αυλή στη Δρέσδη. Η Ελεονόρα-Ερδμούδη έμεινε χήρα ξανά δύο έτη αργότερα, αφότου ο άπιστος σύζυγός της κόλλησε ευλογιά από την ερωμένη της.[5] Η Ελεονόρα έμεινε στη Σαξονία ακόμη δύο έτη, μέχρι τον θάνατό της το 1696.[3][6] Οι ορφανοί Καρολίνα και Γουλιέλμος Φρειδερίκος επέστρεψαν στο Άνσμπαχ για να μείνουν με τον μεγαλύτερο ετεροθαλή αδελφό τους, Μαργράβο Γεώργιο Φρειδερίκο Β΄. Ο Γεώργιος Φρειδερίκος ήταν ένας νεαρός με λίγο ενδιαφέρον στο να φροντίζει ένα κορίτσι, κι έτσι η Καρολίνα σύντομα μετοίκησε στο Λύτσενμπουργκ (Lützenburg) λίγο έξω από το Βερολίνο, όπου την φρόντιζαν οι προστάτες της Φρειδερίκος εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου και η σύζυγός του Σοφία Καρλόττα του Ανοβέρου.[7]

Εκπαίδευση [Επεξεργασία]

Ο Φρειδερίκος και η Σοφία Καρλόττα έγιναν βασιλείς της Πρωσίας το 1701. Η βασίλισσα ήταν κόρη της Εν Χηρεία Εκλέκτειρας Σοφίας του Ανοβέρου, και αδελφή του Γεωργίου, Εκλέκτορα του Ανοβέρου. Ήταν γνωστή για την οξυδέρκεια της και τον ισχυρό της χαρακτήρα, και η μη λογοκρινόμενη και φιλελεύθερη αυλή της προσέλκυε πολλούς λόγιους, περιλαμβανομένου του φιλοσόφου Γκότφριντ Λάιμπνιτς.[8] Η Καρολίνα ήταν εκτεθειμένη σε ένα ζωντανό περιβάλλον διανοουμένων αρκετά διαφορετικό από οτιδήποτε είχε βιώσει πρωτύτερα. Προτού αρχίσει την εκπαίδευσή της υπό την αιγίδα της Σοφίας Καρλόττας, η Καρολίνα είχε λάβει λίγη επίσημη εκπαίδευση· η ικανότητα γραφής της παρέμεινε φτωχή σε όλη τη ζωή της.[3][9] Με το ζωντανό μυαλό της, η Καρολίνα εξελίχθηκε σε διανοούμενη σημαντικών ικανοτήτων.[8] Εκείνη και η Σοφία Καρλόττα ανέπτυξαν μια δυνατή σχέση στην οποία η Καρολίνα αντιμετωπίσθηκε σαν παρένθετη κόρη·[10] η βασίλισσα κάποτε είπε ότι το Βερολίνο ήταν "έρημος" χωρίς την Καρολίνα όποτε έφευγε προσωρινά για το Άνσμπαχ.[3][9]

Γάμος [Επεξεργασία]

Χαρακτικό του βασιλικού ζεύγους και των επτά τέκνων τους που επέζησαν μετά την βρεφική ηλικία

Ευφυής και ελκυστική γυναίκα, η Καρολίνα ήταν περιζήτητη ως νύφη. Η χήρα Εκλέκτειρα Σοφία την αποκάλεσε "πιo ευχάριστη Πριγκίπισσα στη Γερμανία".[11] Θεωρείτο υποψήφια για το χέρι του Αρχιδούκα Καρόλου της Αυστρίας, ο οποίος ήταν υποψήφιος για τον θρόνο της Ισπανίας και αργότερα έγινε Άγιος Ρωμαίος Αυτοκράτορας. Ο Κάρολος της έκανε επίσημες νύξεις το 1703, και η σύζευξη ενθαρρύνθηκε από τον Βασιλιά Φρειδερίκο της Πρωσσίας. Μετά από κάποια εξέταση, η Καρολίνα αρνήθηκε το 1704, καθώς δεν επρόκειτο να μεταστραφεί από τον Λουθηρανισμό στον Καθολικισμό.[3][12] Στις αρχές του επόμενου έτους, η Βασίλισσα Σοφία Καρλόττα πέθανε σε μια επίσκεψή της στον τόπο καταγωγής της, το Ανόβερο.[13] Η Καρολίνα ήταν συντετριμμένη, γράφοντας στον Λάιμπνιτς, "Η συμφορά με έχει επισκιάσει με θλίψη και ασθένεια, και είναι μόνο η ελπίδα ότι μπορεί σύντομα να την ακολουθήσω που με παρηγορεί."[13]

