Ιζτακσίουατλ
Το Ιζτακσίουατλ (ισπανικά: Iztaccíhuatl) είναι ένα βουνό 5.230 μέτρων, είναι η τρίτη ψηλότερη κορυφή του Μεξικού μετά το Πίκο ντε Οριζάμπα 5,636 μ και Ποποκατέπετλ 5,426 μ. Το όνομα προέρχεται από τη γλώσσα Νάουατλ Iztac (Ίζτακ) = Λευκό και Cíhuatl (Σίουατλ) = Γυναίκα, Ιζτακσίουατλ (Iztaccíhuatl) = λευκή γυναίκα, το όνομα απεικονίζει τις τέσσερις μεμονωμένες κορυφές καλύπτονται με χιόνι, που απεικονίζουν το κεφάλι, το στήθος, τα γόνατα και τα πόδια της κοιμισμένης γυναίκας όταν βλέπουν από την ανατολή ή τη δύση.
Γεωλογικά, το Ιζτακσίουατλ είναι ανεργο ηφαίστειο. Οι κώνοι του είναι ευθυγραμμισμένοι βόρεια-βορειοδυτικά προς νότια-νοτιοανατολικά. Ο όγκος του ηφαιστείου ανέρχεται σε 450 κυβικά χιλιόμετρα στο νότο. Το ηφαίστειο ήταν ενεργό κατά το Πλειστόκαινο, ενώ η δραστηριότητά του συνεχίστηκε μέχρι το Ολόκαινο. Οι εκρήξεις γίνονταν στην κορυφή του και η λάβα είχε δακιτική-ανδεσιτική σύσταση.
Ο μύθος του Ποποκατέπετλ και της Ιζτακσίουατλ [Επεξεργασία]
Η Ιζτακσίουατλ ήταν μια πριγκήπισσα που ερωτεύτηκε έναν πολεμιστή του πατέρα της, το Ποποκατέπετλ. Ο βασιλιάς έστειλε τον Ποποκατέπετλ σε ένα πόλεμο στην Οαχάκα και του υποσχέθηκε πως αν γυρνούσε θα πατρευόταν την Ιζτακσίουατλ. Όταν ακούστηκαν φήμες ότι ο Ποποκατέπετλ είχε πεθάνει στο πόλεμο, η Ιζτακσίουατλ τις θεώρησε αληθινές και πέθανε από τη λύπη της. Όταν ο Ποποκατέπετλ γύρισε από το πόλεμο βρήκε την αγαπημένη του νεκρή, την μετέφερε σε μια τοποθεσία και την έθαψε και παρέμεινε δίπλα στο τάφο της. Οι θεοί τους κάλυψαν με χιόνι και τους μετέτρεψαν σε βουνά. Ο Ποποκατέπετλ έγινε ενεργό ηφαίστειο, πετώντας φωτιά εξαιτίας της οργής του.
