Η Εκδίκηση της Ξανθιάς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η Εκδίκηση της Ξανθιάς
Legally Blonde.jpg
Σκηνοθεσία Ρόμπερτ Λούκετιτς
Παραγωγή Metro-Goldwyn-Mayer
Σενάριο Κάρεν ΜακΚάλα Λατζ
Κίρστεν Σμιθ
(σενάριο)
Αμάντα Μπράουν
(μυθιστόρημα)
Πρωταγωνιστές Ρις Γουίδερσπουν
Λουκ Γουίλσον
Σέλμα Μπλερ
Μάθιου Ντέιβις
Βίκτορ Γκάρμπερ
Τζένιφερ Κούλιτζ
Χόλαντ Τέιλορ
Άλι Λάρτερ
Πρώτη προβολή Country flag 13 Ιουλίου 2001
Country flag 23 Νοεμβρίου 2001
Μουσική Ρόλφε Κεντ
Διάρκεια 96 λεπτά
Γλώσσα Αγγλικά
Σελίδα IMDb
Σελίδα Cine.gr

Η Εκδίκηση της Ξανθιάς (αγγλικά: Legally Blonde) είναι αμερικανική κωμωδία παραγωγής 2001, σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Λούκετιτς. Το σενάριο έγραψαν οι Κάρεν ΜακΚάλα Λατζ και Κίρστεν Σμιθ και είναι βασισμένο στο ομότιτλο μυθιστόρημα της Αμάντα Μπράουν.[1] Πρωταγωνιστεί η Ρις Γουίδερσπουν στο ρόλο της Ελ Γουντς, μιας κοπέλας που δίνει μάχη να κερδίσει πίσω το πρώην αγόρι της πηγαίνοντας την ίδια νομική σχολή με αυτόν. Επίσης συμμετέχουν οι Λουκ Γουίλσον, Σέλμα Μπλερ, Μάθιου Ντέιβις, Βίκτορ Γκάρμπερ, Τζένιφερ Κούλιτζ, Χόλαντ Τέιλορ και Άλι Λάρτερ.

Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 13 Ιουλίου 2001 και απέσπασε κυρίως θετικά σχόλια από τους κριτικούς[2], με τους περισσότερους να επαινούν την ερμηνεία της Γουίδερσπουν.[3][4][5] Με προϋπολογισμό 18.000.000 δολάρια, κατάφερε να γίνει μεγάλη εισπρακτική επιτυχία αποφέροντας 141,7 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.[6] Έλαβε δύο υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα στις κατηγορίες Καλύτερης Ταινίας - Κωμωδία/Μιούζικαλ και Α' Γυναικείου Ρόλου - Κωμωδία/Μιούζικαλ για την ερμηνεία της Γουίδερσπουν.[7]

Η καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία της ταινίας οδήγησαν σε μια συνέχεια με τον τίτλο Η Εκδίκηση της Ξανθιάς 2 (Legally Blonde 2: Red, White & Blonde), η οποία κυκλοφόρησε το 2003 με τη Γουίδερσπουν να επαναλαμβάνει το ρόλο της. Το 2009 κυκλοφόρησε απευθείας στο βίντεο ένα spin-off με τον τίτλο Η Εκδίκηση των Ξανθών (Legally Blondes) σε παραγωγή της Γουίδερσπουν.

Πλοκή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην τελευταία της χρονιά στο κολέγιο, η μαθήτρια και πρόεδρος αδερφότητας Ελ Γουντς είναι πολύ ερωτευμένη με το αγόρι της, τον Γουόρνερ Χάντινγκτον τον 3ο, ο οποίος θα φοιτήσει στη νομική σχολή του Χάρβαρντ την επόμενη χρονιά. Η Ελ περιμένει αγωνιωδώς να τη ζητήσει σε γάμο, αλλά αντίθετα αυτός της ζητά να χωρίσουν.

