Ιβάν Στεπάνοβιτς Κόνιεφ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο Ιβάν Στεπάνοβιτς Κόνιεφ

Ο Ιβάν Στεπάνοβιτς Κόνιεφ ήταν Ρώσος αξιωματικός του Σοβιετικού Στρατού. Γεννήθηκε στους κόλπους μιας αγροτικής οικογένειας στις 28 Δεκεμβρίου 1897. Πριν γίνει αξιωματικός του τσαρικού στρατού κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, ήταν απλός υλοτόμος. Το 1918 εντάχθηκε στον Κόκκινο Στρατό και τα επόμενα χρόνια υπηρέτησε ως πολιτικός κομισάριος σε διάφορες θωρακισμένες αμαξοστοιχίες. Χάρη στην αφοσίωσή του στο Κομμουνιστικό Κόμμα, η επαγγελματική εξέλιξή του υπήρξε ραγδαία: το 1932 διοικούσε σύνταγμα, το 1934 μεραρχία, το 1937 σώμα και το 1938 τη 2η Στρατιά Κόκκινου Λαβάρου στο Μέτωπο της Άπω Ανατολής. Κατά τη διάρκεια του δύσκολου χειμώνα του 1941, ο Ιωσήφ Στάλιν του ανέθεσε τη διοίκηση της 19ης Στρατιάς στον τομέα της Μόσχας και ο Κόνιεφ επέδειξε τέτοιες αρετές, ώστε κέρδισε την προσωνυμία «ο στρατηγός που δεν υποχώρησε ποτέ» και γρήγορα ανέλαβε διοικητής του Μετώπου Καλίνιν. Το άστρο του άρχισε να λάμπει εκτυφλωτικά από την περίοδο της μάχης του Κουρσκ, όπου, ως επικεφαλής του εφεδρικού Μετώπου της Στέπας, συνέτριψε με την έγκαιρη επέμβασή του τις γερμανικές μεραρχίες πάντσερ στη μεγαλύτερη αρματομαχία της Ιστορίας, ενώ τον Φεβρουάριο του 1944 έλαβε τη στραταρχική ράβδο για τη συντριβή του γερμανικού θύλακα του Κορσούν. Διοικώντας το 1ο Ουκρανικό Μέτωπο, ο Κόνιεφ συνέδεσε το όνομά του με τις μεγαλύτερες νίκες των σοβιετικών όπλων στα δύο τελευταία χρόνια του πολέμου, συμβάλλοντας αποφασιστικά στην απελευθέρωση της Ουκρανίας, στην κατάληψη της Πολωνίας και στην πτώση του Βερολίνου. Για τη δράση του αυτή τιμήθηκε τρεις φορές με το παράσημο του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο χρημάτισε διοικητής των σοβιετικών δυνάμεων κατοχής στην Αυστρία (1945-1946), αρχηγός Χερσαίων Δυνάμεων και υφυπουργός Άμυνας (1946-1950), γενικός επιθεωρητής Στρατού (1950-1951), αρχηγός Ενόπλων Δυνάμεων του Συμφώνου της Βαρσοβίας (1956-1960), διοικητής των σοβιετικών δυνάμεων κατοχής στην Ανατολική Γερμανία (1961-1962), οπότε και ανήγειρε το Τείχος του Βερολίνου, και γενικός επιθεωρητής στο Υπουργείο Άμυνας το 1962. Παρά την ταπεινή καταγωγή του, είχε τη φήμη εξαιρετικά καλλιεργημένου ανθρώπου. Λέγεται, μάλιστα, ότι ακόμη και στο μέτωπο είχε μαζί του το βιβλίο «Πόλεμος και Ειρήνη» του Τολστόι και την «Ιστορία της Ρώμης» του Λίβιου. Ο Κόνιεφ απεβίωσε το 1971 και τάφηκε στο Κρεμλίνο.


Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Στρατιωτική Ιστορία -Σειρά Μεγάλες Μάχες, Βερολίνο 1945 Η πτώση της χιτλερικής Γερμανίας, τεύχος 17, εκδόσεις Περισκόπιο