Τον Ιούνιο 1705, ο ανιψιός της Βασίλισσας Σοφίας Καρλόττας, Γεώργιος Αύγουστος, ο εκλεκτορικός πρίγκιπας του Ανόβερου, επισκέφθηκε την αυλή του Άνσμπαχ, υποτιθέμενα "ινκόγκνιτο", για να επιθεωρήσει την Καρολίνα, καθώς ο πατέρας της δεν ήθελε ο γιός του να μπει σε έναν κανονισμένο γάμο χωρίς αγάπη όπως είχε ο ίδιος κάνει.[14] Ανιψιός τριών άτεκνων θείων, ο Γεώργιος Αύγουστος βρισκόταν υπό πίεση για να νυμφευθεί και μα αποκτήσει διάδοχο, ή να διακινδυνεύσει την συνέχεια της Ανοβεριανής διαδοχής.[15] Είχε ακούσει αναφορές της "ασύγκριτης ομορφιάς και των ψυχικών χαρακτηριστικών" της Καρολίνας.[16]Αμέσως ευαρεστήθηκε με τον "καλό χαρακτήρα" της και ο Βρετανικός απεσταλμένος ανέφερε ότι ο Γεώργιος Αύγουστος "δεν θα σκεφτόταν καμία άλλη μετά από αυτήν".[3][17] Από την πλευρά της, η Καρολίνα δεν ξεγελάσθηκε από την μεταμφίεση του πρίγκιπα, και βρήκε τον "μνηστήρα" της ελκυστικό.[18] Ήταν ο εμφανής διάδοχος του Εκλεκτοράτου του Ανόβερου του πατέρα του και τρίτος στην γραμμή διαδοχής για τον Βρετανικό θρόνο της μακρινής εξαδέλφης του Βασίλισσας Άννας, μετά την γιαγιά του Εκλέκτειρα Σοφία και τον πατέρα του, τον Εκλέκτορα.[18]

Η Καρολίνα έφθασε στις 22 Αυγούστου 1705 για τον γάμο της με τον Γεώργιο Αύγουστο· παντρεύθηκαν εκείνο το απόγευμα στο παρεκκλήσι του παλατιού στο Χέρρενχαουζεν.[2][3][19] Μέχρι τον Μάιο του επόμενου έτους η Καρολίνα είχε μείνει έγκυος και το πρώτο της παιδί, ο Πρίγκιπας Φρειδερίκος γεννήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 1707.[20] Μερικούς μήνες μετά την γέννα, τον Ιούλιο, η Καρολίνα αρρώστησε βαριά με ευλογιά και μετά με πνευμονία. Το μωρό της κρατήθηκε μακριά από εκείνη, αλλά ο Γεώργιος Αύγουστος παρέμεινε στο πλευρό της με αφοσίωση, και κόλλησε και ξεπέρασε την λοίμωξη ο ίδιος.[21] Στα επόμενα επτά έτη, η Καρολίνα απέκτησε τρία επιπλέον παιδιά, την Άννα, την Αμέλια και την Καρολίνα, τα οποία όλα γεννήθηκαν στο Ανόβερο.[22]

Ο Γεώργιος Αύγουστος και η Καρολίνα είχαν έναν ευρέως επιτυχημένο γάμο, αν και εκείνος συνέχισε να έχει ερωμένες, όπως ήταν σύνηθες εκείνη την εποχή.[23] Η Καρολίνα γνώριζε καλά της απιστίες του, καθώς ήταν ευρέως γνωστές και της τις ανέφερε ο ίδιος. Οι δύο γνωστότερες ερωμένες του ήταν η Ενριέττα Χάουαρντ, αργότερα Κόμισσατυο Σάφοκ, και, από το 1735, η Αμάλιε φον Βαλμόντεν, Κόμισσα του Γιάρμουθ. Η Χάουαρντ ήταν μία από τις Women of the Bedchamber της Καρολίνας και έγινε Κυρία των Ενδυμάτων (Mistress of the Robes) όταν ο σύζυγός της κληρονόμησε έναν βρετανικό τίτλο ευγενείας το 1731· αποσύρθηκε το 1734.[24] Σε αντίθεση με την πεθερά της και τον σύζυγό της, η Καρολίνα ήταν γνωστή για την γαμήλια πίστη της· ουδέποτε έκανε ντροπιαστικές σκηνές ούτε είχε εραστές.[23] Προτιμούσε οι ερωμένες του συζύγου της να είναι κυρίες επί των τιμών, καθώς ούτως πίστευε ότι θα μπορούσε να τις επιβλέπει καλύτερα.[25]