Απεγνωσμένη να κερδίσει πίσω τον Γουόρνερ, η Ελ διαβάζει και καταφέρνει να περάσει στο Χάρβαρντ. Με την άφιξή της στο Πανεπιστήμιο, οι συμφοιτητές της την αποδοκιμάζουν εξαιτίας της αφέλειάς της και η ίδια ανακαλύπτει ότι ο Γουόρνερ έχει αρραβωνιαστεί τη συμφοιτήτριά τους Βίβιαν Κένσινγκτον. Η μόνη φίλη που κάνει η Ελ είναι η Πολέτ, μια χωρισμένη μανικιουρίστα. Η Ελ βοηθά την Πολέτ να κερδίσει την κηδεμονία του σκύλου της από τον πρώην σύζυγό της καθώς και να σαγηνεύσει τον άνδρα με τον οποίο είναι ερωτευμένη.

Αφού η Βίβιαν κοροϊδεύει την Ελ να παρεβρεθεί σε ένα πάρτι ντυμένη ως λαγουδάκι του Playboy, η Ελ συζητά με τον Γουόρνερ και τελικά συνειδητοποιεί ότι ποτέ δεν θα αποκτήσει το σεβασμό του. Τώρα αποφασισμένη να επιτύχει για την ίδια και μόνο, η Ελ διαβάζει και κερδίζει μια θέση στην ομάδα του καθηγητή Κάλαχαν, μαζί με τους Γουόρνερ και Βίβιαν, για μία δίκη στην οποία θα υπερασπιστούν την Μπρουκ Τέιλορ-Γουίνταμ, μια διάσημη γυμνάστρια η οποία κατηγορείται για το φόνο του ηλικιωμένου και πλούσιου συζύγου της, Χέιγουορθ Γουίνταμ. Η Μπρουκ ήταν κάποτε γυμνάστρια της Ελ καθώς και μέλος της αδερφότητας. Η Ελ πιστεύει ότι η Μπρουκ είναι αθώα, αλλά η θετή κόρη της Μπρουκ, Τσάτνεϊ και ο καθαριστής της πισίνας λένε ότι είναι ένοχη και ότι την είδαν να στέκεται πάνω από το νεκρό σώμα του Γουίνταμ γεμάτη με αίματα. Η Μπρουκ όμως στην κατάθεσή της λέει ότι αγαπούσε το σύζυγό της και τον βρήκε νεκρό αφού είχε πυροβοληθεί.

Η Μπρουκ αρνείται να δώσει το άλλοθί της στον Κάλαχαν αλλά όταν η Ελ την επισκέπτεται στη φυλακή η Μπρουκ παραδέχεται ότι την ημέρα του φόνου έκανε λιποαναρρόφηση. Η γνωστοποίηση αυτού του γεγονότος θα κατέστρεφε τη φήμη της Μπρουκ ως γυμνάστρια και γι' αυτό η Ελ συμφωνεί να το κρατήσει μυστικό και να μην το αποκαλύψει στον Κάλαχαν. Εντυπωσιασμένη από την ακεραιότητά της, η Βίβιαν γίνεται φίλη με την Ελ. Η δίκη αρχίζει να στρέφεται υπέρ της Μπρουκ όταν η Ελ συνειδητοποιεί ότι ο καθαριστής της πισίνας είναι ομοφυλόφιλος. Στην κατάθεση του, ο Έμετ τον κάνει να αναγνωρίσει μέσα στο δικαστήριο τον αγαπητικό του, αποδεικνύοντας ότι στην κατάθεσή του στην οποία υποστήριζε ότι είχε ερωτική σχέση με τη Μπρουκ, έλεγε ψέματα.

Εντυπωσιασμένος με την απόδοσή της, ο Κάλαχαν συζητά με την Ελ για το μέλλον της και στη συνέχεια της ρίχνεται, με την Ελ να τον απορρίπτει αμέσως. Η Βίβιαν άκουσε στο περίπου τη συζήτησή τους και αισθάνεται μπερδεμένη καθώς πιστεύει ότι η Ελ κέρδισε τη θέση στην ομάδα χρησιμοποιώντας τη σεξουαλικότητά της. Η Ελ επίσης θεωρεί ότι ο Κάλαχαν την επέλεξε για σεξουαλικούς λόγους και αποφασίζει να εκγαταλείψει τη νομική σχολή. Η καθηγήτρια Στρόμγουελ, η οποία παλιότερα είχε διώξει από την τάξη την Ελ, τη μεταπείθει. Εν τω μεταξύ, ο Έμετ εξηγεί στους Βίβιαν και Μπρουκ τι πραγματικά συνέβη μεταξύ του Κάλαχαν και της Ελ. Η Μπρουκ θυμώνει και η Βίβιαν συνειδητοποιεί ότι έκανε λάθος. Πριν ξεκινήσει η δίκη, η Μπρουκ απολύει τον Κάλαχαν και προσλαμβάνει την Ελ με τον Έμετ να την επιβλέπει.

Η Ελ ξεκινά να ανακρίνει την Τσάτνεϊ, η οποία καταθέτει ότι ήταν σπίτι την ημέρα του φόνου αλλά δεν άκουσε τον πυροβολισμό καθώς έκανε μπάνιο λούζοντας τα μαλλιά της αφού είχε κάνει περμανάντ την ίδια μέρα λίγο νωρίτερα. Η Ελ κάνει την Τσάτνεϊ να επιβεβαιώσει την ιστορία της και αργότερα αποκαλύπτει ότι αν είχε λούσει όντως τα μαλλιά της μέσα στις πρώτες 24 ώρες, το νερό θα είχε απενεργοποιήσει το φάρμακο και τα μαλλιά της Τσάτνεϊ είναι ακόμα κατσαρά. Εκτεθιμένη η Τσάτνεϊ παραδέχεται ότι αυτή σκότωσε τον πατέρα της κατά λάθος καθώς νόμιζε ότι ήταν η Μπρουκ, την οποία μισούσε. Η Μπρουκ αθωώνεται και η Τσάτνεϊ συλλαμβάνεται. Μετά τη δίκη, ο Γουόρνερ προσπαθεί να τα ξαναβρεί με την Ελ αλλά τον απορρίπτει.

Δύο χρόνια μετά, η Ελ, έχει αποφοιτήσει με τιμές και έχει προσληφθεί σε μια από τις καλύτερες νομικές εταιρίες της Βοστόνης. Η Βίβιαν είναι τώρα η καλύτερή της φίλη, και έχει ακυρώσει τον αρραβώνα της με τον Γουόρνερ, ο οποίος αποφοίτησε χωρίς τιμές, χωρίς κοπέλα και χωρίς δουλειά. Η Πολέτ παντρεύτηκε και είναι έγκυος και ο Έμετ ξεκίνησε τη δική του εταιρία και είναι τώρα το αγόρι της Ελ και σκοπεύει να της κάνει πρόταση γάμου.

Ηθοποιοί και Χαρακτήρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ρις Γουίδερσπουν στο ρόλο της Ελ Γουντς
  • Λουκ Γουίλσον στο ρόλο του Έμετ Ρίτσμοντ
  • Σέλμα Μπλερ στο ρόλο της Βίβιαν Κένσινγκτον
  • Μάθιου Ντέιβις στο ρόλο του Γουόρνερ Χάντινκγτον τον 3ο
  • Βίκτορ Γκάρμπερ στο ρόλο του Καθηγητή Κάλαχαν
  • Τζένιφερ Κούλιτζ στο ρόλο της Πολέτ
  • Χόλαντ Τέιλορ στο ρόλο της Καθηγήτριας Στρόμγουελ
  • Άλι Λάρτερ στο ρόλο της Μπρουκ Τέιλορ-Γουίνταμ
  • Λίντα Καρντελίνι στο ρόλο της Τσάτνεϊ Γουίνταμ
  • Ρακέλ Γουέλς στο ρόλο της Κυρίας Γουίνταμ-Βάντερμαρκ

Box office[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με προϋπολογισμό 18.000.000 δολάρια[6], η ταινία Η Εκδίκηση της Ξανθιάς έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 1η θέση με 20,3 εκατομμύρια δολάρια.[6] Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 96,5 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 45,2 εκατομμύρια δολάρια.[6] Παγκοσμίως απέφερε 141,7 εκατομμύρια δολάρια.[6]

Βραβεία & Υποψηφιότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οργάνωση Κατηγορία Υποψήφιος Αποτέλεσμα
Χρυσές Σφαίρες[7] Καλύτερη Ταινία - Κωμωδία/Μιούζικαλ υποψηφιότητα
Α' Γυναικείου Ρόλου - Κωμωδία/Μιούζικαλ Ρις Γουίδερσπουν υποψηφιότητα

Συνέχεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2003 κυκλοφόρησε μια συνέχεια με τον τίτλο Η Εκδίκηση της Ξανθιάς 2 (Legally Blonde 2: Red, White & Blonde) με τους Ρις Γουίδερσπουν και Λουκ Γουίλσον να επαναλαμβάνουν τους ρόλους της. Στο καστ προστέθηκαν οι Σάλι Φιλντ, Ρετζίνα Κινγκ, Μπρους ΜακΓκιλ και Μπομπ Νιούχαρτ. Την ταινία σκηνοθέτησε ο Τσαρλς Χέρμαν-Γούρμφελντ και το σενάριο έγραψε η Κέιτ Κόντελ. Η Ελ Γουντς πηγαίνει στην Γουάσινγκτον με σκοπό να αρχίσει εκστρατεία υπεράσπισης των δικαιωμάτων των ζώων και να σταματήσουν να γίνονται πάνω τους πειραματικές δοκιμές. Παρά το γεγονός ότι η ταινία αποδείχθηκε εισπρακτική επιτυχία, αποφέροντας 124,9 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως[8] δεν γνώρισε την καλλιτεχνική επιτυχία της πρώτης ταινίας, λαμβάνοντας αρνητικά σχόλια από τους κριτικούς.[9]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Paul Clinton (13 Ιουλίου 2001). «A pretty smart 'Blonde'». CNN. http://edition.cnn.com/2001/SHOWBIZ/Movies/07/13/review.blonde/. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2012. 
  2. «Η Εκδίκηση της Ξανθιάς στο Rotten Tomatoes». Rotten Tomatoes. http://www.rottentomatoes.com/m/legally_blonde/. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2012. 
  3. Lisa Schwarzbaum (13 Ιουλίου 2001). «Legally Blonde (2001)». Entertainment Weekly. http://www.ew.com/ew/article/0,,167242,00.html. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2012. 
  4. Caroline Westbrook. «Legally Blonde». Empire. http://www.empireonline.com/reviews/reviewcomplete.asp?DVDID=7756. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2012. 
  5. Peter Bradshaw (26 Οκτωβρίου 2001). «Legally Blonde». The Guardian. http://www.guardian.co.uk/film/2001/oct/26/culture.reviews1. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2012. 
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 «Η Εκδίκηση της Ξανθιάς στο Box Office Mojo». Box Office Mojo. http://www.boxofficemojo.com/movies/?id=legallyblonde.htm. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2012. 
  7. 7,0 7,1 «The 59th Annual Golden Globe Awards (2002)». goldenglobes.org. http://www.goldenglobes.org/browse/year/2001. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2012. 
  8. «Η Εκδίκηση της Ξανθιάς 2 στο Box Office Mojo». Box Office Mojo. http://www.boxofficemojo.com/movies/?id=legallyblonde2.htm. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2012. 
  9. «Η Εκδίκηση της Ξανθιάς 2 στο Rotten Tomatoes». Rotten Tomatoes. http://www.rottentomatoes.com/m/legally_blonde_2_red_white_and_blonde/. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2012. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Legally Blonde της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).