Ιούδας ο Γαλιλαίος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ιούδας ο Γαλιλαίος
Θάνατος 6/7
Γαλιλαία
Εθνικότητα Ιουδαίος
Ιδιότητα Ηγέτης μαζί με τον Σαδδούκ τον Φαρισαίο της εξέγερσης των Ζηλωτών που ξέσπασε εξ΄αιτίας της απογραφής του Κυρήνιου
Αντίπαλοι Κωπώνιος
Αρχαιολογική τοποθεσία της Γάμαλα

Ο Ιούδας από την Γάμαλα ή Ιούδας ο Γαλιλαίος ήταν ο ηγέτης της εξέγερσης των Ζηλωτών που ξέσπασε το 6 εξαιτίας της απογραφής που διέταξε να διενεργηθεί στα εδάφη που αποτελούσαν την πρώην εθναρχία του Ηρώδη Αρχέλαου ο έπαρχος της Συρίας Κυρήνιος.

Το κίνημα των Ζηλωτών και ο Ιούδας ο Γαλιλαίος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ιώσηπος ονομάζει τον Ιούδα "σοφιστή" και τον θεωρεί δημιουργό ενός δικού του νέου κινήματος[1]. Την άποψη αυτή ασπάζονται πολλοί σύγχρονοι ερευνητές.

Άλλοι ερευνητές όμως αντιπαραθέτουν την μαρτυρία αυτή του Ιώσηπου απέναντι σε μία επίσης δική του μαρτυρία που μας αναφέρει ότι ο Ιούδας ήταν γιος του στασιαστή Εζεκία τον οποίο είχε εξοντώσει ο Ηρώδης σε νεαρή ηλικία[2]. Αυτοί οι ερευνητές επισημαίνουν ότι οι απόψεις του Ιούδα ενδεχομένως δεν ήταν νέες αλλά ήδη προϋπήρχαν από παλαιότερες εποχές στον κύκλο του και στον κύκλο του Εζεκία.

Πρέπει επίσης να επισημάνουμε ότι ο Ιούδας σύμφωνα πάλι με μαρτυρία του Ιώσηπου εμφανίζεται ως υποκινητής μιας εξέγερσης που έγινε στην Σέπφωρη της Γαλιλαίας ύστερα από τον θάνατο του Ηρώδη[3]. Ο Ιούδας είχε καταλάβει τις βασιλικές αποθήκες όπλων που βρίσκονταν στην πόλη. Οι δυνάμεις του επάρχου της Συρίας Ουάρρου κατέλαβαν την Σέπφωρη και την έκαψαν καταστέλλοντας το κίνημα. Ο Ιούδας είχε καταφέρει τότε να διασωθεί[4].

Άλλοι νεώτεροι ερευνητές θεωρούν ότι το κίνημα των Ζηλωτών προήλθε από την διάσπαση μιας μεγαλύτερης ομάδας Σαδδουκαίων σε πολλά τμήματα. Η ομάδα αυτή υπήρχε ήδη κατά την εποχή της βασιλείας του Ηρώδη και τον αντιπολιτεύονταν. Ένα από αυτά τα τμήματα εξελίχθηκε τελικά στο κίνημα των Ζηλωτών[5].

Τέλος υπάρχει ακόμα μία ομάδα νεώτερων ερευνητών που υποστηρίζει ότι το κίνημα των Ζηλωτών ήταν μια αδιάλλακτη άποψη του φαρισαϊκού κινήματος. Εδώ αξίζει να σημειώσουμε ότι συνιδρυτής μαζί με τον Ιούδα του νέου κινήματος ήταν κάποιος Φαρισαίος που ονομάζονταν Σαδδούκ[6].

Ανεξάρτητα από τους παράγοντες που το διαμόρφωσαν το γεγονός που παραμένει είναι ότι το νέο κίνημα απέτυχε και οι ηγέτες του σκοτώθηκαν(6/7)[7].

