Ιγκόρ του Κιέβου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ιγκόρ
Igor RC.png
Πρίγκιπας του Νόβγκοροντ
Περίοδος εξουσίας
914 – 945
Προκάτοχος Όλεγκ
Διάδοχος Σβιάτοσλαβ A΄
Βασιλικός Οίκος Ρουρικιδών
Θάνατος 945

Ο Ιγκόρ (Игорь) υπήρξε βάραγγος πρίγκιπας του Κιέβου και ως τέτοιος, αρχηγός του Κράτους των Ρως για κάποια χρόνια στο πρώτο μισό του 10 αιώνα μΧ. Το όνομά του προήλθε από τον εκσλαβισμό του αρχαίου σκανδιναβικού «Ίνγκβαρ» (Ingvar). Πιθανά ήταν γιος του Ρούρικ, φυλάρχου των Ρως την περίοδο που είχαν έδρα το Νόβγκοροντ.

Για τον ακριβή προσδιορισμό των βιογραφικών στοιχείων του, η ιστορική έρευνα αντιμετωπίζει το πρόβλημα της ανυπαρξίας αξιόπιστων πηγών. Βασική πηγή είναι το Πρώτο Χρονικό, το οποίο όμως συνετέθη διακόσια χρόνια αργότερα και -ακόμα χειρότερα- το γνωρίζουμε μόνο από μεταγενέστερα αντίγραφα.

Βιογραφικές εκδοχές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η κυρίαρχη εκδοχή βασίζεται στην επεξεργασία του Πρώτου Χρονικού και υποστηρίζει ότι ο Ιγκόρ κυβέρνησε από το θάνατο του Όλεγκ (912-3) έως το 945. Κατά το μεγαλύτερο μέρος της βασιλείας του γνώρισε σημαντικά προβλήματα από τους Χαζάρους, που προσπάθησαν να ανακτήσουν όσα είχαν χάσει τις προηγούμενες δεκαετίες από τον Όλεγκ, και από τους Πετσενέγους. Οργάνωσε δύο εκστρατείες κατά της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας (941 και 944) και προσπάθησε να πολιορκήσει την Κωνσταντινούπολη, όμως και τις δύο φορές τα πλοία του καταστράφηκαν από το υγρό πυρ - παρ' όλα αυτά κατάφερε να εξασφαλίσει μια ευνοϊκή εμπορική συμφωνία με τους Βυζαντινούς. Στα χρόνια του οι Ρως λεηλάτησαν επίσης δύο φορές τους αραβικούς εμπορικούς σταθμούς της δυτικής Κασπίας, το 913 και το 944, δε γνωρίζουμε όμως εάν ο Ιγκόρ είχε κάποια ανάμιξη - το Κράτος των Ρως έμοιαζε περισσότερο με συνομοσπονδία αυτόνομων πριγκιπάτων, καθένα από τα οποία μπορούσε να διοργανώσει εκστρατείες από μόνο του ή σε συνεργασία με άλλα χωρίς απαραίτητα τη συμμετοχή της κεντρικής διοίκησης του Κιέβου.
  • Σύμφωνα με μια σύγχρονη θεωρία του γάλλου βυζαντινολόγου Κονσταντίν Ζούκερμαν, βασισμένη σε επεξεργασία των στοιχείων της Επιστολής Σέχτερ, ο Ιγκόρ ανήλθε στο θρόνο μόλις το καλοκαίρι του 941 μετά από πολυετή εμφύλιο πόλεμο εναντίον του Όλεγκ. Εάν αυτό στέκει, τότε αρχηγός της εκστρατείας κατά της Πόλης το 941 ήταν ο Όλεγκ - πράγμα πολύ δύσκολο για να συμβεί, δεδομένου ότι ο Όλεγκ (εάν ζούσε) θα έπρεπε να βρίσκεται το λιγότερο στην ένατη δεκαετία της ζωής του!
  • Κατά το πολύ αναξιόπιστο «Χρονικό του Νόβγκοροντ 1016 - 1471» ο Ιγκόρ κυβέρνησε κατευθείαν μετά το Ρούρικ. Ο Όλεγκ δεν υπήρξε ηγεμόνας και προκάτοχος του Ιγκόρ, αλλά ελάσσων πρίγκιπας και στρατηγός του.

Θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκεί που όλες οι απόψεις συγκλίνουν, είναι στο έτος της δολοφονίας του (945). Σύμφωνα με το Πρώτο Χρονικό ο Ιγκόρ πλήρωσε την πλεονεξία του, αφού αποπειράθηκε να συλλέξει φόρο από τις υποτελείς φυλές για δεύτερη φορά στον ίδιο χρόνο, με αποτέλεσμα τη δολοφονία του από εξοργισμένους Δρεβλιανούς. Ο βυζαντινός διάκονος Λέων που ήταν είχε γνωρίσει το γιο του Σβιάτοσλαβ, παραδίδει ότι διαμελίσθηκε δεμένος σε δύο τεντωμένες σημύδες - μια μέθοδος που θυμίζει το Σίνι τον Πιτυοκάμπτη από το μύθο του Θησέα.

Τον διαδέχθηκε ο Σβιάτοσλαβ (ο Σφενδοσλάβος των βυζαντινών κειμένων) που ήταν μόλις τριών ετών, οπότε η διακυβέρνηση μέχρι την ενηλικίωσή του ανατέθηκε στη χήρα του Χέλγκα. Αυτή εκδικήθηκε με πολύ άγριο τρόπο τη δολοφονία του συζύγου της, αλλά έλαβε το μάθημά του και αναθεώρησε τον τρόπο είσπραξης του φόρου υποτέλειας. Το 955 βαπτίσθηκε χριστιανή και αγιοποιήθηκε από την Ορθόδοξη Εκκλησία ως Αγία Όλγα.

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Igor of Kiev της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).