Κάρολος των Βουρβώνων, Αρχιεπίσκοπος της Ρουέν
Ο Κάρολος των Βουρβόνων (22 Σεπτεμβρίου 1523 – 9 Μαΐου 1590) Γάλλος καρδινάλιος, ήταν το όγδοο παιδί του Καρόλου Δ΄ των Βουρβόνων δούκα του Βαντόμ και της Φραγκίσκης του Αλενσόν.
Ανέβηκε γρήγορα την ιεραρχία της Καθολικής εκκλησίας. Έγινε επίσκοπος Νεβέρ (1540 – 1545), καρδινάλιος Σαίντ (1548), αρχιεπίσκοπος της Ρουέν (1550 – 1590), επίσκοπος της Νάντης (1550 – 1554) παπικός απεσταλμένος στην Αβινιόν (1565 – 1590). Στις 31 Δεκεμβρίου 1578 έγινε γενικός αρχηγός του τάγματος του Αγίου Πνεύματος.
Όταν ο δούκας του Αλενσόν και του Ανζού πέθανε άτεκνος (1584), ενώ ο βασιλιάς ήταν ήδη άτεκνος, ήταν σαφές ότι η διαδοχή θα περνούσε στον Οίκο του Βαντόμ, που καταγόταν απευθείας από τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο Θ΄. Ωστόσο ο Ερρίκος της Ναβάρρας, γιος μεγαλύτερου αδελφού του Αντουάν, αποκλείστηκε από την διαδοχή γιατί ήταν Προτεστάντης. Στην μυστική συνθήκη του Ζουανβίλ (1584) ορίστηκε ο ίδιος ο Κάρολος διάδοχος του θρόνου, παρουσία και ενός απεσταλμένου του βασιλιά της Ισπανίας Φιλίππου Β΄. Ο Ερρίκος Γ΄ αιχμαλώτισε τον Κάρολο στο κάστρο του Μπλουά στις 23 Δεκεμβρίου 1588. Μεταφέρθηκε σε πολλά κάστρα για λόγους ασφάλειας και με τον θάνατο του Ερρίκου Γ΄, ενώ ανακηρύχθηκε βασιλιάς, βρισκόταν αιχμάλωτος στο κάστρο του Σινόν. Το Κοινοβούλιο τον ανακήρυξε στις 21 Νοεμβρίου 1589 βασιλιά της Γαλλίας ως Κάρολος Ι΄, ωστόσο απαρνήθηκε τον τίτλο και παραιτήθηκε υπέρ του ανιψιού του Ερρίκου Δ΄, παρόλο που ήταν ανεπιθύμητος από την Καθολική εκκλησία.
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Charles, Cardinal de Bourbon της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |