Κάρολος Ζ΄ της Γαλλίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Κάρολος Ζ' της Γαλλίας)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κάρολος Ζ'
Charles VII by Jean Fouquet 1445 1450.jpg
Πορτραίτο του Κάρολου Ζ' από τον Ζαν Φουκέ, τέμπερα σε ξύλο, περ. 1445-1450, Μουσείο του Λούβρου, Παρίσι.
Περίοδος εξουσίας
21 Οκτωβρίου 1422 - 22 Ιουλίου 1461
Στέψη 17 Ιουλίου 1429
Καθεδρικός Ναός της Ρενς
Προκάτοχος Κάρολος ΣΤ΄ της Γαλλίας
Διάδοχος Λουδοβίκος ΙΑ΄ της Γαλλίας
Οίκος Οίκος των Βαλουά
Γέννηση 22 Φεβρουαρίου 1403
Παρίσι, Βασίλειο της Γαλλίας
Θάνατος 22 Ιουλίου 1461 (58 ετών)
Μεέν-σιρ-Ιέβρ, Βασίλειο της Γαλλίας
Τόπος ταφής Βασιλική Σαιν-Ντενί
Πατέρας Κάρολος ΣΤ΄ της Γαλλίας
Μητέρα Ισαβέλλα της Βαυαρίας
Σύζυγος Μαρία του Ανζού
Επίγονοι Λουδοβίκος ΙΑ΄ της Γαλλίας
Γιολάντα του Βαλουά
Μαγδαληνή του Βαλουά
Κάρολος του Βαλουά, δούκας του Μπερί
Ιωάννα του Βαλουά, δούκισσα των Βουρβόνων
Αικατερίνη του Βαλουά

Βασιλείς της Γαλλίας

Ο Κάρολος Ζ΄ ο Νικητής (Charles VII de France, 22 Φεβρουαρίου 1403 - 22 Ιουλίου 1461) ήταν βασιλιάς της Γαλλίας από το 1422 έως το θάνατό του το 1461, αν και η νομιμότητά του αμφισβητήθηκε από τον Ερρίκο ΣΤ' της Αγγλίας.

Ήταν πέμπτος γιος και διάδοχος του βασιλιά της Γαλλίας Καρόλου ΣΤ΄ του Παράφρονα, και της Ισαβέλλας της Βαυαρίας μέλος του Οίκου των Βαλουά. Η διαδοχή του αμφισβητήθηκε από τους Άγγλους που κατείχαν τότε την βόρεια Γαλλία. Στέφθηκε βασιλιάς στη Ρενς το 1429, εν μέσω των απεγνωσμένων προσπαθειών της Ζαν ντ' Αρκ να απελευθερώσει την Γαλλία από τους Άγγλους. Οι τέσσερις μεγαλύτεροι αδελφοί του πέθαναν πρόωρα πριν από τον πατέρα τους και άτεκνοι.

Νεανικά χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με την άνοδο του στον τίτλο του δελφίνου τράπηκε σε φυγή στο Παρίσι (1418) αφού οι στρατιώτες του Ιωάννη του ισχυρού επιχειρούσαν να καταλάβουν την πόλη. Ο δελφίνος πανικόβλητος προσπάθησε να συμφιλιωθεί με τον Ιωάννη, προτείνοντάς του να συναντηθούν στην γέφυρα του ποταμού Πουιγί κοντά στο Μελίν προκειμένου να κηρύξουν ειρήνη μεταξύ τους. Η συνάντηση δεν έφερε ικανοποιητικά αποτελέσματα και ο δελφίνος ζήτησε νέα συνάντηση στις 10 Σεπτεμβρίου 1419 στη γέφυρα του Μοντερώ. Εκεί ο Ιωάννης δολοφονήθηκε από τους άντρες του δελφίνου. Οι προθέσεις του Καρόλου απέναντι στην οικογένεια του δούκα είναι αμφιλεγόμενες. Τελικά αργότερα συμφιλιώθηκε με τον γιο του Φίλιππο τον Καλό, πληρώνοντας αποζημίωση για τον φόνο.

Κατάληψη της Γαλλίας από τους Άγγλους[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα εφηβικά του χρόνια φημιζόταν για την μεγάλη του γενναιότητα, ανδρεία, και τις ηγετικές του ικανότητες. Οδήγησε στρατό κατά της Αγγλίας ντυμένος στα κόκκινα, μπλε και άσπρα, τα εθνικά χρώματα της Γαλλίας. Το έμβλημα του ήταν μια σφιχτή γροθιά που αγκάλιαζε ένα γυμνό σπαθί. Όμως δυο γεγονότα του 1421 κλόνισαν την αυτοπεποίθησή του: σε μάχη με τον Ερρίκο Ε΄ της Αγγλίας αναγκάστηκε να υποχωρήσει, και κατόπιν οι γονείς του τον αποκήρυξαν από την διαδοχή του θρόνου, ισχυριζόμενοι ότι ήταν καρπός μιας από τις περιβόητες εξωσυζυγικές σχέσεις της μητέρας του. Ντροπιασμένος και φοβούμενος για τη ζωή του, κατέφυγε στην Αραγωνία, στη Νότια Γαλλία, όπου τέθηκε υπό την προστασία της βασίλισσας Γιολάντας, που τον πάντρεψε με την κόρη της, Μαρία του Ανζού.

Με τον θάνατο του πατέρα του, βασιλιά Καρόλου ΣΤ΄, η διαδοχή ήταν αμφίβολη αφού υπήρχαν τρεις διεκδικητές του θρόνου:

  • Ο ίδιος, σαν μεγαλύτερος επιζών γιος του πατέρα του.
  • Ο δούκας της Ορλεάνης, που ήταν αιχμάλωτος των Άγγλων.
  • Ο βασιλιάς της Αγγλίας Ερρίκος ΣΤ΄, που ήταν γιος του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Ε΄, και της Αικατερίνης Βαλουά, κόρης του Καρόλου ΣΤ΄.

Ο ίδιος ο πατέρας του σε μια στιγμή παραφροσύνης τον όρισε διάδοχο του θρόνου του. Οι Άγγλοι εκείνη την εποχή είχαν υπό τον πλήρη έλεγχο τους ολόκληρη τη βόρεια Γαλλία, οπότε απαιτούσαν να έχουν πάνω της και βασιλικά δικαιώματα· εγκατέστησαν στη Νορμανδία μια τοπική αντιβασιλεία. Ο Κάρολος παρόλα αυτά αρνήθηκε να αναγνωρίσει τον Άγγλο ανιψιό του ως βασιλιά, ζητώντας δικαιολογημένα τον τίτλο για τον εαυτό του. Αλλά παρέμεινε στην Νότια Γαλλία και από φόβο δεν πραγματοποίησε καμιά εκστρατεία εναντίον των Άγγλων. Προσπάθησε να συγκεντρώσει δυνάμεις διοικώντας μια αυλή περιπλανώμενη στην κοιλάδα του Λίγηρα. Επέτρεπε έτσι στην Αγγλία με την απουσία του να ισχυροποιήσει την δύναμη της στην βόρεια Γαλλία. Το 1429 όμως τα πράγματα άλλαξαν, με την Ορλεάνη να βρίσκεται υπό πολιορκία από τους Άγγλους από τον Οκτώβριο του 1428.

Ιωάννα της Λωρραίνης και ανακατάληψη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η στέψη του Καρόλου Ζ΄ στον καθεδρικό ναό της Ρενς. Φρέσκο από το Πάνθεον του Παρισιού, έργο του E. Lenepveu (1889), λεπτομέρεια.

Ο Άγγλος αντιβασιλιάς δούκας του Μπέντφορντ (θείος του Ερρίκου ΣΤ΄), προωθήθηκε προς το δουκάτο του Μπαρ που το κυβερνούσε ο Ρενέ, γαμπρός του Καρόλου, με τους στρατιώτες του Καρόλου για άλλη μια φορά να τρομοκρατούνται. Τότε σε ένα μικρό χωριό, το Ντομρεμύ, στα σύνορα μεταξύ Λωρραίνης και Καμπανίας, μια έφηβη κοπέλα, η Ζαν ντ' Αρκ ή Ιωάννα της Λωρραίνης διακήρυξε ότι ήταν απεσταλμένη του θεού ζητώντας από τον Ρενέ στρατό και ενισχύσεις για τον δελφίνο Κάρολο. Εφοδιάστηκε από τον δούκα με ένα γράμμα και πέντε βετεράνους στρατιώτες, και κατευθύνθηκε στο Σινόν, τον τόπο διαμονής του Καρόλου, όπου έφτασε στις 10 Μαρτίου.

