Ικίκε

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 20°14′S 70°08′W / 20.23°S 70.13°W / -20.23; -70.13

Χαρακτηριστική εικόνα από το Ικίκε.

Το Ικίκε (ισπανικά: Iquique) είναι πόλη της βόρειας Χιλής με πληθυσμό 216.410 κατοίκων (2002) και πρωτεύουσα της περιφέρειας Ταραπακά. Βρίσκεται στις ακτές του Ειρηνικού Ωκεανού, δυτικά της ερήμου Ατακάμα. Το Ικίκε είναι γνωστό στην Χιλή ως περιοχή όπου ανθεί το μη φορολογήσιμο εμπόριο, που ονομάζεται 'Σόνα Φράνκα' στα ισπανικά, και έχει πάρει η πόλη την δεύτερη ονομασία της: Ζοφρί.

Η πόλη ιδρύθηκε τον 16ο αιώνα από Ισπανούς αποίκους, όμως έχουν βρεθεί υπολείμματα παλαιότερης ανθρώπινης παρουσίας από το 7.000 π.Χ.. Τον 19ο αιώνα με την πάταξη της ισπανικής αποικιοκρατίας, το Ικίκε ανήκε αρχικά στο Περού, όμως από το 1879, με τον Πόλεμο του Ειρηνικού αποτελεί τμήμα της επικράτειας της Χιλής.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αν και η πόλη του Ικίκε ιδρύθηκε τον 16ο αιώνα, υπάρχουν σαφείς μαρτυρίες ότι η περιοχή κατοικούταν από τη φυλή ινδιάνων Τσάνγκο από το 7000 π.Χ. Κατά την περίοδο της αποικιοκρατίας, το Ικίκε ήταν τμήμα της αντιβασιλείας του Περού, όπως και το μεγαλύτερο τμήμα της ισπανοκρατούμενης νότιας Αμερικής. Η πόλη παρέμεινε μέρος του Περού μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα. Η ανάπτυξή του οφείλεται κατά κύριο λόγο στην ανακάλυψη ορυκτών πόρων και συγκεκριμένα στα μεγάλα κοιτάσματα νιτρικών αλάτων στην έρημο Ατακάμα, τότε τμήμα του Περού.

Οι εδαφικές διαφορές μεταξύ της Βολιβίας και της Χιλής οδήγησαν στον πόλεμο του Ειρηνικού το 1879. Ως συνέπεια του πολέμου, παραχωρήθηκε στη Χιλή το τμήμα της περουβιανής επικράτειας που περιλάμβανε το Ικίκε, το οποίο δέχθηκε σταδιακά μεγάλους πληθυσμούς μεταναστών από άλλες περιοχές της Χιλής. Με την επιπλέον συστηματική εκμετάλλευση των αλάτων και την εξαγωγή τους κυρίως στην Ευρώπη, η πόλη αναπτύχθηκε ακόμα περισσότερο, προσελκύοντας και ξένους.

Το Δεκέμβριο του 1907, η ιστορία της πόλης αμαυρώθηκε από τη σφαγή της Σάντα Μαρία ντε Ικίκε, όταν ο χιλιανός στρατός κάτω από τις διαταγές του στρατηγού Ρομπέρτο Σίλβα Ρενάρ επιτέθηκε σε χιλιάδες εργάτες των αλατορυχείων και τις οικογένειές τους που βρίσκονταν συγκεντρωμένοι στο σχολείο Σάντα Μαρία. Οι εργάτες είχαν διαδηλώσει για τις συνθήκες εργασίας και τους μισθούς τους. Ο αριθμός των νεκρών κυμάνθηκε μεταξύ 500 και 2000, ενώ ακόμα και σήμερα η θλιβερή αυτή επέτειος αποτελεί περίοδο μνήμης για την πόλη.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Γεωγραφική Εγκυκλοπαίδεια: Νότια Αμερική. Σκάι βιβλίο.