Ισαβέλλα της Γαλλίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η Ισαβέλλα της Γαλλίας

Η Ισαβέλλα της Γαλλίας (1295 - 1358) γνωστή και ως η λύκαινα της Γαλλίας, ήταν θυγατέρα του βασιλιά της Γαλλίας Φιλίππου Δ΄ και της Ιωάννας της Ναβάρρας, αδελφή τριών πρόωρα πεθαμένων βασιλιάδων της Γαλλίας, σύζυγος του βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδου Β΄ και μητέρα του περίφημου Άγγλου βασιλιά Εδουάρδου Γ΄.

Νεώτερα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ισαβέλλα της Γαλλίας (τρίτη από αριστερά) σε παιδική ηλικία με τον πατέρα της βασιλιά της Γαλλίας Φίλιππο Δ΄ και τα αδέλφια της

Η Ισαβέλλα ήταν μέλος του βασιλικού Οίκου των Καπετιδών της Γαλλίας, από παιδί ο πατέρας της την πρόσφερε σύζυγο στον νεαρό πρίγκηπα της Αγγλίας Εδουάρδο, (μετέπειτα Εδουάρδο Β΄) παραχωρώντας τους τη Γασκώνη, τη Νορμανδία και την Ακουιτανία, προκειμένου να φέρει την συμφιλίωση ανάμεσα στις δύο δυναστείες. Τον συγκεκριμένο γάμο επιθυμούσε και ο Πάπας, αλλά στον γάμο αυτό αντιτάχθηκε σφοδρά ο βασιλιάς Εδουάρδος Α΄ της Αγγλίας, που δεν την επιθυμούσε για νύφη του, το γεγονός αυτό έκανε τον γάμο να προχωρήσει μόνο μετά τον θάνατό του το 1307.

Ο γάμος πραγματοποιήθηκε τελικά το 1308, όταν η Ισαβέλλα ήταν 13 ετών και ο Γοδεφρείδος των Παρισίων την περιγράφει ως την ωραιότερη γυναίκα της Ευρώπης. Ο βασιλιάς Εδουάρδος Β΄ τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του ήταν ωραίος, ψηλός, αθλητικός και ταυτόχρονα δημοφιλέστατος. Παρόλα αυτά, ο γάμος δεν θα φέρει την ευτυχία ανάμεσα σε αυτόν και την Ισαβέλλα, διότι ο νεαρός Εδουάρδος Β΄, που περιγράφεται ως ομοφυλόφιλος, αμέλησε αμέσως την χαρισματική σύζυγό του για χάρη των εραστών του. Έμεναν ελάχιστα μαζί, μάλιστα λέγεται χαρακτηριστικά ότι μετά τη γέννηση του κάθε παιδιού τους το ζευγάρι είχε να βρεθεί εννέα μήνες παλιότερα.

Άσχημες σχέσεις με τον ομοφυλόφιλο σύζυγο της[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ισαβέλλα της Γαλλίας, σε έργο του Jean Fouquet, ενώ επιστρέφει στην Αγγλία με τον μικρό της γιο Εδουάρδο Γ΄.

Αφού ο βασιλιάς έκανε με την Ισαβέλλα τέσσερα παιδιά που επέζησαν, καταπιάστηκε σε ομοφυλοφιλικές σχέσεις, αρχικά με τον Πιρς Γκάβεστον και στη συνέχεια με τον Ούγο του Ντεσπένσερ. Η Ισαβέλλα, που αντιπαθούσε έντονα τον τελευταίο, παρακάλεσε θερμά, ενώ ήταν έγκυος, τον Εδουάρδο να τον εξορίσει. Ο Εδουάρδος έκανε πως συμφωνεί, αλλά σε λίγο τον ανακάλεσε από την εξορία. Αυτό ήταν το τελικό χτύπημα για την μεταξύ τους σχέση και η Ισαβέλλα συμμάχησε με τον δικό της ερωμένο, τον φυλακισμένο στον πύργο του Λονδίνου Ρογήρο Μόρτιμερ, τον οποίο βοήθησε να δραπετεύσει το 1323.

