Ιωάννης Α΄ του Αινώ

Ο Iωάννης Α΄ του Αινώ (1218 - 24 Δεκεμβρίου 1257) ήταν κόμης του Αινώ, ο μεγαλύτερος γιος του κόμητος του Αινώ και της Φλάνδρας Μπουσάρ Δ΄ του Αβέν και της Μαργαρίτας Β΄ της Φλάνδρας.

Καθώς οι γονείς του εξαναγκάστηκαν να χωρίσουν θεωρήθηκε εξώγαμος. Η μητέρα του ξαναπαντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Β΄ της Δαμπιέρης, αποκτώντας περισσότερα παιδιά με δικαιώματα διαδοχής. Τότε ο Ιωάννης και ο μικρός του αδελφός Βαλδουίνος ήθελαν να αποκτήσουν αυτοκρατορική αναγνώριση των κτήσεων τους μέσω του Γερμανού αυτοκράτορα Φρειδερίκου Β΄ (1243).

Τον Δεκέμβριο του 1244, η μητέρα του κληρονόμησε τις περιοχές της Φλάνδρας και του Αινώ καθορίζοντας ως διάδοχο της τον Γουλιέλμο Γ΄ της Δαμπιέρης, γιο από τον δεύτερο γάμο της. Αμέσως ο Ιωάννης αναζήτησε τα δίκαια του και ξεκίνησε πόλεμο κατά του Γουλιέλμου.

Μετά από δύο χρόνια συνεχών πολέμων επενέβη ως διαιτητής (1246) ο βασιλιάς της Γαλλίας Λουδοβίκος ο Άγιος παραχωρώντας την Φλάνδρα στον Γουλιέλμο, και το Αινώ στον Ιωάννη. Ωστόσο νέες μάχες ξεκίνησαν (1250) και η Μαργαρίτα πιέστηκε να αφήσει την αποκλειστική διακυβέρνηση του Αινώ στον Ιωάννη. Ο Γουλιέλμος δολοφονήθηκε (1251) και η Μαργαρίτα με τον Γκυ της Δαμπιέρης, δεύτερο γιο από τον δεύτερο γάμο της, ηττήθηκαν (1253). Ο Γκύ συνελήφθη αιχμάλωτος και η Μαργαρίτα πούλησε τα δικαιώματα της στο Αινώ στον Κάρολο τον Ανδεγαυό.

Ο Γουλιέλμος Β΄ της Ολλανδίας, γαμπρός του Ιωάννη, εξελέγη αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και πείστηκε να δώσει το Αινώ που βρισκόταν μέσα στην επικράτεια του στον Ιωάννη. Ο Λουδοβίκος Ζ΄ της Γαλλίας επιστρέφοντας τότε από την Ζ΄ Σταυροφορία ζήτησε από τον αδελφό του, Κάρολο, να μην παραβιάσει την υπόσχεσή του, το 1246. Τον Νοέμβριο 1257 ο Γκυ εγκατέλειψε το Αινώ, αλλά ο Ιωάννης πέθανε τα Χριστούγεννα του ίδιου χρόνου.

Κληρονόμοι

Με τον γάμο του με την Αδελαΐδα της Ολλανδίας (1246) παιδιά του ήταν:

• Ιωάννης Β΄ του Αινώ
• Μπουσάρ (1251 - 1296) επίσκοπος του Μετς
• Γκυ (1253 - 1317) επίσκοπος της Ουτρέχτης
• Γουλιέλμος (1254 - 1296) επίσκοπος του Καμπραί
• Φλωρέντιος της Αχαΐας