Ιλλυριός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Στην ελληνική μυθολογία ο Ιλλυριός ήταν ο τελευταίος γιος του Κάδμου και της Αρμονίας. Γεννήθηκε κατά την εποχή της εκστρατείας εναντίον της Ιλλυρίας, οπότε και η χώρα αυτή πήρε το όνομά του.

Προς τα τέλη της ζωής τους, οι γονείς του Ιλλυριού, αλλά και ο ίδιος, έφυγαν από τη Θήβα και πήγαν στην Ιλλυρία, έχοντας πάρει τη μορφή φιδιών ή δρακόντων. Εκεί πέθαναν και εκεί ενταφιάσθηκαν. Τους «τάφους» τους, τους έδειχναν στους ιστορικούς χρόνους της αρχαιότητας.

Σύμφωνα με μία άλλη παράδοση, ο Κάδμος και η Αρμονία ήταν Ιλλυριοί και ο Κάδμος είχε οδηγήσει ιλλυρικά στρατεύματα εναντίον ελληνικών πόλεων. Μία άλλη παραλλαγή του μύθου, δημιουργημένη από λόγια πρόσωπα, αναφέρει ότι ο Ιλλυριός ήταν γιος του Πολυφήμου και της Γαλάτειας, αδελφός του Κελτού και του Γαλάτη.

Ο Ιλλυριός είχε έξι γιους και αρκετές θυγατέρες, από τις οποίες τρεις είναι γνωστές με τα ονόματά τους. Πιο συγκεκριμένα, παιδιά του Ιλλυριού ήταν οι: Έγχελος, Αυταριέας, Δάρδανος, Μαίδος, Ταύλας, Περραιβός, Παρθώ, Δαορθώ και Δασσαρώ.


Πηγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969