Θεοβάλδος Γ΄ του Μπλουά

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Θεοβάλδος Γ΄ (10101089) ήταν κόμης του Μπλουά (1037 - 1089) και γιος και διάδοχος του Όντο Β΄ κόμητος του Μπλουά. Κληρονόμησε από τον πατέρα του τις περισσότερες περιοχές, ενώ ο μικρότερος αδελφός του, Στέφανος (πέθανε το 1047), περιορίστηκε στις περιοχές Μω, Τρουά και Βιτρύ.

Ο Θεοβάλδος συνωμότησε κατά του Γάλλου βασιλιά Ερρίκου Α΄, χτυπήθηκε από αυτόν (1044) και εξαναγκάστηκε να του δώσει την κομητεία του Τουρ προκειμένου να κερδίσει την ελευθερία του. Από τότε η κεντρική δύναμη του Οίκου του Μπλουά μετακινήθηκε στην Καμπανία, και προσπάθησε να βρει τρόπους να φέρει με το μέρος του την βασιλική εύνοια.

Πήρε τον τίτλο του κόμητος του Παλατινάτου όπως και ο πατέρας του, και προσπάθησε να ελέγξει τις περιοχές που είχαν παραχωρηθεί στον αδελφό του και τις είχε κληρονομήσει ο ανιψιός του Όντο Β΄ του Τρουά (πέθανε το 1115). Ο Όντο ενώθηκε με τον στρατό του Γουλιέλμου του Κατακτητή, τον βοήθησε σε όλες τις μάχες ιδιαίτερα του μάχη του Χάστινγκς παίρνοντας τον τίτλο του κόμητος του Ωμάλ.

Η δύναμη του αυξήθηκε μετά τον δεύτερο γάμο του με την κόρη του Ραούλ Β΄ του Βαλουά, Αδέλα του Κρεπύ. Από το 1074 είχε αφήσει τον έλεγχο των Μπλουά, Σατεντίν, Σαρτρ στον μεγαλύτερο γιο από τον πρώτο του γάμο, Στέφανο - Ερρίκο.

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Theobald III, Count of Blois της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).