Ιάκωβος ο Νισιβηνός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Ιάκωβος ο Νισιβινός(;-338), ήταν συριακής καταγωγής χριστιανός επίσκοπος και συγγραφέας που έζησε το 4ο αιώνα μ.Χ.


Ο Ιάκωβος ο Νισιβηνός αποκαλούμενος και «Μέγας» έζησε για πολλά έτη ως ερημίτης. Κατά το έτος 309 εκλέχθηκε επίσκοπος, ο πρώτος, της γενέτειράς του Νισίβεως της Μεσοποταμίας. Πέθανε το 338. Υπήρξε δάσκαλος του Σύριου εκκλησιαστικού συγγραφέα Εφραίμ του Σύρου. Επίσης ενθάρρυνε στο συγγραφικό-θεολογικό έργο τον θεμελιωτή της συριακής χριστιανικής γραμματείας Αφραάτη. Δεν μας έχει σωθεί κανένα κείμενό του, αν και λόγωτης φήμης του του έχουν αποδοθεί αρκετά, όπως η αρμενική μετάφραση των Επιδείξεων του Αφραάτη.

Έχει ανακηρυχθεί άγιος και η μνήμη του εορτάζεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 31 Οκτωβρίου, από δε την Καθολική Εκκλησία στις 15 Ιουλίου.

Πηγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία, τομ. Β, Αθήνα, 1990, σελ.154