Θεοβάλδος Β' της Ναβάρρας

Θεοβάλδος ο 2ος ο Νέος της Ναβάρρας ή Θεοβάλδος ο 5ος της Καμπανίας (1238 - 1270). Κόμης Καμπανίας και Μπρi, και βασιλιάς της Ναβάρρας (1253 - 1270). Μεγαλύτερος γιος του Θεοβάλδου του 1ου από την τρίτη σύζυγο του, Μαργαρίτα των Βουρβόνων.

Με τον θάνατο του πατέρα του κληρονόμησε όλους τους τίτλους, σε ηλικία μόλις 14 ετών. Η μητέρα του μαζί με τον Ιάκωβο Α' της Αραγωνίας διετέλεσαν αντιβασιλείς μέχρι την ηλικία των 18 ετών (1256). Κοινοποιήθηκε το φουέρο της Ναβάρρας, που περιόριζε την δύναμη του, βάζοντας το συμβούλιο των 12 ευγενών που έπρεπε να επικυρώνει τις αποφάσεις του.

Δέχθηκε (1257) την τελετή της στέψης από τον πάπα Αλέξανδρο τον 4ο το 1257 και προσπάθησε να διεκδικήσει τα δίκαια του σαν βασιλιάς. Προσπάθησε να περιορίσει την αδηφαγία των ευγενών στηριζόμενος στην μέση αστική τάξη. Αν και τους έβαζε μεγάλους επιβαρυντικούς φόρους πήρε την στήριξη τους λόγω των αξιωμάτων που τους έδινε.

Στα υπόλοιπα θέματα συνέχισε την πολιτική του πατέρα του. Βελτίωσε την διοίκηση του κράτους, αύξησε τα έσοδα, περιόρισε τις δαπάνες κάνοντας και την πρώτη πληθυσμιακή καταγραφή. Η απογραφή του 1266 έδειξε έναν πληθυσμό 150.000 κατοίκων. Από τις βασιλικές δαπάνες τα έξοδα πήγαιναν κατά 6,75% στην γραφειοκρατία, κατά 33,84% στον στρατό και κατά 59,6% στα βασιλικά καθήκοντα.

Ο Θεοβάλδος βρήκε υποστήριξη από τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο τον 9ο τον Άγιο απέναντι στους ατίθασους ευγενείς του που ο βασιλιάς θεώρησε ως καθήκον του να τον προστατεύσει. Τον Απρίλιο του 1255, παντρεύτηκε την Ισαβέλλα της Γαλλίας (1241 - 1271), μεγαλύτερη κόρη του Λουδοβίκου. Όταν μάλιστα η Βερεγκαρία, κόρη του βασιλιά της Καστίλης Αλφόνσου 10ου, αρραβωνιάστηκε τον διάδοχο του Γαλλικού θρόνου Λουδοβίκο, μεγαλύτερο γιο του βασιλιά, της επετράπη να χρησιμοποιήσει τις πύλες της Φενταραβίας και του Αγίου Σεβαστιανού στην Ναβάρρα (1/1/1256).

Ακολούθησε τον πεθερό του στην 8η Σταυροφορία, ο οποίος πέθανε από την επιδημία πανώλης που ακολούθησε. Στην επιστροφή του στην Σικελία πέθανε αιφνίδια και πρόωρα και ο ίδιος και τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Ερρίκος ο 3ος της Καμπανίας ο Παχύς.

Πηγές

Αγγλική Wikipedia