Ιππόλυτος Ντηλέαι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Ιππόλυτος Ντηλέαι (γαλλ.: Hippolyte Delehaye, γενν. στην Αμβέρσα, 19 Αυγούστου 1859 - Βρυξέλλες, 1 Απριλίου 1941) ήταν Βέλγος ιησουΐτης ιερέας και εκκλησιαστικός συγγραφέας. Θεωρείται ως ένας από τους διαπρεπέστερους αγιολόγους του 20ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Αμβέρσα. Το 1876 εντάχθηκε στο τάγμα των Ιησουϊτών, και το 1892 εντάχθηκε στην Κοινότητα των Βολλανδιστών (Société des Bollandistes) στις Βρυξέλλες. Το 1895, έγινε εκδότης του περιοδικού Analecta Bollandiana και εξέδωσε την Bibliotheca hagiographica Graeca. Το 1912, εξελέγη πρόεδρος των Βολλανδιστών. Είναι από τους σημαντικότερους μελετητές της Αγιολογίας και τα έργα του θεωρούνται ακόμη κλασικά για τη μελέτη της.

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα σημαντικότερα εξ' αυτών είναι τα εξής:

  • Synaxarium Ecclesiae Costantinopolitanae, Βρυξέλλες 1902
  • Les Légendes hagiographiques, 1905
  • Les origines du culte des martyrs, 1912
  • Les passions des martyrs et les genres littéraires, 1921
  • Sanctus. Essai sur le culte des saints dans l'antiquité, 1927
  • Les versions grecques des Actes des martyrs persans sous Sapor II, 1905
  • Les Légendes grecques des saints militaires, 1909
  • A travers trois siècles: L'Oeuvre des Bollandistes 1615 à 1915, 1920
  • Les saints Stylites, 1923