Θυάτειρα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Οι εκκλησίες της Μικράς Ασίας

Τα Θυάτειρα ήταν αρχαία πόλη της Λυδίας, στην δυτική πλευρά της Μικράς Ασίας, σε απόσταση περίπου 50 χιλιόμετρα από το Αιγαίο.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά την κλασική περίοδο αποτελούσε το όριο μεταξύ Λυδίας και Μυσίας. Η πόλη ονομαζόταν Πελοπία αλλά μετονομάστηκε σε Θυάτειρα από τον Σέλευκο Α΄τον Νικάτορα το 290 π.Χ. επειδή κατά την διάρκεια νικηφόρας μάχης του στην περιοχή εναντίον του Λυσίμαχου γεννήθηκε η κόρη του. Προς τιμήν της κόρης του που γεννήθηκε ταυτόχρονα με την νικηφόρα μάχη ονομάστηκε η πόλη Θυάτειρα, λέξη που σήμαινε θυγατέρα[1]. Πληθώρα Μακεδόνων στρατιωτικών αποίκων εγκαταστάθηκαν για να φυλάσσουν τα Θυάτειρα. Αργότερα κατά το 190/89 π.Χ. απετέλεσε την βάση των πολεμικών επιχειρήσεων του Αντιόχου Γ΄ εναντίον των Ρωμαίων. Η πόλη γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη τα επόμενα χρόνια χάρη στην βαθιά μπλε βαφή που παρήγαγε από την φυτική ουσία λουλάκι.

Η πόλη ήταν από τις πρώτες της Μικράς Ασίας που εκχριστιανίστηκε και αποτέλεσε στην συνέχεια μία από τις επτά πρώτες χριστιανικές κοινότητες στην Μικρά Ασία στις οποίες στάλθηκε από τον Ευαγγελιστή Ιωάννη το έργο του "Αποκάλυψη"[2]. Πιστεύεται πως από την πόλη πέρασε ο Απόστολος Παύλος και ο Άγιος Σίλας. Πιθανόν ο Παύλος πέρασε από την πόλη κατά το δεύτερο ή το τρίτο του ταξίδι κάτι που δεν είναι επιβεβαιωμένο. Σήμερα στην θέση της αρχαίας πόλης βρίσκεται η τουρκική πόλη Ακ Χισάρ (Ak Hisar, το Λευκό Κάστρο), που εξελληνίστηκε σε Αξάριον.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]