Ο Κάρολος αμφέβαλλε αρχικά για την αξιοπιστία της κοπέλας που δεν είχε ξαναδεί. Για να την δοκιμάσει πήγε να την υποδεχτεί με τα ρούχα ενός απλού αυλικού. Παρόλα αυτά η Ζαν τον αναγνώρισε αμέσως, λέγοντας του: "να έχεις μια γλυκιά ζωή αφέντη βασιλιά μου!". Έκπληκτος και γεμάτος εμπιστοσύνη για την κοπέλα, την έστειλε να βοηθήσει την κατάσταση στην Ορλεάνη, της οποίας την πολιορκία η Ιωάννα κατάφερε να άρει σε εννέα μόλις ημέρες. Έτσι ο Κάρολος άρχισε τις προετοιμασίες προκειμένου να πάρει πίσω τους βασιλικούς τίτλους που του ανήκαν. Σημαντική βοήθεια του παρείχε η ισχυρότατη οικογένεια της συζύγου του Μαρίας του Ανζού (1404 - 1463) και η πεθερά του Γιολάντα της Αραγωνίας. Μετά τη νίκη των Γάλλων στην μάχη του Πατάι ο Κάρολος στέφθηκε στη Ρενς (17 Ιουλίου 1429) βασιλιάς της Γαλλίας, ως Κάρολος Ζ΄. Μέσα σε δύο δεκαετίες ανακατέλαβε ολόκληρη τη Γαλλία από τους Άγγλους, εκτός από το βορειότερο σημείο, το ακρωτήρι του Καλαί.

Διαμάχες με τον δελφίνο και θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του αξιοσημείωτο είναι το γεγονός της τεράστιας εχθρότητάς του με τον γιο και διάδοχό του, Λουδοβίκο ΙΑ΄. Ο δελφίνος ζητούσε περισσότερες δυνάμεις στα χέρια του και πραγματική εξουσία, κάτι που ο Κάρολος του αρνήθηκε. Τότε ο Λουδοβίκος σχεδίασε σκευωρία προκειμένου να εκθρονίσει τον πατέρα του, ενώ πρόσβαλλε έντονα την ερωμένη του Καρόλου Αγνή Σορέλ, φέρνοντας την με την απειλή ενός σπαθιού μπροστά στο κρεβάτι του πατέρα του. Το 1446 με τη γέννηση του τελευταίου του γιου Καρόλου, ο Κάρολος Ζ΄ εξόρισε τον Λουδοβίκο χωρίς να τον ξαναδεί ποτέ στην ζωή του.

Το 1458 ο Κάρολος αρρώστησε αφού μια πληγή στο γόνατο (από διαβήτη ή σύφιλη) δεν έκλεινε, προκαλώντας του ψηλό πυρετό. Ο Κάρολος νόμιζε ότι πλησιάζει το τέλος του και κάλεσε τον γιο του Λουδοβίκο να έρθει από την εξορία και να αναλάβει την εξουσία αφού πρώτα συμφιλιωθούν. Ο Λουδοβίκος αρνήθηκε έντονα και κάλεσε τους διασημότερους αστρολόγους να προβλέψουν πότε θα πεθάνει ο πατέρας του ώστε να επιστρέψει στην Γαλλία μετά το θάνατό του. Οι αστρολόγοι του απάντησαν ότι ο πατέρας του θα πέθαινε σε δυόμισι χρόνια. Πραγματικά για δυόμισι χρόνια η κατάσταση της υγείας του βασιλιά χειροτέρευε αλλά δεν πέθαινε, μένοντας ωστόσο κατάκοιτος. Μετά από δυόμισι χρόνια ένα νέο απόστημα που άρχισε ολοένα να μεγαλώνει εμφανίστηκε στο στόμα του. Τότε ο Κάρολος κατάλαβε ότι πλησιάζει το τέλος του και έκανε νέα έκκληση στον γιο του να έρθει. Ο ισχυρογνώμων και κακόβουλος προς τον πατέρα του διάδοχος για άλλη μια φορά αρνήθηκε, λέγοντας ότι θα επιστρέψει μόνο μετά τον θάνατό του. Τελικά το απόστημα μεγάλωσε τόσο πολύ που ο Κάρολος δεν μπορούσε ούτε καν να μιλήσει και να φάει. Έτσι, στις 22 Ιουλίου 1461, πέθανε από ασιτία.

Κληρονόμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα

Με την σύζυγο του Μαρία του Ανζού παιδιά του ήταν:

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Taylor, Aline, Ισαβέλλα της Βουργουνδίας.


Προκάτοχος:
Κάρολος ΣΤ΄
Βασιλιάς της Γαλλίας
21 Οκτωβρίου 142222 Ιουλίου 1461
Διάδοχος:
Λουδοβίκος ΙΑ΄


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Charles VII of France της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).