Κίσσα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


Κίσσα
Garrulus glandarius B Luc Viatour.jpg
Κατάσταση διατήρησης
Status iucn3.1 LC el.svg
Ελαχίστης Ανησυχίας
Συστηματική ταξινόμηση
Βασίλειο: Ζώα (Animalia)
Συνομοταξία: Χορδωτά (Chordata)
Ομοταξία: Πουλιά (Αves)
Τάξη: Πασσερίμορφα (Passeriformes)
Οικογένεια: Κορακίδες (Corvidae)
Γένος: Γάρρουλος (Garrulus)
Είδος: G. Glandarius
Διώνυμο
Garrulus glandarius
(Linnaeus, 1758)
Garrulus glandarius

Η κίσσα (Garrulus glandarius) είναι ένα είδος πτηνού που το συναντάμε σε μια ευρεία περιοχή, από τη Δυτική Ευρώπη και την βορειοδυτική Αφρική έως την ανατολική - νοτιοανατολική Ασία. Λόγω της μεγάλης γεωγραφικής της εξάπλωσης, έχουν εξελιχθεί αρκετές πολύ διαφορετικές φυλετικές μορφές, οι οποίες μοιάζουν πολύ διαφορετικές μεταξύ τους.

Εξάπλωση και ενδιαίτημα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατοικεί σε μικτά δάση, ιδιαίτερα με βελανιδιές. Τα τελευταία χρόνια, τα πτηνά αυτά έχουν αρχίσει να μεταναστεύουν σε αστικές περιοχές, πιθανώς ως αποτέλεσμα της συνεχούς καταστροφής των δασικών περιοχών όπου ζουν.

Συμπεριφορά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το σύνηθες κελάηδισμά της, είναι μια σκληρή στριγκλιά που τη χρησιμοποιεί όταν βλέπει διάφορα αρπακτικά ζώα, αλλά η κίσσα είναι γνωστή για τον μιμητισμό της, έτσι ώστε συχνά να ακούγεται σαν ένα διαφορετικό είδος που είναι αδύνατο να ξεχωρίσεις την ταυτότητα του. Μπορεί να μιμηθεί ακόμη και τον ήχο του πουλιού που του επιτίθεται όπως η κουκουβάγια του δάσους (γνωστή ως χουχουριστής - Strix Aluco). Καθώς η κίσσα χτίζει τη φωλιά της,προτιμά να χρησιμοποιεί οτιδήποτε γυαλιστερό, μαζεύοντας μικρά σκουπιδάκια ή αλουμινόχαρτα που αιχμαλωτίζουν το φώς.

Η κίσσα αποτελεί πιθανή λεία τόσο για τις κουκουβάγιες τη νύχτα, όσο και για άλλα αρπακτικά πτηνά κατά τη διάρκεια της ημέρας, όπως τα διπλοσάϊνα (Αccipiter gentilis) και οι πετρίτες (Falco peregrinus).

Διατροφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κίσσα τρέφεται με ασπόνδυλα, συμπεριλαμβανομένων πολλών επιβλαβών εντόμων, βελανίδια (τα οποία θάβει για χρήση κατά τη διάρκεια του χειμώνα), σπόρους οξιάς, φρούτα όπως βατόμουρα, αλλά και με νεοσσούς και αυγά, ακόμη και μικρά τρωκτικά.

Αναπαραγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Φωλιάζει σε δέντρα ή μεγάλους θάμνους, γεννώντας συνήθως 4-6 αυγά που εκκολάπτονται μετά από 16-19 ημέρες και είναι πλήρως αναπτυγμένα μετά από 21-23 ημέρες. Και τα δύο φύλα ταΐζουν τα μικρά.

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα