Η Πηγή των Παρθένων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η Πηγή των Παρθένων
Jungfrukällan.jpg
Σκηνοθεσία Ίνγκμαρ Μπέργκμαν
Παραγωγή Ίνγκμαρ Μπέργκμαν
Άλαν Έκελουντ
Σενάριο Ούλα Ίσακσον
Πρωταγωνιστές Μαξ Φον Σίντοφ
Μπιργκίτα Βάλμπεργκ
Γκούνελ Λίντμπλομ
Μπιργκίτα Πέτερσον
Πρώτη προβολή Country flag 8/2/1960
Country flag 14/11/1960
Μουσική Έρικ Νόρντγκρεν
Διάρκεια 89 λεπτά
Γλώσσα Σουηδικά
Σελίδα IMDb
Σελίδα Cine.gr

Η Πηγή των Παρθένων (Πρωτότυπος τίτλος Jungfrukällan) είναι δραματική ταινία παραγωγής 1960 σε σκηνοθεσία Ίνγκμαρ Μπέργκμαν. Η ταινία βραβεύτηκε με Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας στην τελετή του 1961 κι αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για την ταινία του Γουές Κρέιβεν του 1972 Το Τελευταίο Σπίτι Στα Αριστερά (The Last House on the Left).

Υπόθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία ξεκινά με την Ινγκέρι (Γκούνελ Λίντμπλομ) την ψυχοκόρη μιας οικογένειας χωρικών να κάνει παράκληση στο θεό Οντίν να φέρει συμφορές στην έφηβη κόρη της οικογένειας, Κάριν (Μπιργκίτα Πέτερσον). Το πρωί οι γονείς αναθέτουν στην Κάριν την ευθύνη να πάει τα κεριά στην εκκλησία για την πρωινή λειτουργία (σύμφωνα με την παράδοση μόνο μια παρθένα μπορούσε να τα μεταφέρει). Η Κάριν επιμένει να πάρει μαζί της και την Ίνγκερι κι οι δύο τους ξεκινούν για μαζί για την εκκλησία. Στο δρόμο όμως η Ίνγκερι μένει πίσω κι αφήνει την Κάριν να συνεχίσει μόνη της, η Κάριν συναντά στη συνέχεια τρεις βοσκούς (δύο μεγάλους ανδρες και το μικρό αδερφό τους). Οι βοσκοί πιάνουν την κουβέντα με την Κάριν κι έπειτα τη βιάζουν και τη σκοτώνουν. Αργότερα οι ίδιοι βοσκοί ζητούν καταφύγιο για τη νύχτα στο σπίτι της Κάριν (χωρίς να ξέρουν ότι πρόκειται για την οικογένειά της). Ο Τέρε (Μαξ Φον Σίντοφ) κι η Μερέτε (Μπιργκίτα Βάλμπεργκ) οι γονείς της Κάριν τους παρέχουν άσυλο, χωρίς να γνωρίζουν τι έχει συμβεί στην κόρη τους, όταν όμως ανακαλύπτουν τα ματωμένα της ρούχα, ο Τέρε σχεδιάζει μια εκδίκηση που θα φέρει την κάθαρση.

Πληροφορίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βασισμένη σε σουηδική μπαλάντα του 13ου αιώνα με τίτλο Töres döttrar i Wänge, Η πηγή των παρθένων του Μπέργκμαν, σόκαρε και προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις κατά την προβολή της το 1960 λόγω της ρεαλιστικής αναπαράστασης του βιασμού και του φόνου της εφήβου Κάριν από τους δύο βοσκούς. Η προβολή της ταινίας απαγορεύτηκε σε κάποιες από τις Πολιτείες της Αμερικής της δεκαετίας του 60.

Βραβεύσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία απέσπασε όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας το 1960 κι έλαβε και μια επίσης υποψηφιότητα για όσκαρ κουστουμιών[1]. Η φωτογραφία του Σβεν Νίκβιστ (στην πρώτη του συνεργασία με τον Μπέργκμαν) συμβάλλει με υπέροχο τρόπο στην αναπαράσταση των τραγικών γεγονότων με φόντο τα πράσινα λιβάδια. Παρουσιάστηκε επίσης στο Φεστιβάλ των Καννών όπου ήταν υποψήφια για το Χρυσό Φοίνικα[2].

Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)

Βράβευση:

  • Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας – Ίνγκμαρ Μπέργκμαν

Υποψηφιότητα:

  • Κουστουμιών - Μάρικ Βος-Λουντχ

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]