Ιντεπεντιέντε (Αργεντινή)

	Ιντεπεντιέντε
Πλήρες όνομα	Club Atlético Independiente
Ψευδώνυμο	Κόκκινοι Διάβολοι,; Βασιλιάς των Τροπαίων
Έτος ίδρυσης	1 Ιανουαρίου 1904
Γήπεδο	Στάδιο Λιμπερταδόρες (Αβεγιανέδα)
Χωρητικότητα	υπό ανακαίνιση,; προβλέπονται 46.000 θέσεις
Πρόεδρος	Χούλιο Κομπαράντα
Κατηγορία	Πριμέρα Ντιβιζιόν Αργεντινής
Απερτούρα 2011	8η

O Αθλητικός Σύλλογος Ιντεπεντιέντε (Club Atlético Independiente) είναι αθλητικό σωματείο της Αργεντινής. Εδρεύει στην πόλη Αβεγιανέδα, επίνειο του Μπουένος Άιρες. Είναι γνωστή κυρίως για την ποδοσφαιρική της ομάδα, πολυνίκη του Κόπα Λιμπερταδόρες με 7 κατακτήσεις.

Η Ιντεπεντιέντε (κυριολεκτικά: Ανεξάρτητη) ξεκίνησε από κάποιους νεαρούς εργαζομένους του καταστήματος A la Ciudad de Londres, οι οποίοι δεν μπορούσαν να παίξουν στην ομάδα της εταιρείας. Ίδρυσαν έτσι κρυφά δική τους ομάδα, ανεξάρτητη από την ομάδα των «μεγάλων», την Πρωτοχρονιά του 1904. Πρώτο χρώμα τους ήταν το λευκό, αλλά το άλλαξαν σε κόκκινο τρία χρόνια αργότερα, όταν είδαν την εμφάνιση της αγγλικής Νότιγχαμ Φόρεστ. Ο πρόεδρος του συλλόγου θεώρησε ότι με τέτοιες στολές οι παίκτες θα ήταν σαν κόκκινοι διάβολοι (diablos rojos), χαρακτηρισμός που έμεινε ως προσωνύμιο.

[Επεξεργασία] Γήπεδο

Προσωρινά η ομάδα αγωνίζεται στο Στάδιο Ντουκό της Ουρακάν, όμως κανονική έδρα της είναι το ιδιόκτητο Estadio Libertadores de América. Η ονομασία αυτή του δόθηκε μόλις το 2005 - έως τότε αποκαλείτο απλά στάδιο της Ιντεπεντιέντε ή «διπλό γείσο», επειδή μια εξέδρα του είναι σκεπαστή. Χτίσθηκε το 1928 (το πρώτο γήπεδο με τσιμεντένιες κερκίδες στη χώρα), αλλά έκλεισε μετά την Απερτούρα του 2006 για ανακαίνιση. Όταν παραδοθεί ξανά σε χρήση, υπολογίζεται πως η χωρητικότητά του θα είναι μειωμένη από 52.823 σε περίπου 46.000 θέσεις.

Σε απόσταση λίγων εκατοντάδων μέτρων βρίσκεται το γήπεδο της συντοπίτισσας αλλά μισητής αντιπάλου Ρασίγκ. Οι μεταξύ τους αναμετρήσεις αποκαλούνται Clásico de Avellaneda (Ντέρμπι της Αβεγιανέδα) και είναι ιδιαίτερα φορτισμένες, υστερώντας μόνο των ντέρμπι Μπόκα Τζούνιορς - Ρίβερ Πλέιτ σε ένταση.

[Επεξεργασία] Χρυσές περίοδοι

Οι τίτλοι της Ιντεπεντιέντε απλώνονται σε ολόκληρη σχεδόν την ιστορία της, υπάρχουν όμως τρεις περίοδοι που θα μπορούσαν να αποκληθούν χρυσές για τα επιτεύγματά της.

Κατά τη δεκαετία του '20, όταν το Πρωτάθλημα Αργεντινής ήταν ακόμα ερασιτεχνικό, ο σύλλογος κατέκτησε τον τίτλο δύο φορές (1922, 1926). Πρωταγωνιστής εκείνης της ομάδας ήταν ο Ραϊμούντο Όρσι, εμβληματική μορφή του παγκοσμίου ποδοσφαίρου στα χρόνια πριν το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο οποίος εν συνεχεία μετεγγράφη στη Γιουβέντους, πολιτογραφήθηκε Ιταλός και στέφθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής στο Μουντιάλ του 1934.

Με το πέρασμα στον επαγγελματισμό (1931), η Ιντεπεντιέντε ευτύχησε να ανακαλύψει σε αγώνα Παραγουανών εθελοντών του Ερυθρού Σταυρού, έναν αθλητή που θα αναδεικνυόταν στον κορυφαίο σκόρερ όλων των εποχών του Πρωταθλήματος Αργεντινής: τον Αρσένιο Ερίκο. Στις 14 σαιζόν που έπαιξε στην Ιντεπεντιέντε (1933-1946), ο Ερίκο πέτυχε 293 γκολ σε 332 αγώνες και οδήγησε την ομάδα στην κατάκτηση δύο συνεχόμενων πρωταθλημάτων (1938, 1939).

Η επόμενη χρυσή εποχή της Ιντεπεντιέντε θα ήταν η τριακονταετία '60-'90, όταν μεσουράνησε σε ολόκληρη τη Λατινική Αμερική. Εννέα εθνικά πρωταθλήματα, επτά Κόπα Λιμπερταδόρες (τα τέσσερα συνεχόμενα) και δύο Διηπειρωτικά (το πρώτο με νίκη επί της Γιουβέντους μέσα στη Ρώμη), συνέθεσαν ένα παλμαρέ που της χάρισε το προσωνύμιο Βασιλιάς των Τροπαίων (Rey de Copas). Στο δεύτερο μισό εκείνης της περιόδου δέσποσε ο μεσοεπιθετικός Ρικάρντο Μποτσίνι - με 740 αγώνες πρωταθλήματος (όλους με την Ιντεπεντιέντε) και 107 γκολ απολογισμό καριέρας, ταυτίσθηκε όσο κανείς άλλος με τους οπαδούς της ομάδας, δεν ευτύχησε όμως να αγωνισθεί πολύ στην εθνική ομάδα, αφού η φανέλα με το 10 ήταν μονίμως καπαρωμένη από το Ντιέγκο Μαραντόνα.