Όταν ο αδελφός της Κάρολος Δ΄ της Γαλλίας κυρίευσε τις Γαλλικές κτήσεις του Εδουάρδου, ζήτησε στην Ισαβέλλα να πάει στη Γαλλία για διαπραγματεύσεις, παίρνοντας μαζί της και τον μικρό διάδοχο Εδουάρδο. Έκτοτε δεν επέστρεψε και συνασπίστηκε με τον Ρογήρο Μόρτιμερ και δυσαρεστημένους Άγγλους ευγενείς, συγκεντρώνοντας στρατό κατά του συζύγου της. Ο Εδουάρδος απείλησε τον Κάρολο να την αφήσει να επιστρέψει και ο Κάρολος του απάντησε ότι μένει εκεί κατόπιν δικής της επιθυμίας, ενώ ο ίδιος δεν είχε κανένα δικαίωμα να εξορίσει την αδελφή του από την ίδια της τη χώρα.

Η Ισαβέλλα και ο Μόρτιμερ άφησαν τη Γαλλική αυλή το 1326 και επισκέφθηκαν στην Ολλανδία τον Γουλιέλμο Α΄, κόμη του Αινώ, του οποίου η σύζυγος ήταν ξαδέλφη της, προκειμένου να εξασφαλίσουν τη συμμαχία τους. Αυτός πρόσφερε απλόχερα οκτώ πλοία καθώς και την κόρη του, Φιλίππη του Αινώ, ως σύζυγο για τον νεαρό Εδουάρδο, που αναχώρησε μαζί της την ίδια χρονιά για το Σάφολκ. Φημολογείται ότι ο Εδουάρδος είχε μαχαίρι να σκοτώσει την σύζυγο του απευθείας όταν την συναντήσει, ενώ η ίδια επικήρυξε την κεφαλή του Ούγου Ντεπένσερ για μεγάλο χρηματικό ποσό.

Ανατροπή του Εδουάρδου Β΄ αλλά και της ίδιας από τον Εδουάρδο Γ΄[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έντονα δυσαρεστημένοι από τον βασιλιά Εδουάρδο Β΄ ο λαός και οι ευγενείς του Λονδίνου, μόλις τους είδαν ενώθηκαν μαζί τους. Οι Ντεσπένσερ δολοφονήθηκαν όλοι, ενώ ο Εδουάρδος Β΄ πιέστηκε να παραιτηθεί υπέρ του 14χρονου γιου του Εδουάρδου Γ΄, με την Ισαβέλλα και τον Μόρτιμερ αντιβασιλείς και φυλακίστηκε στον πύργο του Λονδίνου. Είναι σίγουρο ότι ο Μόρτιμερ και η Ισαβέλλα σχεδίαζαν να δολοφονήσουν τον Εδουάρδο Β΄, αλλά οι γνώμες διίστανται για το εάν ο θάνατος του Εδουάρδου Β΄ οφείλεται σε δολοφονία ή όχι, αν και βρέθηκαν ίχνη στραγγαλισμού στο σώμα του. Μια φήμη μάλιστα λέει ότι δραπέτευσε και έζησε άλλα 20 χρόνια ως ερημίτης.

Μόλις ο μικρός Εδουάρδος Γ΄ ενηλικιώθηκε το 1330, τους ανέτρεψε με πραξικόπημα και φυλάκισε την μητέρα του και τον Ρογήρο Μόρτιμερ. Αν και τον παρακάλεσε έντονα η Ισαβέλλα να μην πειράξει τον Μόρτιμερ, ο Εδουάρδος Γ΄ τον εκτέλεσε για προδοσία ένα μήνα αργότερα. Η Ισαβέλλα έζησε την υπόλοιπη ζωή της στο κάστρο του Νόρφολκ, επίσημα αιχμάλωτη του γιου της, αλλά με πολλές ελευθερίες και άνετη ζωή. Της επιτρεπόταν μάλιστα να επισκέπτεται τη βασιλική αυλή για να δει τα εγγόνια της.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Isabella of France της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]