Η διαδοχή της οικογένεια του συζύγου της στον Βρετανικό θρόνο ήταν ακόμη αβέβαιη, καθώς ο ετεροθαλής αδελφός της Βασίλισσας Άννας Ιάκωβος Στιούαρτ αντιμαχόταν την Ανοβεριανή διεκδίκηση, και ηand Queen Anne and Caroline's grandmother-in-law Dowager Electress Sophia had fallen out. Η Άννα αρνήθηκε σε οποιονδήποτε από τους Ανοβεριανούς την άδεια να επισκεφθούν την Βρετανία κατά την διάρκεια της ζωής της.[26] Η Καρολίνα έγραψε στον Λάιμπνιτς, "Δέχομαι την σύγκριση την οποία έκανες, αν και είναι κολακεία, μεταξύ εμού και της Βασίλισσας Ελισάβετ ως καλό οιωνό. Όπως η Ελισάβετ, τα δικαιώματα της Εκλέκτειρας δεν έγιναν αποδεκτά από μια ζηλόφθονη αδελφή [Queen Anne], και δεν θα είναι ποτέ σίγουρη για το Αγγλικό στέμμα μέχρι την άνοδό της στον θρόνο."[27] Τον Ιούνιο 1714, η Εκλέκτειρα Σοφία πέθανε στα χέρια της Καρολίνας στην ηλικία των 84 και ο πεθερός της Καρολίνας έγινε πιθανός διάδοχος της Βασίλισσας Άννας. Εβδομάδες μετά, η Άννα πέθανε και ο Εκλέκτορας του Ανόβερου ανακηρύχθηκε διάδοχός της και έγινε ο Γεώργιος Α' της Μεγάλης Βρετανίας.[28]

Πριγκίπισσα της Ουαλίας [Επεξεργασία]

Η Πριγκίπισσα της Ουαλίας, από τον Σερ Γκόντφρι Νέλλερ το 1716

Ο Γεώργιος Αύγουστος απέπλευσε προς την Αγγλία τον Σεπτέμβριο του 1714, και η Καρολίνα και δύο από τις κόρες της ακολούθησαν τον Οκτώβριο.[29] Το ταξίδι της στην Βόρεια Θάλασσα από την Χάγη στο Μάργκεϊτ ήταν το μόνο θαλάσσιο ταξίδι που έκανε σε όλη της τη ζωή.[30] Ο νεότερος γιός τους, Πρίγκιπας Φρειδερίκος, παρέμεινε στο Ανόβερο για το υπόλοιπο της βασιλείας του Γεωργίου Α' για να ανατραφεί από ιδιωτικούς δασκάλους.[22]

Με την ανάρρηση του Γεωργίου Α' το 1714, ο σύζυγος της Καρολίνας αυτόματα έγινε Δούκας της Κορνουάλης και Δούκας του Ρόθσι. Λίγο μετά εγκαθιδρύθηκε ως Πρίγκιπας της Ουαλίας οπότε έγινε Πρίγκιπας της Ουαλίας. Η Καρολίνα ήταν η πρώτη γυναίκα που έλαβε τον τίτλο την ίδια εποχή με τον σύζυγό της.[18] Ήταν η πρώτη Πριγκίπισσα της Ουαλίας μετά από περισσότερο από δύο αιώνες, αφού τελευταία ήταν η Αικατερίνη της Αραγονίας. Καθώς ο Γεώργιος Α' είχε αποκηρύξει την σύζυγό του Σοφία Δωροθέα του Τσέλλε το 1694 προτού γίνει Βασιλιάς της Μεγάλης Βρετανίας, δεν υπήρχε βασιλική σύζυγος, και η Καρολίνα ήταν η πιο υψηλόβαθμη γυναίκα στο βασίλειο.[22] Ο Γεώργιος Αύγουστος και η Καρολίνα έκαναν μια συντονισμένη προσπάθεια να "εξαγγλιστούν" αποκτώντας γνώσεις για την γλώσσα, τους ανθρώπους, την πολιτική και τα έθιμα της Αγγλίας.[31] Δύο ξεχωριστές αυλές αναπτύχθηκαν με ισχυρές αντιθέσεις· του ηλικιωμένου βασιλιά είχε Γερμανούς αυλικούς και κυβερνητικούς υπουργούς, ενώ της Ουαλίας προσέλκυσε Άγγλους ευγενείς εκτός της εύνοιας του βασιλιά, και ήταν σημαντικά δημοφιλέστερη στον Βρετανικό λαό. Η πολιτική αντίδραση προς τον Βασιλιά βαθμιαία επικεντρώθηκε γύρω από τον Γεώργιο Αύγουστο και την Καρολίνα.[32]

Δύο έτη μετά την άφιξή τους στην Αγγλία, η Καρολίνα είχε μια θνησιγενή γέννα, για την οποία η φίλη της Κόμισσα Μπύκεμπουργκ κατηγόρησε τους Άγγλους γιατρούς για την ανικανότητά τους,[33] αλλά το επόμενο έτος απέκτησε άλλον ένα γιο, τον Πρίγκιπα Γεώργιο Γουλιέλμο. Στην βάπτιση τον Νοέμβριο 1717, ο σύζυγός της φιλονίκησε με τον πατέρα του για την επιλογή των νονών, οδηγώντας στον κατ' οίκον περιορισμό του ζεύγους στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου πριν την εκδίωξή τους από την αυλή.[34] Στην Καρολίνα αρχικά επιτράπηκε να μείνει με τα παιδιά τους, αλλά αρνήθηκε καθώς πίστευε ότι η θέση της ήταν με τον σύζυγό της.[35] Εκείνη και ο σύζυγός της μετακόμισαν στο Λέστερ Χάουζ, ενώ τα παιδιά τους παρέμειναν υπό την αιγίδα του Βασιλιά.[36] Η Καρολίνα είχε αρρωστήσει από την ανησυχία, και λιποθύμησε κατά την διάρκεια μιας κρυφής επίσκεψης στα παιδιά της χωρίς την έγκριση του Βασιλιά.[37] Τον Ιανουάριο ο Βασιλιάς υποχώρησε και επέτρεψε την απεριόριστη πρόσβαση της Καρολίνας. Τον Φεβρουάριο, ο Πρίγκιπας Γεώργιος Γουλιέλμος αρρώστησε και ο Βασιλιάς επέτρεψε σε αμφότερους τον Γεώργιο Αύγουστο και την Καρολίνα να τον δουν στο Παλάτι του Κένσινγκτον χωρίς προϋποθέσεις. Όταν το μωρό πέθανε, a post-mortem was conducted to prove that the cause of death was disease (a polyp on the heart) rather than the separation from his mother.[38] περαιτέρω τραγωδίες συνέβησαν το 1718, όταν η Καρολίνα απέβαλε στο Ρίτσμοντ Λοτζ, την εξοχική της κατοικία.[39] Κατά τα επόμενα χρόνια,η Καρολίνα απέκτησε τρία επιπλέον παιδιά: τον Γουλιέλμο, την Μαίρη και την Λουίζα.[40]

Το Λέστερ Χάουζ έγινε σημείο συχνών συναντήσεων για τους πολιτικούς αντιπάλους της κυβέρνησης.Η Καρολίνα ανέπτυξε μια φιλία με τον πολιτικό σερ Ρόμπερτ Ουόλπολ, έναν πρώην υπουργό στην κυβέρνηση των Ουίγων ο οποίος ηγείτο μιας δυσαρεστημένης πτέρυγας του κόμματος. Τον Απρίλιο 1720 η πτέρυγα του Ουόλπολ του Κόμματος του Ουίγων συμφιλιώθηκε με την κυβερνώσα πτέρυγα, και ο Ουόλπολ και η Καρολίνα βοήθησαν στην πραγματοποίηση μιας συμφιλίωσης μεταξύ του Βασιλιά και του συζύγου της προς χάρη της δημόσιας ενότητας.[3][41] Η Καρολίνα ήθελε να ξανακερδίσει τις τρεις μεγαλύτερες κόρες της, οι οποίες παρέμεναν υπό την αιγίδα του Βασιλιά, και θεώρησε ότι η συμφιλίωση θα οδηγούσε στην επιστροφή τους, αλλά οι διαπραγματεύσεις δεν κατέληξαν πουθενά. Ο Γεώργιος Αύγουστος έφθασε να πιστεύει ότι ο Ουόλπολ τον είχε παραπλανήσει στο θέμα της συμφιλίωσης ως μέρος ενός σχεδίου να αποκτήσει δύναμη. Ο πρίγκιπας απομονώθηκε πολιτικά όταν οι Ουίγοι του Ουόλπολ εισήλθαν στην κυβέρνηση,[42] και το Λέστερ Χάουζ φιλοξενούσε περισσότερο λογοτεχνικές μορφές και διανοούμενους, όπως ο Τζον Άρμπατνοτ και ο Τζόναθαν Σουίφτ, παρά πολιτικούς.[43]