Οι απόγονοι του Ιούδα του Γαλιλαίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ιούδας είχε δυο γιούς τον Ιάκωβο και τον Σίμωνα που έδρασαν την εποχή που στην Ιουδαία έπαρχος ήταν ο Τιβέριος Ιούλιος Αλέξανδρος. Ένας από τους ηγέτες του μεγάλου πολέμου εναντίον των Ρωμαίων που ξέσπασε το 66, ο Μεναχέμ (ή Μαναήμ ή Μεναχέμ μπεν Γιεχούντα) θεωρείται από αρκετούς ερευνητές απόγονος (ίσως εγγονός) του Ιούδα. Η επίθεση του εναντίον του οχυρού της Μάσαντα αποτέλεσε μια από τις αφορμές του πολέμου. Η ανάμειξη του όμως στις εμφύλιες διαμάχες που έφερε η κήρυξη του πολέμου οδήγησε στην άδοξη δολοφονία του.Έτσι χάθηκε ένας ηγέτης που θα μπορούσε να αντιμετωπίσει με αξιώσεις τους Ρωμαίους στον επερχόμενο πόλεμο[8].

Αν ο Μεναχέμ ήταν συγγενής του Ιούδα τότε ο εξάδελφος του, ο Ελεάζαρος γιος του Ιαείρου ( ή Ελεάζαρ μπεν Γιαϊρ)[9] , που χάθηκε κατά την πτώση της Μασάντα είναι ο τελευταίος απόγονος του Ιούδα του Γαλιλαίου.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ιώσηπος Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους. Βιβλίο Β.VIII.1.[117]-[118]. σελ.52
  2. Ιώσηπος Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους. Βιβλίο Α.Χ.5.[204]-[205] σελ.111
  3. Ιώσηπος Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους.Βιβλίο Β.ΙV.1.[56].σελ.33
  4. Ιώσηπος Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους.Βιβλίο Β.V.1.[68]-[69]σελ.37
  5. Robert Eisenman & Michael Wise Αποκαλύπτοντας τα 50 χειρόγραφα-κλειδιά της Νεκρής θάλασσας. Κεφάλαιο 6. Έργα που λογίζονται ως δικαιοσύνη-Νομικά Κείμενα. σελ.214
  6. Ρόπς Ν. Η καθημερινή ζωή στην Παλαιστίνη στους χρόνους του Ιησού. Κεφ.3. Το πολιτικό πλαίσιο. 6. Κατακτητές και κατακτημένοι σελ 92
  7. Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ υπό του Ι.θ.Κολιτσάρα.Πράξεις των Αποστόλων.5.37.σελ.429
  8. Ιστορία Εικονογραφημένη. Τεύχος - 317, Άρθρο – Η καταστροφή της Ιερουσαλήμ.σελ.93
  9. Στρατιωτική Ιστορία Εκδότης Σ. Πανέλης.Τεύχος - 32, Άρθρο - Μασάντα. Οι Ιουδαίοι υποκύπτουν στην Ρώμη .σελ.12

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Wikisource logo
Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:
Wikisource logo
Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:
Wikisource logo
Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:
  • Ιώσηπος Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους. Αρχαία Ελληνική Γραμματεία «Οι Έλληνες», Κάκτος 1997
  • Ροπς Ν. Η καθημερινή ζωή στην Παλαιστίνη στους χρόνους του Ιησού, Εκδόσεις Παπαδήμα 2005
  • Robert Eisenman & Michael Wise Αποκαλύπτοντας τα 50 χειρόγραφα-κλειδιά της Νεκρής θάλασσας, Έσοπτρον 1997
  • Ιστορία Εικονογραφημένη,Claude Aziza. Άρθρο – Η καταστροφή της Ιερουσαλήμ.Τεύχος - 317. Εκδόσεις ΠΑΠΥΡΟΣ ΠΡΕΣΣ 1994
  • Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ υπό του Ι. θ. Κολιτσάρα Εκδόσεις Αδελφότης Θεολόγων η "Ζωή" 1979
  • Στρατιωτική Ιστορία,ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Β. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Άρθρο - Μασάντα. Οι Ιουδαίοι υποκύπτουν στην Ρώμη .Τεύχος - 32.Εκδότης Σ. Πανέλης 1999