Ιωδιούχος υφυδράργυρος
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
| Ιωδιούχος υφυδράργυρος | |||
|---|---|---|---|
| Γενικά | |||
| Όνομα IUPAC | Ιωδούχος Υφυδράργυρος | ||
| Χημικά αναγνωριστικά | |||
| Μοριακή μάζα | 654.98 g/mol-1 | ||
| Αριθμός CAS | 15385-57-6 | ||
| Φυσικές ιδιότητες | |||
| Σημείο τήξης | 140°C (413,15 K) (εξαχνώνεται) | ||
| Πυκνότητα | 7,7 g/m3[1] | ||
| Διαλυτότητα στο νερό |
Ελαφρώς διαλυτό στο νερό g/100 mL | ||
| Διαλυτότητα σε άλλους διαλύτες |
Αδιάλυτο στο αλκοόλ | ||
| Εμφάνιση | κίτρινη σκόνη [2] | ||
| Χημικες ιδιότητες | |||
| Επικινδυνότητα | |||
| Φράσεις κινδύνου | R26/27/28, R33, R50/53 | ||
| Φράσεις ασφαλείας | (S1/2), S13, S28, S45, S60, S61 | ||
| Η κατάσταση αναφοράς είναι η πρότυπη κατάσταση (25°C, 1 Atm) εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά |
|||
Ο Ιωδιούχος υφυδράργυρος ή αλλιώς Ιωδιούχος(Ι) Υδράργυρος είναι μία χημική ένωση του ιωδίου και του υδράργυρου. Ο χημικός τύπος τους είναι Hg2I2. Είναι φωτοευαίσθητο υλικό και αποσυντίθεται εύκολα με υδράργυρο και με Διιωδιούχο υδράργυρο (HgI2).
Σύνθεση [Επεξεργασία]
Ο ιωδιούχος υφυδράργυρος μπορεί εύκολα να σχηματιστεί με άμεσο συνδυασμό υδραργύρου και ιωδίου: 2 Hg + I2 → Hg2I2
Παραπομπές [Επεξεργασία]
| HI | |||||||||||||||||
| LiI | BeI2 | BI3 | CI4 | NI3 | I2O4 I2O5 I4O9 | IF IF3 IF5 IF7 | |||||||||||
| NaI | MgI2 | AlI3 | SiI4 | PI3 P2I4 | ICl ICl3 | ||||||||||||
| KI | CaI2 | TiI4 | VI3 | MnI2 | CoI2 | NiI2 | CuI | ZnI2 | Ga2I6 | GeI2 GeI4 | AsI3 | IBr | |||||
| RbI | SrI2 | ZrI4 | AgI | CdI2 | InI3 | SnI2 SnI4 | SbI3 | TeI4 | |||||||||
| CsI | BaI2 | AuI | Hg2I2 HgI2 | TlI | PbI2 | BiI3 | AtI | ||||||||||
| ↓ | |||||||||||||||||
| SmI2 | TbI3 | ||||||||||||||||
| ThI4 | UI3, UI4, UI5 | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||