Κάτω Βουλή της Ιταλίας
| Είδος | |
|---|---|
| Είδος | Κάτω Βουλή |
| Ηγεσία | |
| Πρόεδρος της Βουλής | Τζιανφράνκο Φίνι, PdL από 30 Απριλίου 2008 |
| Δομή | |
| Πολιτικές ομάδες | PdL (227) PD (206) LN (59) FlI (26) UDC (36) Idv (22) Μικτή ομάδα (56) |
| Εκλογή | |
| Τελευταία εκλογή | 13–14 Απριλίου 2008 |
| Τόπος συσκέψεων | |
| Ιστοσελίδα | |
| http://english.camera.it/ | |
Η Ιταλική Βουλή των Αντιπροσώπων (Ιταλικά:Camera dei Deputati) είναι η κάτω βουλή του Κοινοβουλίου της Ιταλίας (το άλλο είναι η Η Γερουσία της Δημοκρατίας). Τα δύο σώματα από κοινού δημιουργούν ένα τέλειο διθάλαμο σύστημα, που σημαίνει ότι διαθέτουν παρόμοιες εξουσίες, αλλά διακριτά. Σύμφωνα με το Άρθρο 56 του Ιταλικού Συντάγματος, η Βουλή των Αντιπροσώπων έχει 630 έδρες, από τις οποίες 618 εκλέγονται από Ιταλικές εκλογικές περιφέρειες, και 12 από τους Ιταλούς πολίτες που ζουν στο εξωτερικό. Τρεχόντως, η απλή πλειοψηφία των εδρών ελέγχεται από τοφιλελεύθερο συντηρητικό κόμμα Λαός της Ελευθερίας. Οι βουλευτές συνεδριάζουν στο Palazzo Montecitorio, και τα μέλη της Βουλής έχουν την προσφώνηση onorevole (αξιότιμος). Ο τωρινός της πρόεδρος είναι ο Τζιαφράνκο Φίνι, ο ηγέτης του κόμματος Μέλλον και Ελευθερία.
Πίνακας περιεχομένων |
[Επεξεργασία] Η Έδρα
Η έδρα της Βουλής των Αντιπροσώπων είναι το Palazzo Montecitorio, όπου συνέρχεται από το 1871, λίγο μετά την μεταφορά της πρωτεύουσας του Βασιλείου της Ιταλίας μεταφέρθηκε στη Ρώμη.
Η προηγούμενη έδρα της Βουλής των Αντιπροσώπων του Βασιλείου της Ιταλίας ήταν το Palazzo Carignano στο Τορίνο (1861-1865) και το Παλάτσο Βέκιο στην Φλωρεντία (1865-1871). Κατά την διάρκεια του φασιστικού καθεστώτος, από το 1939 μέχρι το 1943, η Βουλή των Αντιπροσώπων καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε από την Chamber of Fasci and Corporations.
[Επεξεργασία] Το Εκλογικό Σύστημα
[Επεξεργασία] Τρέχον Σύστημα
Η εκλογή των μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων γίνεται με εθελοντική, καθολική και άμεση ψηφοφορία από όλους τους πολίτες σε ηλικία την ημέρα της εκλογής. Οι θητείες διαρκούν συνολικά πέντε έτη, εκτός αν η πρόωρη διάλυση της Βουλής κηρυχθεί από τον Πρόεδρο της Ιταλίας ως αποτέλεσμα κοινοβουλευτικού αδιεξόδου, σε σημείο στο οποίο διεξάγονται πρόωρες εκλογές. Αντίθεταμε τη Γερουσία, η οποία απαιτεί τα μέλη να είναι 40 ετών, τα μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων μπορούν να εκλεγούν στα 25.[1]
Υπό τον τρέχοντα νόμο, τα μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων εκλέγονται μέσω ενός party-list proportional system. Είναι εκλέξιμοι για την κατανομή των εδρών με βάση τρία κριτήρια: πρώτον, είναι εκλέξιμοι για έδρες αν ο συνασπισμός στον οποίο το κόμμα τους ανήκει φθάσει τουλάχιστον το 10% των συνολικών έγκυρων ψήφων. Μέσα στον συνασπισμό, το κόμμα πρέπει να έχει τουλάχιστον το 2% των συνολικών, έγκυρων ψήφων για να συγκεντρώσει έδρες. Μαζί με αυτά τα δύο κριτήρια, είναι επίσης δυνατό να συμμετέχει στην κατανομή των εδρών ένα κόμμα που δεν ανήκει σε συνασπισμό αλλά λαμβάνει 4% των συνολικών, έγκυρων ψήφων.
Article 61 of the Italian Constitution maintains that elections for the Chamber of Deputies must take place within 70 days of the dissolution of house, and that representatives must convene within 20 days of those elections.