Βασίλισσα και αντιβασίλισσα [Επεξεργασία]

Η Βασίλισσα Καρολίνα, από τον Τσαρλς Τζέρβας το 1727

Η Καρολίνα έγινε βασιλική σύζυγος με τον θάνατο του πεθερού της το 1727, και στέφθηκε μαζί με τον σύζυγο της στο Αββαείο του Ουεστμίνστερ στις 11 Οκτωβρίου εκείνου του έτους.[44] Ήταν η πρώτη βασιλική σύζυγος που στέφθηκε μετά την Άννα της Δανίας το 1603.[45] Αν και ο Γεώργιος Β' κατήγγειλε τον Ουόλπολ ως "απατεώνα και κατεργάρη" λόγω των όρων συμφιλίωσης τον πατέρα του, η Καρολίνα συμβούλεψε τον σύζυγο της να διατηρήσει τον Ουόλπολ ως ηγήτορα υπουργό.[3] Ο Ουόλπολ ηγείτο μιας σημαντικής πλειοψηφίας στο Κοινοβούλιο και ο Γεώργιος Β' δεν είχε παρά να τον αποδεχθεί ή να διακυβεύσει διοικητική αστάθεια.[46] Ο Ουόλπολ διασφάλισε ένα επίδομα £100.000 από την δημόσια λίστα για την Καρολίνα, και της δόθηκε το Σόμερσετ Χάουζ και το Ρίτσμοντ Λοτζ.[47] Ο αυλικός Λόρδος Χέρβεϋ αποκαλούσε τον Ουόλπολ "υπουργό της Βασίλισσας" σε αναγνώριση της στενής τους σχέσης.[3] Για την επόμενη δεκαετία, η Καρολίνα είχε αμύθητη επιρροή. Έπεισε τον Βασιλιά να υιοθετήσει πολιτικές κατ' εντολή του Ουόλπολ, και έπεισε τον Ουόλπολ να μην κάνει εκρηκτικές ενέργειες. Η Καρολίνα είχε απορροφήσει τις φιλελεύθερες απόψεις της προστάτιδάς της, Βασίλισσας Σοφίας Καρλόττας της Πρωσίας, και τάχθηκε υπέρ της επιείκιας προς τους Ιακωβίτες (υποστηρικτές της αντίπαλης διεκδίκησης των Στιούαρτ στον θρόνο), ελευθερία του τύπου και ελευθερία λόγου στο Κοινοβούλιο.[48]


Κατά τα επόμενα έτη, εκείνη και ο σύζυγός της είχαν μια συνεχή διαμάχη με τον μεγαλύτερο γιό τους, Φρειδερίκο, Πρίγκιπα της Ουαλίας, ο οποίος είχε μείνει πίσω στη Γερμανία όταν εκείνοι ήλθαν στην Αγγλία. Ενώθηκε με την οικογένεια το 1728, όταν ήταν πλέον ενήλικος, είχε ερωμένες και χρέη, και του άρεσε ο τζόγος και οι φάρσες. Αντιτασσόταν στις πολιτικές πεποιθήσεις του πατέρα του, και παραπονείτο για έλλειψη επιρροής του στην κυβέρνηση.[3][49] Η Πράξη Αντιβασιλεία του 1728 έκανε την Καρολίνα αντί για τον Φρειδερίκο αντιβασιλιά όταν ο σύζυγός της ήταν στο Ανόβερο για πέντε μήνες από τον Μάιο 1729. Κατά την αντιβασιλεία της, εκτονώθηκε ένα διπλωματικό επεισόδιο με την Πορτογαλία (όπου ένα Βρετανικό πλοίο είχε κατασχεθεί στον Tagus).[49][50] Από τον Μάιο του 1732, ήταν αντιβασιλίσσα για τέσσερις μήνες όταν ο Γεώργιος Β' ήταν πάλι μακριά στο Ανόβερο.

