Ιωάννης Β' Μέγας Κομνηνός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Ιωάννης Β’ Μέγας Κομνηνός (περίπου 1262 - 16 Αυγούστου 1297) ήταν αυτοκράτορας της Τραπεζούντας από το 1280 ως το 1297. Ήταν ο νεώτερος γιος του Μανουήλ Α’ από την τρίτη του σύζυγο, την Τραπεζούντια ευγενή Ειρήνη Συρίκαινα. Ανέλαβε τον θρόνο, μετά την αιχμαλωσία του προκατόχου του Γεώργιου Α' από τους Τουρκομάνους. Κατά την διάρκεια της βασιλείας του έντονες ήταν οι θρησκευτικές προστριβές και η στάση απέναντι στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

Δυναστεία Μεγάλων Κομνηνών
Chrysobull of Alexius III of Trebizond.jpg
Αυτοκράτορες της Τραπεζούντας

Αλέξιος Α' Μέγας Κομνηνός
Ανδρόνικος Α' ο Γίδων
Ιωάννης Α' Μέγας Κομνηνός
Μανουήλ Α' Μέγας Κομνηνός
Ανδρόνικος Β' Μέγας Κομνηνός
Γεώργιος Α' Μέγας Κομνηνός
Ιωάννης Β' Μέγας Κομνηνός
Αλέξιος Β' Μέγας Κομνηνός
Ανδρόνικος Γ' Μέγας Κομνηνός
Μανουήλ Β' Μέγας Κομνηνός
Βασίλειος Α' Μέγας Κομνηνός
Ειρήνη Παλαιολογίνα
Άννα Μεγάλη Κομνηνή
Ιωάννης Γ' Μέγας Κομνηνός
Μιχαήλ Α' Μέγας Κομνηνός
Αλέξιος Γ' Μέγας Κομνηνός
Μανουήλ Γ' Μέγας Κομνηνός
Αλέξιος Δ' Μέγας Κομνηνός
Ιωάννης Δ' Μέγας Κομνηνός
Δαυίδ Μέγας Κομνηνός

Σχέσεις με την Βυζαντινή Αυτοκρατορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την εποχή εκείνη η Βυζαντινή Αυτοκρατορία είχε διαιρεθεί σε ανθενωτικούς και ενωτικούς (σε αυτούς που θέλουν την ένωση την με την Καθολική εκκλησία και σε αυτούς που δεν την θέλουν). Οι ανθενωτικοί κύκλοι του βυζαντινού κόσμου έβλεπαν τον Αυτοκράτορα της Τραπεζούντας ως προστάτη της ορθοδοξίας και ως γνήσιο απόγονο της Δυναστείας των Κομνηνών. Ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος, για να αποτρέψει τον κίνδυνο που παρουσίαζε ο Τραπεζούντιος Αυτοκράτορας για τον θρόνο του, πρόσφερε στον Ιωάννη το χέρι της κόρης του Ευδοκίας. Για τις αντιθέσεις που προκλήθηκαν στους ευγενείς της Τραπεζούντας είναι χαρακτηριστικό ότι η βυζαντινή πρεσβεία είχε ως στόχο να πείσει όχι μόνο τον Ιωάννη αλλά και τους υπόλοιπους αξιωματούχους του βασιλείου του. Οι Τραπεζούντιοι τελικά δεν δέχτηκαν την πρόταση αυτής της πρεσβείας. Η άρνηση αυτή ήταν το αποτέλεσμα των εσωτερικών προστριβών που συνέβαιναν μεταξύ των ευγενών της Τραπεζούντας.

Φαίνεται όμως ότι οι επαφές με την Κωνσταντινούπολη συνεχίστηκαν. Ένας Πόντιος ευγενής, που οι πηγές τον ονομάζουν Παπαδόπουλο, επαναστάτησε και αιχμαλώτισε προσωρινά τον Ιωάννη. Μετά την απελευθέρωσή του, ο Ιωάννης δέχτηκε την πρόταση επιγαμίας του Μιχαήλ Η’ και το 1282 πήγε στην Κωνσταντινούπολη. Κατά την επίσκεψή του και ύστερα από διαπραγματεύσεις, η βυζαντινή αριστοκρατία τον έπεισε να εγκαταλείψει τον τίτλο «Αυτοκράτωρ Ρωμαίων» (ο οποίος εξορισμού ενείχε βλέψεις κατά της Κωνσταντινούπολης).

Επιπτώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η αριστοκρατία της Τραπεζούντας αντέδρασε. Η ετεροθαλής αδελφή του Ιωάννη Θεοδώρα, κατέφυγε στην Γεωργία και προσπάθησε να πείσει τον βασιλιά της να καταλάβει την Τραπεζούντα. Εν τω μεταξύ, ο Γεώργιος Α’, ο πρώην Αυτοκράτορας, αφέθηκε ελεύθερος από τους Τουρκομάνους και με την στήριξη των οπαδών του διεκδίκησε τον θρόνο. Ο Ιωάννης τελικά κατάφερε να καταστείλει την εξέγερση και να διατηρήσει τον θρόνο του. Οι εσωτερικές ταραχές έδωσαν την ευκαιρία στους Τουρκομάνους να καταλάβουν και να λεηλατήσουν την περιοχή Χαλυβία, στα περίχωρα της Τραπεζούντας η οποία φημίζονταν για τα πλούσια μεταλλεία της.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ιωάννης Β' είχε δύο γιους με την σύζυγό του Ευδοκία Παλαιολογίνα τους μετέπειτα Αυτοκράτορες:

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ιστορία του Ελληνικού Έθνους. Εκδοτική Αθηνών. Τόμος Θ'. Οι Αυτοκράτορες της Τραπεζούντας, σελ. 332. ISBN 960-213-105-5.
Προηγούμενος
Γεώργιος
Αυτοκράτορας της Τραπεζούντας
1280 - 1297
Επόμενος
Αλέξιος Β'