Ιωάννης Μαυροκορδάτος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Ιωάννης Μαυροκορδάτος (ρουμανικά: Ioan A. Mavrocordat) (23 Ιουλίου 1684 - 23 Νοεμβρίου 1719) ήταν Έλληνας λόγιος του 18ου αιώνα και καϊμακάμης της Μολδαβίας και αργότερα οσποδάρος της Βλαχίας.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η καταγωγή του ήταν από την περίφημη οικογένεια Μαυροκορδάτου. Πατέρας του ήταν ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, αδερφός του ο Νικόλαος Μαυροκορδάτος, τον οποίο διαδέχτηκε στο αξίωμα του μεγάλου λογοθέτη του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, και αργότερα του Δραγουμάνου της Υψηλής Πύλης από το 1710 ως το 1717. Διετέλεσε ηγεμόνας (οσποδάρος) της Μολδαβίας μετά από τον Δημήτριο Καντιμήρη από τις 7 Οκτωβρίου 1711 ως τις 16 Νοεμβρίου 1711 και πρίγκηπας της Βλαχίας από τις 2 Δεκεμβρίου 1716 ως τις 6 Μαρτίου 1719. Ήταν άνδρας σοφός, μεγαλοφυής, γονιμότατος στο πνεύμα και εμβαθύνων στα ενδότερα της φιλοσοφίας. Μιλούσε Ελληνικά, Λατινικά, Γαλλικά και Ιταλικά, όλα άπταιστα. Ήξερε επίσης Αραβικά και Πέρσικα. Έγραψε βιβλίο περί των καθηκόντων, το οποίο γνώρισε ευρεία διάδοση. Πριν ηγεμονεύσει έγραψε βιβλίο με τον τίτλο «Φιλοθέω Πάρεργα». Απεβίωσε στις 23 Νοεμβρίου 1719 στο Βουκουρέστι.


Προκάτοχος:
Δημήτριος Καντιμήρης
'Πρίγκιπας της Μολδαβίας'
Stema aneniinoi.jpg
1711
Διάδοχος:
Νικόλαος Μαυροκορδάτος

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]