Ιωάννα Α΄ της Νάπολης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Ιωάννα Α' της Νάπολης)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ιωάννα της Νάπολης, Boccace, De mulieribus claris, Cognac, 15ος-16ος αι.

Η Ιωάννα Α΄ της Νάπολης (Γαλλικά: Jeanne d'Anjou, la Reine Jeanne) (1328 - 12 Μαΐου, 1382) ήταν Βασίλισσα της Νάπολης (1343 - 1382), Κόμισσα της Προβηγκίας, Βασίλισσα των Ιεροσολύμων και της Σικελίας (1343 - 1382) και Πριγκίπισσα της Αχαΐας (1373 - 1381).

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννημένη στη Νάπολη, η Ιωάννα ήταν κόρη του Καρόλου, Δούκα της Καλαβρίας (και υιού του Βασιλιά της Νάπολης Ροβέρτου Α΄ του Σοφού), και της Μαρίας του Βαλουά (αδελφής του βασιλιά Φιλίππου ΣΤ΄ της Γαλλίας). Σε ηλικία επτά ετών αρραβωνιάστηκε τον εξάχρονο δεύτερο ξάδελφο της, Ανδρέα, από το βασιλικό κλάδο των Ανζού. Ο τελευταίος ήταν υιός του βασιλιά της Ουγγαρίας Καρόλου Α΄ και αδελφός του μελλοντικού βασιλιά της Ουγγαρίας Λουδοβίκου Α΄.

Όταν πέθανε ο παππούς της, Βασιλιάς Ροβέρτος (1343), όρισε διαδόχους του την Ιωάννα και τον Ανδρέα, επαναφέροντας τα δίκαια στον θρόνο της Νάπολης του αδερφού του και παππού του Ανδρέα Καρόλου Μαρτέλου. Η υπεροπτική Ιωάννα αντιστάθηκε και προκάλεσε ταραχές με τη βοήθεια της αριστοκρατίας, κάτι που έκανε τον Πάπα Κλήμη ΣΤ΄ να επέμβει, στέλνοντας τον καρδινάλιο Αμερίκιο του Αγίου Μαρτίνου να αναλάβει προσωρινό έλεγχο στο βασίλειο της Νάπολης. Ο καρδινάλιος έστεψε την Ιωάννα βασίλισσα της Νάπολης και μετά τη δολοφονία του Ανδρέα (1345) η Ιωάννα παντρεύτηκε τρεις φορές: το Λουδοβίκο του Τάραντα (1320 - 1362), τον Ιάκωβο Δ΄ της Μαγιόρκας, Δούκα της Αχαΐας (1336 - 1375), και το Δούκα Όθωνα (1320 - 1398). Απέκτησε έναν υιό με τον Ανδρέα, ο οποίος πέθανε σε βρεφική ηλικία. Οι δύο κόρες που απέκτησε με το Λουδοβίκο πέθαναν επίσης νέες.

Η βασιλεία της συνοδεύτηκε από έντονες διαμάχες ανάμεσα στα μέλη του Ανδεγαυικού Οίκου. Η δολοφονία του Ανδρέα είχε σαν αποτέλεσμα την επίθεση του αδερφού του βασιλιά της Ουγγαρίας, Λουδοβίκου Α΄. Ο Λουδοβίκος του Τάραντα, ο μόνος σύζυγος της που συμβάδιζε με όλες τις επιθυμίες της, στέφθηκε συμβασιλέας (1353). Ο ξάδελφος της και κουνιάδος της, Φίλιππος Β΄ του Τάραντα, άφησε σε αυτήν τα δικαιώματά του στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας (1373). Ο δεύτερος σύζυγος της, Δημήτριος, πεθαίνοντας το 1375 της άφησε επίσης όλα τα δικαιώματα του στο Πριγκιπάτο.

Το 1347 η Ιωάννα άνοιξε έναν μεγάλο οίκο ανοχής στην περιοχή της Αβινιόν, που ήταν σε χρήση από την αριστοκρατία. Όταν αργότερα πέρασε η περιοχή υπό την επίβλεψη του Πάπα Κλήμη ΣΤ΄, το πορνείο προφανώς σταμάτησε την λειτουργία του. Η Ιωάννα υποστήριξε την παπική κυριαρχία στην Αβινιόν, ενώ συμμάχησε και με τη Γαλλία, υιοθετώντας ως διάδοχό της το Λουδοβίκο Α΄ του Ανζού, μικρότερο υιό του βασιλιά της Γαλλίας, Ιωάννη Β΄. Η Γαλλία και ο Αντίπαπας Κλήμης Ζ΄ συναντήθηκαν στη Νάπολη προκειμένου να έχουν πρόσβαση στην Ιταλία, δημιουργώντας το Δυτικό Σχίσμα. Σε αντίποινα, ο Πάπας Ουρβανός ΣΤ΄ παραχώρησε το βασίλειο της Νάπολης στον Κάρολο του Δυρραχίου. Τότε δόθηκε από τον Πάπα και η προτροπή στον βασιλιά της Ουγγαρίας να συλλάβει την Ιωάννα. Εκείνος έστειλε τον ανιψιό του, Κάρολο, την ανέτρεψε και τη φυλάκισε το 1381. Τελικά η Ιωάννα στραγγαλίστηκε στη φυλακή την επόμενη χρονιά.

Στο βασίλειο της Νάπολης τη διαδέχτηκε ο Κάρολος του Δυρραχίου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Joan I of Naples της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).