Τελευταία έτη [Επεξεργασία]

Στα μέσα του 1735, ο Φρειδερίκος, Πρίγκιπας της Ουαλίας, τρόμαξε περισσότερο όταν η Καρολίνα, αντί ο ίδιος, ενεργούσε πάλι ως αντιβασιλιάς ενώ ο Βασιλιάς απουσίαζε στο Ανόβερο.[51] Ο Βασιλιάς και η βασίλισσα κανόνισαν τον γάμο του Φρειδερίκου, το 1736, με την Πριγκίπισσα Αυγούστα του Ζάξε-Γκότα. Λίγο μετά τον γάμο, ο Γεώργιος πήγε στο Ανόβερο, και η Καρολίνα επανέλαβε τον ρόλο της ως "Προστάτης του Βασιλείου". Ως αντιβασίλισσα, η Καρολίνα την αναστολή καταδίκης του Τζον Πορτέους, ο οποίος είχε καταδικαστεί για φόνο στο Εδιμβούργο. Προτού προλάβει να ενεργήσει, ένας όχλος εισέβαλε στην φυλακή που κρατείτο και τον σκότωσε. Η Καρολίνα αισθάνθηκε αποτροπιασμό.[52] Οι απουσίες του Βασιλιά στο εξωτερικό οδηγούσαν σε αντιδημοφιλία, και στα τέλη του 1736 άκανε σχέδια επιστροφής, αλλά το πλοίο του πιάστηκε σε κακό καιρό και φημολογείτο ότι εκείνος είχε χαθεί στη θάλασσα. Η Καρολίνα ήταν συντετριμμένη και αηδιασμένη από την αναισθησία του υιού της, ο οποίος παρέθεσε ένα μεγάλο δείπνο ενώ μαινόταν η θύελλα.[53] Κατά την αντιβασιλεία του, ο Πρίγκιπας της Ουαλίας προσπάθησε να αρχίσει έναν αριθμό αντιδικιών με με τη μητέρα του, την οποία έβλεπε ως ένα χρήσιμο πληρεξούσιο για να ενοχλεί τον Βασιλιά.[3] Ο Γεώργιος τελικά επέστρεψε τον Ιανουάριο 1737.[54]

Η Καρολίνα και ο μεγαλύτερος γιός της, ο Πρίγκιπας της Ουαλίας (εικονίζεται), είχαν μα δύσκολη σχέση καθ'όλη την διάρκεια της ζωής της.

Ο Φρειδερίκος έκανε ανεπιτυχώς αίτηση στο Κοινοβούλιο για αυξημένη οικονομική βοήθεια, την οποία ως τότε του είχε αρνηθεί ο Βασιλιάς, και η δημόσια δυσαρέσκεια για τα χρήματα δημιούργησε μια ακόμη σφήνα μεταξύ γονέων και υιού. Με την συμβουλή του Ουόλπολ, το επίδομα του Φρειδερίκου αυξήθηκε σε μια προσπάθεια να αποτραπεί περαιτέρω σύγκρουση, αλλά λιγότερο από όσο ζήτησε.[55] Τον Ιούνιο 1737, ο Φρειδερίκος πληροφόρησε τους γονείς του ότι η Αυγούστα ήταν έγκυος, και επρόκειτο να γεννήσει τον Οκτώβριο.

Τίτλοι, προσφωνήσεις,διακρίσεις και εμβλήματα [Επεξεργασία]

Προσφωνήσεις
Βασίλισσα Καρολίνα ως σύζυγος
Arms of Caroline of Brandenburg-Ansbach.svg
Προσφώνηση αναφοράς Αυτής Μεγαλειότητα
Εναλλακτική προσφώνηση Ma'am

Τίτλοι και προσφωνήσεις [Επεξεργασία]

  • 1683–1705: Αυτής Γαλήνια Υψηλότητα[56] Πριγκίπισσα Καρολίνα του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ
  • 1705–1714: Αυτής Γαλήνια Υψηλότητα Η Εκλεκτορική Πριγκίπισσα του Ανοβέρου [57]
  • 1714–1727: Αυτής Βασιλική Υψηλότητα Η Πριγκίπισσα της Ουαλίας[58]
  • 1727–1737: Αυτής Μεγαλειότητα Η Βασίλισσα[59]

Διακρίσεις [Επεξεργασία]

Η Κομητεία Κάρολαϊν στην Βρετανική Αποικία της Βιρτζίνια ονομάστηκε προς τιμή της όταν ιδρύθηκε το 1727.[60]

Επίγονοι [Επεξεργασία]

Οι δέκα περίοδοι εγκυμοσύνης της Καρολίνας είχαν ως αποτέλεσμα οκτώ γεννήσεις. Ένα από τα παιδιά της πέθανε κατά την παιδική του ηλικία, ενώ επτά έφτασαν την ενηλικίωση.