[Επεξεργασία] Κανονική Λειτουργία της Συνέλευσης
Η Βουλή αποτελείται από όλα τα μέλη που συνέρχονται σε συνεδρίαση στο Montecitorio. Η συνέλευση έχει επίσης το δικαίωμα να προσέρχονται σε συναντήσεις της Κυβέρνησης και των υπουργών της. Αν απαιτηθεί, η Κυβέρνηση υποχρεούται να προσέλθει στη συνεδρίαση. Αντιστρόφως, η Κυβέρνηση έχει το δικαίωμα να ακούγεται κάθε φορά που το απαιτεί.
The term of office of the House (as well as the Senate) is five years, but can be extended in two cases:
- The "prorogatio", as provided by art. 61.2 of the Constitution, states that representatives whose term has expired shall continue to exercise their functions until the first meeting of the new Chamber.
- An extension of the term, provided for by art. 60.2, can be enacted only in case of war.
[Επεξεργασία] Πρόσφατα αποτελέσματα
| Κόμματα και συμμαχίες | Ψήφοι | % | Μεταβολή | Έδρες | Μεταβολή | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| συνασπισμός Σ.Μπερλουσκόνι |
17.064.314 13.629.096 |
46,81 37,39 |
+3.83[2] –1.02 |
344 276 |
+102 +60 |
|
| συνασπισμός Β.Βελτρόνι |
13.686.501 12.092.969 |
37,54 33,17 |
+4,05[3] +1.97 |
246 217 |
+3 –9 |
|
| Ένωση του Κέντρου | 2,050,309 | 5.62 | –1.13 | 36 | –3 | |
| Η Αριστερά – Το Ουράνιο Τόξο | 1.124.428 | 3,08 | –7.11[4] | 0 | –72 | |
| Η Δεξιά–Τρίχρωμη Φλόγα | 885.226 | 2,43 | +1,82 | 0 | — | |
| Σοσιαλιστικό Κόμμα | 355.575 | 0,98 | –1.91[5] | 0 | –18 | |
| Λαϊκό κόμμα του Νότιου Τιρόλο | 147.666 | 0,41 | –0,07 | 2 | –2 | |
| Αυτονομία Ελευθερία Δημοκρατία | —[6] | — | — | 1 | ±0 | |
| Σωματειακό Κίνημα Ιταλών στο Εξωτερικό | —[7] | — | — | 1 | +1 | |
| Άλλα | 1.146.978 | 3,13 | +0,52 | — | –11 | |
| Σύνολο | 36.452.286 | 100% | 630 | |||
[Επεξεργασία] Αξίωμα της Προεδρίας
[Επεξεργασία] Πρόεδρος
[Επεξεργασία] Αντιπρόεδροι
- Ρόζι Μπίντι (μέχρι 7 Νοεμβρίου 2009)
- Ρόκκο Μπουτιλιόνε
- Αντόνιο Λεόνε
- Μαουρίτσιο Λούπι
[Επεξεργασία] Κοσμήτορες
[Επεξεργασία] Γραμματείς
- Τζιανπιέρο Μπότσι
- Εμίλια Γκράτσια Ντε Μπιάσι
- Τζιουζέππε Φάλλικα
- Γκρεγκόριο Φοντάνα
- Ντονάτο Λαμόρτε
- Μίμμο Λούκα
- Ρέντσο Λουζέττι
- Λορένα Μιλανάτο
[Επεξεργασία] Δείτε επίσης
[Επεξεργασία] Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία] Αναφορές
- ↑ http://en.camera.it/4?scheda_informazioni=3
- ↑ Ο Λαός της Ελευθερίας ιδρύθηκε το ύστερο 2007, οπότε τα ποσοστά των προκατόχων κομμάτων του – περιλαμβάνοντας την πρώην Ένωση-με συμμέτοχο το Κόμμα Συνταξιούχων – θεωρείται "μεταβολή" στα στατιστικά.
- ↑ Το Δημοκρατικό Κόμμα ιδρύθηκε το 2007, έτσι τα ποσοστά των προκατόχων κομμάτων του και της Ιταλίας των Αξιών θεωρείται "μεταβολή" στα στατιστικά.
- ↑ Προηγούμενα στατιστικά αθροιστικά δεδομένα από τους εταίρους του συνασπισμού, όπως δηλώνεται στο άρθρο του.
- ↑ Ψήφοι από την Κοιλάδα της Αόστα δεν προσμετρώνται σε αυτόν τον πίνακα επειδή, εξαιτίας του παρόντος εκλογικού νόμου, δεν μετρούν για το εθνικό μπόνους και, συνεπώς, για τον διορισμό του νέου Πρωθυπουργού.
- ↑ Τα υπερπόντια ψηφοδέλτια δεν μετρώνται για τεχνικούς λόγους.
-
Όπισθεν όψη του Παλάτσο Μοντετσιτόριο σχεδιασμένη από τον Ερνέστο Μπαζίλε.