Ιωάννης της Βρυέννης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η στέψη του Ιωάννη ντε Μπριέν και της Μαρίας Μοντφερρά στις 3 Οκτωβρίου 1210 στην Τύρο ως βασιλείς της Ιερουσαλήμ. Μικρογραφία του Histoire d' Outremer

Ο Iωάννης ντε Μπριέν (περ. 1170/1175 - 1237) (Jean de Brienne, εξελληνισμένα Ιωάννης της Βριέννης) ήταν σύζυγος της Μαρίας Μοντφερρά βασίλισσας της Ιερουσαλήμ και αντιβασιλεύς - επίτροπος της Λατινικής αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης. Ήταν δεύτερος γιος του Εράρδου Β' κόμη του Μπριέν στην Καμπανία, που στην Γ' Σταυροφορία συμμετείχε στην πολιορκία της Άκρας.

Νέος έγινε ιππότης και καθώς για 40 έτη συμμετείχε σε κονταρομαχίες, απέκτησε σημαντική φήμη. Όταν το 1208 απεσταλμένοι του βασιλείου της Ιερουσαλήμ ζήτησαν από τον Φίλιππο Β' των Καπέτων βασιλιά της Γαλλίας να επιλέξει έναν από τους βαρώνους του ως μνηστήρα της Μαρίας Μοντφερρά βασίλισσας της Ιερουσαλήμ για να κυβερνήσει το κράτος. Ο Φίλιππος Β' επέλεξε τον Ιωάννη ντε Μπριέν, που ενυμφεύθη το 1210 τη Μαρία Μοντφερρά, κόρη της Ισαβέλλας Α' Ανζού βασίλισσας της Ιερουσαλήμ και του Κορράδου Μοντφερρά. Έγινε έτσι βασιλεύς της Ιερουσαλήμ jure auxoris (συζυγικώ δικαιώματι). Μετά από μερικές ασυντόνιστες επιχειρήσεις, συνάπτει ειρήνη με τον Μαλίκ-αλ-Αντίλ, αδελφό του Σαλαδίνου. Το 1212 πεθαίνει η Μαρία Μοντφερράτ, αφού πρώτα του έχει αφήσει μια κόρη, την Γιολάντα/Ισαβέλλα Β' ντε Μπριέν. Αμέσως μετά ο Ιωάννης νυμφεύεται τη Ρίτα/Στεφανία των Ρουπέν, κόρη του Λέοντος Α' βασιλέως της Μικράς Αρμενίας.

Στην Ε' Σταυροφορία (1218 - 1221) συμβούλευσε στη Δαμιέττη να αποδεχθούν οι σταυροφόροι τους όρους της συμφωνίας που προέτεινε ο σουλτάνος, αλλά δεν τον άκουσαν με συνέπεια να ακολουθήσει καταστροφή. Έπειτα από αυτό πήγε να ζητήσει βοήθεια στην Ευρώπη. Μετά από τον πάπα Ονώριο Γ' συνάντησε κοντά στη Ρώμη τον Φρειδερίκο Β' Χοχενστάουφεν βασιλιά της Γερμανίας. Ο Φρειδερίκος Β', θέλοντας στενότερες σχέσεις με την Ιερουσαλήμ, αρραβωνιάστηκε την κόρη του Ιωάννου, Ισαβέλλα Β' ντε Μπριέν βασίλισσα της Ιερουσαλήμ. Έπειτα από τη Γαλλία και την Αγγλία έφτασε στο Σαντιάγο ντε Κομποστέλα της Λεόνης, όπου ο βασιλιάς της Αλφόνσος Θ' (από τον οίκο της Ιβρέας των κομήτων Βουργουνδίας) του επρότεινε τη μεγαλύτερη κόρη του και το βασίλειό του, αλλά ο Ιωάννης ντε Μπριέν προτίμησε μία μικρότερη από τις κόρες του , τη Μπερενγκουέλα. Η μεγαλύτερη κόρη έγινε τελικά μοναχή. Έπειτα από τη Γερμανία πήγε στη Ρώμη. Ο Ιωάννης θέλησε να αθετήσει τον λόγο του απέναντι στον Φρειδερίκο Β' αφαιρώντας την διαδοχή από την κόρη του Ισαβέλλα Β' και δίνοντας τον τίτλο στη νέα (3η) σύζυγό του. Ο Φρειδερίκος Β', που στο μεταξύ είχε υπανδρευθεί την Ισαβέλλα Β', εξοργισμένος, του ζήτησε το 1225 στη Ρώμη να εγκαταλείψει τον τίτλο του βασιλιά της Ιερουσαλήμ, που είχε περάσει τώρα σε αυτόν μέσω του γάμου του με την κόρη του. Ο εύρωστος εξηντάρης Ιωάννης ντε Μπριέν μπόρεσε να εκδικηθεί τον Φρειδερίκο Β' όταν έλειπε στην ΣΤ' Σταυροφορία (1228 - 1229), βοηθώντας τα παπικά στρατεύματα να λεηλατήσουν περιοχές της επικράτειάς του στη Νότιο Ιταλία.