Όνομα Γέννηση Θάνατος Notes[61]
Οι ημερομηνίες σε αυτό τον πίνακα είναι κατά το Νέο Τύπο
Φρειδερίκος, Πρίγκιπας της Ουαλίας 1 Φεβρουαρίου 1707 31 Μαρτίου 1751 παντρεύτηκε το 1736, Πριγκίπισσα Αυγούστα του Σαξ-Γκότα-Άλτενμπεργκ, με την οποία απέκτησε απογόνους
Άννα, Βασιλική Πριγκίπισσα 2 Νοεμβρίου 1709 12 Ιανουαρίου 1759 παντρεύτηκε το 1734, τον Πρίγκιπα Γουλιέλμο Δ΄ της Οράγγης-Νασάου, με τον οποίο απέκτησε απογόνους
Πριγκίπισσα Αμελία 10 Ιουνίου 1711 31 Οκτωβρίου 1786  
Πριγκίπισσα Καρολίνα 10 Ιουνίου 1713 28 Δεκεμβρίου 1757  
Θνησιγενής γιος 20 Νομεβρίου 1716 20 Νοεμβρίου 1716
Πρίγκιπας Γεώργιος-Γουλιέλμος 13 Νοεμβρίου 1717 17 Φεβρουαρίου 1718 πέθανε κατά την παιδική του ηλικία
Πρίγκιπας Γουλιέλμος, Δούκας του Κάμπερλαντ 26 Απριλίου 1721 31 Οκτωβρίου 1765  
Πριγκίπισσα Μαίρη 5 Μαρτίου 1723 14 Ιανουαρίου 1772 παντρεύτηκε το 1740, τον Φρειδερίκο Β΄, Λαντγράβο της Χέσσης-Κάσελ, με τον οποίο απέκτησε απογόνους
Πριγκίπισσα Λουίζα 18 Δεκεμβρίου 1724 19 Δεκεμβρίου 1751 παντρεύτηκε το 1743, τον Φρειδερίκο Ε΄, Βασιλιά της Δανίας και της Νορβηγίας, με τον οποίο απέκτησε απογόνους

Πρόγονοι [Επεξεργασία]

Σημειώσεις [Επεξεργασία]

