Ισλαμική ιατρική

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Λατινικό αντίγραφο του Κανόνα της Ιατρικής, που χρονολογείται στο 1484, εβρισκόμενο στην Ιατρική Βιβλιοθήκη του Κέντρου Επιστήμης Υγείας του Πανεπιστημίου του Τέξας στο Σαν Αντόνιο.

Στην ιστορία της ιατρικής, ο όρος ισλαμική ιατρική ή αραβική ιατρική αναφέρεται στην ιατρική που αναπτύχθηκε κατά τον Ισλαμικό Χρυσό Αιώνα, και γράφτηκε στην αραβική γλώσσα, την lingua franca του ισλαμικού πολιτισμού.

Λατινικές μεταφράσεις των αραβικών ιατρικών έργων είχαν σημαντική επιρροή στην ανάπτυξη της ιατρικής στον ύστερο Μεσαίωνα και την πρώιμη Αναγέννηση, όπως είχαν και τα αραβικά κείμενα που χρονογραφούσαν τα ιατρικά έργα προγενέστερων πολιτισμών.[1]

Πίνακας περιεχομένων

[Επεξεργασία] Ορολογία

Κάποιοι θεωρούν τον όρο «Αραβο-Ισλαμικός» ως ιστορικά ανακριβή, επιχειριματολογόντας ότι δεν αρμόζει στην πλούσια ποικιλομορφία των λογίων της Ανατολής οι οποίοι συνεισέφεραν στην ισλαμική επιστήμη της εποχής.[2]

[Επεξεργασία] Γενικά

Η ιατρική ήταν κεντρικό τμήμα του μεσαιωνικού ισλαμικού πολιτισμού. Ανάλογα με τις χρονικές συνθήκες και τον τόπο, οι γιατροί και λόγιοι του ισλάμ ανέπτυξαν μεγάλη και πολύπλοκη ιατρική λογοτεχνία εξερευνώντας και συνθέτοντας την θεωρία και την εφαρμογή της ιατρικής.[3] Η ισλαμική ιατρική αρχική δομήθηκε πάνω στην παράδοση, κυρίως στην θεωρητική και πρακτική γνώση που αναπτύχθηκε στην Αραβία και ήταν γνωστή τον καιρό του Μωάμεθ, την Ελληνιστική ιατρική αποκαλούμενη από τους άραβες ουνάνι (ή γιουνάνι, Yūnānī από το αραβικό όνομα για τους έλληνες), την αρχαία ινδική ιατρική όπως η Αγιουρβέδα, και την αρχαία ιρανική ιατρική της Ακαδημίας της Γκουντισαπούρ. Τα έργα των αρχαίων ελλήνων και ρωμαίων γιατρών, ΙπποκρατηςΙπποκρατη,[4] Γαληνού, και Διοσκουρίδη[4] είχαν επίσης διαρκή επιρροή στην ισλαμική ιατρική.[5] Η οφθαλμολογία έχει περιγραφεί ως ο πιο επιτυχημένος κλάδος της ιατρικής αυτής της εποχής, με τα έργα του Ιμπν Αλ Χαιτάμ να έχουν κύρος μέχρι την πρώιμη σύγχρονη εποχή.[6]

[Επεξεργασία] Ιατρική ηθική

Το ενωρίτερο σωζώμενο αραβικό έργο στην ιατρική ηθική είναι το Αντάμπ αλ-Ταμπίμπ (Adab al-Tabib) του Ισάκ ιμπν αλί αλ-Ρουχάβι («Πρακτική Ηθική του Γιατρού» ή «Πρακτική Ιατρική Δεοντολογία») και βασίζτηκε στα έργα του Ιπποκράτη και του Γαληνού.[7] Ο Αλ-Ρουχάβι θεωρούσε τους γιατρούς «φύλακες των ψυχών και των σωμάτων», και έγραψε είκοσι κεφάλαια σε διάφορα αντικείμενα σχετικά με την ιατρική ηθική.[8]

[Επεξεργασία] Εγκυκλοπαίδειες

Η πρώτη εγκυκλοπαίδεια ιατρικής στην αραβική γλώσσα[9] ήταν ο «Παράδεισος της Σοφίας» (Φίρντους αλ-Χικμά) του Πέρση επιστήμονα Αλί ιμπν Σαλ Ραμπάν αλ-Ταμπάρι, γραμμένη σε επτά μέρη, γύρω στο 860. Ο Αλ-Ταμπάρι, πρωτοπόρος στο πεδίο της παιδικής ανάπτυξης, έδωσε έμφαση στους στενούς δεσμούς μεταξύ ψυχολογίας και ιατρικής, και ανάγκη για ψυχοθεραπεία στην θεραπευτική αγωγή των ασθενών. Στην εγκυκλοπαίδεια του, ασχολήθηκε επίσης με την επιρροή του Σουσρούτα (Sushruta ) και του Τσανάκια (Chānakya) στην ιατρική, συμπεριλαμβανομένης και της ψυχοθεραπείας.[10]


Ο πέρσης επιστήμονας Μουχάμαντ ιμπν Ζακαρίγια Ραζί (Ραζής) έγραψε το Περιεκτικό Βιβλίο της Ιατρικής τον 9ο αιώνα, στο οποίο κατέγραφε κλινικές περιπτώσεις και παρείχε χρήσιμες καταγραφές διαφόρων ασθενειών. Ήταν ο πρώτος από τους γιατρούς του μεσαιωνικού Ισλάμ που μεταχειρίστικε την ιατρική με περιεκτικό και εγκυκλοπαιδικό τρόπο. Έχει μείνει στην ιστορία ως ο πρώτος που περιέγραψε την ευλογιά και την ιλαρά με ακριβή τρόπο.[11]

[Επεξεργασία] Γυναίκες στην ιατρική

Ο ρόλος των γυναικών ως θεραπεύτριες εμφανίζεται σε κάποιο αριθμό έργων. Δύο γυναίκες ιατροί από την οικογένεια του Ιμπν Ζουχρ υπηρέτησαν τον Αλμοχάδη Αμπού Γιουσούφ Γιακούμπ αλ-Μανσούρ τον 12ο αιώνα.[12] Αργότερα τον 15ο αιώνα, γυναίκες χειρούργοι εικονογραφήθηκαν για πρώτη φορά στο έργο Cerrahiyyetu'l-Haniyye (Αυτοκρατορική Χειρουργική) του Σεραφεντίν Σαμπουντσούογλου (Şerafeddin Sabuncuoğlu).[13]

[Επεξεργασία] Παραπομπές

  1. Siraisi, Nancy G. (2001). Medicine and the Italian universities 1250-1600. Leiden: Brill. σελ. 203. ISBN 9004119426. 
  2. Behrooz Broumand, The contribution of Iranian scientists to world civilization, Arch Iranian Med 2006; 9 (3): 288 – 290
  3. National Library of Medicine digital archives.
  4. 4,0 4,1 Science, civilization and society
  5. Saad, Bashar (1 January 2005). "Tradition and Perspectives of Arab Herbal Medicine: A Review". Evidence-Based Complementary and Alternative Medicine 2 (4): 475–479. doi:10.1093/ecam/neh133. 
  6. Saunders 1978, σ. 193
  7. Prioreschi, Plinio (2001). A History of Medicine: Byzantine and Islamic medicine (1st έκδοση). Omaha, NE: Horatius Press. σελ. 394. ISBN 1888456043. 
  8. Levey, Martin (1967). "Medical Ethics of Medieval Islam with Special Reference to Al-Ruhāwī's "Practical Ethics of the Physician"". Transactions of the American Philosophical Society. New Series (American Philosophical Society) 57 (3): 1–100. ISSN 00659746. http://www.jstor.org/stable/1006137. 
  9. Selin, Helaine (1997). Encyclopaedia of the history of science, technology and medicine in non-western cultures. Kluwer. σελ. 930. ISBN 0792340663. 
  10. Haque Amber (2004). "Psychology from Islamic Perspective: Contributions of Early Muslim Scholars and Challenges to Contemporary Muslim Psychologists". Journal of Religion and Health 43 (4): 357–377 [361]. doi:10.1007/s10943-004-4302-z. 
  11. Deming, David (2010). Science and technology in world history/ the ancient world and classical civilization. Jefferson: Mcfarland. σελ. 93. ISBN 0786439327. 
  12. The Art as a Profession, United States National Library of Medicine
  13. Bademci G (2006). "First illustrations of female "Neurosurgeons" in the fifteenth century by Serefeddin Sabuncuoglu". Neurocirugía 17: 162–165. 

[Επεξεργασία] Βιβλιογραφία

  • Morelon, Régis; Rashed, Roshdi (1996). Encyclopedia of the History of Arabic Science. 3. Routledge. ISBN 0415124107 
  • Browne, Edward G. (2002). Islamic Medicine. Goodword Books. ISBN 81-87570-19-9. 
  • Dols, Michael W. (1984). Medieval Islamic Medicine: Ibn Ridwan's Treatise "On the Prevention of Bodily Ills in Egypt". Comparative Studies of Health Systems and Medical Care. University of California Press. ISBN 0520048369. 
  • Pormann, Peter E.; Savage-Smith, Emilie (2007). Medieval Islamic Medicine. Edinburgh University Press. ISBN 0748620664. 
  • Porter, Roy (2001). The Cambridge Illustrated History of Medicine. Cambridge University Press. ISBN 0521002524. 
  • Ullmann, Manfred (1978). Islamic Medicine. Islamic Surveys. 11. Edinburgh: Univ. Press. ISBN 0852243251. 
  • Saunders, John J. (1978). A History of Medieval Islam. Routledge. ISBN 9780415059145. 

[Επεξεργασία] Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Wikipedia-logo.png Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Medicine in medieval Islam της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Προσωπικά εργαλεία
Περιοχές ονομάτων

Παραλλαγές
Ενέργειες
Πλοήγηση
Συμμετοχή
Εκτύπωση/εξαγωγή
Εργαλειοθήκη
Άλλες γλώσσες