Ιωάννης Β΄ της Βουργουνδίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ιωάννης Β'
John duke of burgundy.jpg
Δούκας της Βουργουνδίας
Περίοδος εξουσίας
26 Αυγούστου 1405 - 10 Σεπτεμβρίου 1419
Προκάτοχος Φίλιππος Β΄ της Βουργουνδίας και Μαργαρίτα Γ' της Φλάνδρας
Διάδοχος Φίλιππος της Βουργουνδίας
Οίκος Οίκος των Βαλουά-Βουργουνδίας
Γέννηση 28 Μαΐου 1371
Ντιζόν, Γαλλία
Θάνατος 10 Σεπτεμβρίου 1419 (48 ετών)
Μοντερό-Φο-Ιόν, Γαλλία
Τόπος ταφής Ντιζόν, Γαλλία
Πατέρας Φίλιππος Β΄ της Βουργουνδίας
Μητέρα Μαργαρίτα Γ', κόμισσα της Φλάνδρας
Σύζυγος Μαργαρίτα της Βαυαρίας
Επίγονοι Μαργαρίτα της Βουργουνδίας
Αικατερίνη
Μαρία της Βουργουνδίας
Ισαβέλλα
Φίλιππος της Βουργουνδίας
Ιωάννα
Άννα της Βουργουνδίας
Αγνή της Βουργουνδίας

Ο Ιωάννης ο Ισχυρός ή Ιωάννης Β΄ της Βουργουνδίας (28 Μαΐου 1371 - 10 Σεπτεμβρίου 1419) ήταν δούκας της Βουργουνδίας (1405-1419).

Ο Ιωάννης Β΄ της Βουργουνδίας - ανώνυμο πορτραίτο (1415)

Γεννημένος στη Ντιζόν, ήταν γιος του Φίλιππου του Ισχυρού και της Μαργαρίτας Γ΄, κόμισσας της Φλάνδρας. Σαν κληρονομικό τίτλο χρησιμοποιούσε το δούκας του Νεβέρ.

Παντρεύτηκε (1385) τη Μαργαρίτα της Βαυαρίας, κόρη του Αλμπέρτου της Βαυαρίας, κόμη της Ολλανδίας και του Αινώ, ισχυροποιώντας τη θέση του στις Κάτω Χώρες.

Πριν την άνοδο του στο δουκάτο ήταν ένας από τους ισχυρότερους άντρες: συμμετείχε στην εκστρατεία του βασιλιά Σιγισμούνδου κατά του Τούρκου σουλτάνου Βαγιαζήτ Α΄. Στην μάχη της Νικόπολης (1396) πολέμησε με τόσο μεγάλο πάθος και ενθουσιασμό που πήρε τον τίτλο του «ισχυρού». Συνελήφθη αιχμάλωτος, αλλά απελευθερώθηκε τον επόμενο χρόνο αφού ο πατέρας του έδωσε ένα τεράστιο ποσό σαν λύτρα.

Σύγκρουση με το δουκάτο της Ορλεάνης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αμέσως μετά την άνοδο του στο δουκάτο ήρθε σε σύγκρουση με τον ξάδελφο του Λουδοβίκο δούκα της Ορλεάνης, νεότερο αδελφό του τρελού βασιλιά Καρόλου ΣΤ΄, που ήθελαν ο καθένας με τη σειρά του να αναλάβει την ουσιαστική εξουσία στην Γαλλία. Πραγματοποίησε σημαντικό γάμο, ανταλλάσσοντας την κόρη του Μαργαρίτα με τη Μιχαέλα του Βαλουά που ήθελε να παντρευτεί τον διάδοχο του, Φίλιππο τον Καλό.

Ο Λουδοβίκος προσπάθησε να κερδίσει την εύνοια της βασίλισσας Ισαβέλλας και έγινε ο αγαπητικός της. Μετά από ένα κυνηγητό, όπου ο δελφίνος απαγόταν πότε από την μια μεριά, πότε από την άλλη, δόθηκε στον Ιωάννη η ευθύνη της αντιβασιλείας και της φύλαξης των παιδιών του βασιλιά. Σύντομα οι δύο άντρες ήρθαν ξανά σε σύγκρουση αλλά με τη μεσολάβηση του κοινού θείου τους Ιωάννη, δούκα του Μπερί, συνάφθηκε ειρηνική συνθήκη μεταξύ τους. Ωστόσο, τρεις μέρες αργότερα (23 Νοεμβρίου 1407) ο Λουδοβίκος δολοφονήθηκε μέσα στους δρόμους του Παρισιού υπό τις οδηγίες του Ιωάννη.

Στη συνέχεια ο Ιωάννης προσπάθησε να κερδίσει την εύνοια του βασιλιά και με τη Συνθήκη του Σαρτρ (9 Μαρτίου 1409) απαλλάχθηκε το δουκάτο της Βουργουνδίας από το έγκλημα και συμφιλιώθηκε με τον Κάρολο, γιο του Λουδοβίκου και ανανεώθηκε η υποστήριξή του πάνω στη φρούρηση του δελφίνου.

Αλλά η ζωή του δεν ήταν εύκολη από εκεί και πέρα, αφού ο Κάρολος της Ορλεάνης συγκέντρωνε συμμάχους προκειμένου να διεκδικήσει από αυτόν την περιουσία του. Ένας από αυτούς ήταν και ο Βερνάνδος Ζ΄ του Αρμανιάκ, που μοιράστηκε το κρεβάτι της βασίλισσας. Μετά από μια σειρά από επιθέσεις, ο Ιωάννης κλήθηκε στο Παρίσι και στάλθηκε πίσω στη Βουργουνδία (1413).

Τον ίδιο καιρό επιτέθηκε στη βόρεια Γαλλία ο Ερρίκος Ε΄ της Αγγλίας με τα στρατεύματά του. Ζητήθηκε η βοήθειά του αλλά αρνήθηκε να συμμετάσχει στην μάχη του Αζινκούρ (1415), όπου δύο αδέλφια, ο Αντώνιος της Ναβάρας και ο Φίλιππος Β΄ της Νεβέρ πέθαναν πολεμώντας για την πατρίδα τους.

Κατάληψη του Παρισιού και δολοφονία του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δύο χρόνια αργότερα τα στρατεύματα του Ιωάννη επιχείρησαν να καταλάβουν το Παρίσι. Τον Μάιο 1418 κατόρθωσε να κυριεύσει την πόλη, αλλά πριν ο δελφίνος μέλλων βασιλιάς Κάρολος Ζ΄ της Γαλλίας κατορθώσει να δραπετεύσει. Αν και δεν ήταν ανοικτά σύμμαχος των Άγγλων, με τη στάση του επέτρεψε σε αυτούς και τον βασιλιά τους Ερρίκο Ε΄ να καταλάβουν σχεδόν όλη τη βόρεια Γαλλία. Ο δελφίνος πανικόβλητος προσπάθησε να συμφιλιωθεί με τον Ιωάννη, κλείνοντας ειρήνη μεταξύ τους στη γέφυρα του ποταμού Πουιγί, κοντά στο Μελίν. Αλλά δεν έφερε ικανοποιητικά αποτελέσματα και ο δελφίνος ζήτησε νέα συνάντηση (10 Σεπτεμβρίου 1419) στη γέφυρα του Μοντερώ.

Εκεί ο Ιωάννης δολοφονήθηκε από τους άνδρες του δελφίνου.

Κληρονόμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ιωάννης και η Μαργαρίτα της Βαυαρίας είχαν τα ακόλουθα παιδιά:

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα John the Fearless της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).