  1. ↑ dates
  2. ↑ 2,0 2,1 Weir, pp. 277–278.
  3. ↑ 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 3,11 Taylor.
  4. ↑ Arkell, p. 5.
  5. ↑ Arkell, p. 6; Van der Kiste, p. 12.
  6. ↑ Arkell, p. 6; Hichens, p. 19.
  7. ↑ Arkell, pp. 6–7.
  8. ↑ 8,0 8,1 Hichens, p. 19.
  9. ↑ 9,0 9,1 Van der Kiste, p. 13.
  10. ↑ Hanham, p. 279.
  11. ↑ Arkell, p. 18.
  12. ↑ Arkell, pp. 9–13.
  13. ↑ 13,0 13,1 Van der Kiste, p. 14.
  14. ↑ Arkell, p. 18; Fryer et al., p. 33; Hichens, p. 19; Van der Kiste, p. 15.
  15. ↑ Hanham, p. 281.
  16. ↑ Hanoverian envoy Baron Philipp Adam von Eltz, quoted in Quennell, p. 19.
  17. ↑ Arkell, p. 19; Van der Kiste, p. 15.
  18. ↑ 18,0 18,1 18,2 Fryer et al., p. 33.
  19. ↑ Van der Kiste, p. 17.
  20. ↑ Van der Kiste, pp. 18–19.
  21. ↑ Arkell, pp. 38–39; Van der Kiste, p. 21.
  22. ↑ 22,0 22,1 22,2 Fryer et al., p. 34.
  23. ↑ 23,0 23,1 Hichens, p. 21.
  24. ↑ Arkell, pp. 70, 149.
  25. ↑ Fryer et al., p. 36.
  26. ↑ Van der Kiste, p. 30.
  27. ↑ Van der Kiste, p. 28.
  28. ↑ Arkell, p. 57.
  29. ↑ Arkell, pp. 64–66; Van der Kiste, p. 36.
  30. ↑ Arkell, p. 67; Hanham, p. 285; Van der Kiste, p. 38.
  31. ↑ Hanham, p. 284.
  32. ↑ Fryer et al., p. 34; Hanham, pp. 286–287.
  33. ↑ Van der Kiste, p. 60.
  34. ↑ Arkell, p. 102.
  35. ↑ Hanham, p. 289; Hichens, p. 23.
  36. ↑ Arkell, pp. 102–105; Van der Kiste, p. 64.
  37. ↑ Van der Kiste, p. 66.
  38. ↑ Van der Kiste, p. 67.
  39. ↑ Arkell, p. 112; Van der Kiste, p. 68.
  40. ↑ Fryer et al., p. 37.
  41. ↑ Quennell, pp. 79–81; Van der Kiste, pp. 72–73.
  42. ↑ Arkell, pp. 125–126.
  43. ↑ Arkell, pp. 135–136.
  44. ↑ Hanham, p. 292; Weir, pp. 277–278.
  45. ↑ Arkell, p. 154.
  46. ↑ Black, pp. 29–31, 53 and 61.
  47. ↑ Arkell, p. 147; Van der Kiste, p. 93.
  48. ↑ Van der Kiste, pp. 104–105.
  49. ↑ 49,0 49,1 Van der Kiste, p. 119.
  50. ↑ Arkell, pp. 167–169.
  51. ↑ Van der Kiste, pp. 139–140.
  52. ↑ Arkell, pp. 258–259; Van der Kiste, p. 148.
  53. ↑ Quennell, pp. 285–288; Van der Kiste, pp. 150–152.
  54. ↑ Arkell, p. 264; Quennell, p. 291; Van der Kiste, p. 52.
  55. ↑ Arkell, pp. 272–274; Van der Kiste, p. 154.
  56. ↑ e.g. Letter to Caroline from a Viennese bishop, quoted in Arkell, p. 8.
  57. ↑ e.g. Arkell, pp. 27 ff.
  58. ↑ e.g. copies of London Gazette, 1714–1727.
  59. ↑ e.g. Letter from Berlin to Prussian envoy Wallenrodt, 7 October 1727, quoted in Arkell, p. 160.
  60. ↑ Wingfield, p. 1.
  61. ↑ Weir, pp. 277–284.

Πηγές [Επεξεργασία]

Περαιτέρω ανάγνωση [Επεξεργασία]

  • Gerrard, Christine (2002). Queens-in-waiting: Caroline of Anspach and Augusta of Saxe-Gotha as Princesses of Wales. Campbell Orr, Clarissa. Queenship in Britain, 1660–1837: Royal Patronage, Court Culture and Dynastic Politics. Manchester University Press. σελ. 142–161. ISBN 0-7190-5770-1. 
  • Marschner, Joanna (2002). Queen Caroline of Anspach and the European museum princely tradition. Campbell Orr, Clarissa. Queenship in Britain, 1660–1837: Royal Patronage, Court Culture and Dynastic Politics. Manchester University Press. σελ. 130–142. ISBN 0-7190-5770-1. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι [Επεξεργασία]

Commons logo
Τα Κοινά έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Καρολίνα του Άνσμπαχ
Γέννηση: 1 Μαρτίου 1683 Θάνατος: 20 Νοεμβρίου 1737
Βρετανική βασιλική οικογένεια
Νέος τίτλος
 Βασιλική σύζυγος της Μεγάλης Βρετανίας
1727–1737		 Κενό
Τελευταίος που έφερε τον τίτλο ήταν
Καρλόττα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς
Κενό
Τελευταίος που έφερε τον τίτλο ήταν
Μαρία της Μόντενα		 Βασιλική σύζυγος της Ιρλανδίας
1727–1737
Γερμανική αριστοκρατία
Κενό
Τελευταίος που έφερε τον τίτλο ήταν
Σοφία του Παλατινάτου		 Εκλεκτορική σύζυγος του Ανόβερου
1727–1737		 Κενό
Τελευταίος που έφερε τον τίτλο ήταν
Καρλόττα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς

Ανακτήθηκε από "http://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Καρολίνα_του_Άνσμπαχ&oldid=4066059"