Αντιβασιλεύς της Λατινικής αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1229 επροσκλήθη από τους βαρόνους της Κωνσταντινούπολης προκειμένου να γίνει αντιβασιλεύς - επίτροπος του νεαρού Βαλδουίνου Β' του Κουρτεναί, με τη συμφωνία ο Βαλδουίνος Β' να νυμφευθεί τη 2η κόρη του, Μαρία ντε Μπριέν (1225 - 1275). Επίσης του δόθηκε το Δουκάτο της Φιλιππούπολης με το όρο να το κληρονομήσουν οι γιοί του. Το 1235 η πολιορκία της πόλης από τις συνδυασμένες δυνάμεις του Ιωάννου Γ' Βατάτζη αυτοκράτορος των Ρωμαίων της Νικαίας και του Ιβάν Β' Ασάν βασιλιά Βουλγαρίας αποκρούστηκε χάρη σε μία έφοδο του ιππικού του. Όταν πέθανε δύο έτη μετά, ετάφη κατά τις συνήθειες των Φραγισκανών μοναχών. Οι χρονικογράφοι τον ύμνησαν ως Έκτορα και Ρολάνδο.

Ήταν χαρακτηριστικός τύπος της εποχής του: περιπλανώμενος ιππότης, γυναικάς, πάντα χωρίς χρήματα, γύριζε την Ευρώπη γενόμενος βασιλιάς στην Ιερουσαλήμ ή στην Κωνσταντινούπολη.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ενυμφεύθη πρώτα τη Μαρία Μοντφερρά, κόρη του Κορράδου και της Ισαβέλλας Α' Ανζού βασίλισσας Ιερουσαλήμ, που πέθανε το 1212. Είχαν μία κόρη, την

  • Γιολάντα/Ισαβέλλα Β' ντε Μπριέν βασίλισσα της Ιερουσαλήμ, που υπανδρεύθη τον Φρειδερίκο Β' Χοχενστάουφεν βασιλιά της Γερμανίας. Ήταν η μητέρα του Κορράδου βασιλιά της Γερμανίας-Σικελίας και Ιερουσαλήμ.

Έπειτα ενυμφεύθη τη Ρίτα/Στεφανία, κόρη του Λέοντος Α' των Ρουπέν, βασιλέως της Μικράς Αρμενίας, που πέθανε το 1220.

Με την τρίτη σύζυγο του Μπερενγκέλα (της Ιβρέας των κομήτων Βουργουνδίας), κόρη του Αλφόνσος Θ' βασιλιά της Λεόνης και της Μπερενγκαρίας (της Ιβρέας των κομήτων Βουργουνδίας) βασίλισσας της Καστίλλης, είχε τα εξής παιδιά:

  • Μαρία ντε Μπριέν (1225-1275), σύζυγο του Βαλδουίνου Β' των Καπέτων του Κουρτεναί Λατίνου αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης. Μητέρα του Φιλίππου του Κουρτεναί. Απόγονός του η Άννα της Κλέβης, 4η σύζυγος του Ερρίκου Η' Τυδώρ βασιλέως Αγγλίας, κά.
  • Αλφόνσος ντε Μπριέν (π.1228-1270). Αρχιθαλαμηπόλος (οικονόμος) του Λουδοβίκου Θ' των Καπέτων βασιλιά της Γαλλίας.
  • Ιωάννης ντε Μπριέν (π.1230-1296). Επί των οίνων προνοητής του ίδιου βασιλιά.
  • Λουδοβίκος ντε Μπριέν της Άκρας (π.1235-1263). Η εγγονή του Ιζαμπέλ ντε Μπωμόντ θα έχει εγγονό τον Ερρίκο Δ' Ανζού-Λάνγκαστερ βασιλιά της Αγγλίας. Αυτός θα έχει υιό τον Ερρίκο Ε' και αυτός τον Ερρίκο ΣΤ'.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα John of Brienne της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).