Ιωάννης της Βρυέννης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η στέψη του Ιωάννη της Βρυέννης ως βασιλέα των Ιεροσολύμων, με την Μαρία του Μομφερράτου - τοιχογραφία (13ος αι., Άκρ)

Ο Iωάννης της Βρυέννης (περ. 1170/1175 - 1237) (Jean de Brienne, αποκαλούμενος στην ελληνική βιβλιογραφία και Ιωάννης ο Βριέννιος ή Ιωάννης ο εκ Βριέννης) ήταν Λατίνος βασιλιάς των Ιεροσολύμων, και συναυτοκράτορας της Λατινικής αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης. Ήταν δεύτερος γιος του Εράρδου Β', κόμη της Βρυέννης στην Καμπανία, που ήθελε η εκκλησία να τον πάρει στους κόλπους της, όμως ο Ιωάννης προτίμησε τον τίτλο του ευγενή. 40 χρόνια στα πεδία των μαχών του έδωσαν σημαντική φήμη.

Μια σειρά από απεσταλμένοι έρχονται το 1208 στον βασιλιά της Γαλλίας Φίλιππο Β' Αύγουστο, προκειμένου να επιλέξει έναν από τους βαρώνους ως μνηστήρα της διαδόχου του θρόνου των Ιεροσολύμων. Ο Φίλιππος - Αύγουστος επιλέγει τον Ιωάννη της Βρυέννης, που παντρεύεται το 1210 την Μαρία η Μομφερατική, κόρη της Ισαβέλλας με τον Κονράδο τον Μομφερατικό. Το 1212, πεθαίνει η Μαρία, αφού πρώτα του έχει αφήσει μια κόρη, την Γιολάντα. Αμέσως μετά ο Ιωάννης παντρεύεται την Στεφανία, κόρη του Λέοντα Β' της Αρμενίας.

Στην Ε' Σταυροφορία (1218 - 1221) ήταν πρωταγωνιστής. Αρνήθηκε να δεχτεί τους όρους του σουλτάνου και κατέφυγε στο Φερεντίνο για βοήθεια από τον πάπα Ονώριο Γ' και τον αυτοκράτορα Φρειδερίκο Β' Χοενστάουφεν. Με τον Φρειδερίκο κατέληξαν να συγγενέψουν, καθώς ο Γερμανός αυτοκράτορας αρραβωνιάστηκε την κόρη του Ιωάννη και ορίστηκε διάδοχος του στο βασίλειο των Ιεροσολύμων.

Αμέσως μετά εξέπλευσε στο Σαντιάγο ντε Κομποστέλα, όπου ο βασιλιάς Αλφόνσος Θ' της Λεόν, με τον οποίο ήρθαν σε εγκάρδια συμφωνία, του έδωσε το χέρι της κόρης του, Μπερενγκέλα, και πολλές υποσχέσεις. Ο Ιωάννης τότε αθέτησε τον λόγο του απέναντι στον Φρειδερίκο αφαιρώντας την διαδοχή από την Ισαβέλλα και δίνοντας τον τίτλο στην νέα νεαρή του σύζυγο. Ο Φρειδερίκος εξοργισμένος του ζήτησε το 1225 στη Ρώμη να εγκαταλείψει τον τίτλο του βασιλιά των Ιεροσολύμων που είχε περάσει σε αυτόν μέσω του γάμου του με την κόρη του. Ο εύρωστος εξηντάρης Ιωάννης μπόρεσε να εκδικηθεί τον Φρειδερίκο όταν έλειπε στην έκτη Σταυροφορία (1228 - 1229), βοηθώντας τα παπικά στρατεύματα να λεηλατήσουν περιοχές της επικράτειας του.

Αντιβασιλέας της Λατινικής αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1229 προσκλήθηκε από τους βαρόνους της Κωνσταντινούπολης προκειμένου να γίνει αντιβασιλέας - επίτροπος του νεαρού διαδόχου Βαλδουίνου ντε Κουρτεναί υπό την προϋπόθεση ο νεαρός να παντρευτεί την κόρη του, Μαρία της Βρυέννης (1225 - 1275). Επίσης του δόθηκε το Δουκάτο της Φιλιππούπολης με το όρο να το κληρονομήσουν οι γιοί του. Δέχτηκε επίθεση (1235) από τις συνδυασμένες δυνάμεις του βασιλιά της Νίκαιας Ιωάννη Γ' Βατάτζη και του Βούλγαρου βασιλιά Ιβάν Ασέν Β' που την απέκρουσε επιτυχώς. Ένδοξος ηγεμόνας, πέθανε ως Φραγκισκανός καλόγερος και υμνήθηκε από όλους τους συγχρόνους του.

Κληρονόμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με την τρίτη σύζυγο του απέκτησε:

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα John of Brienne της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).