Ζερμαίν ντε Σταέλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η Ζερμαίν ντε Σταέλ (1766-1817) ήταν Γαλλίδα λογοτέχνης

Ζερμαίν ντε Σταέλ

Βίος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ζερμαίν ντε Σταέλ γεννήθηκε στο Παρίσι το 1766. Προερχόταν από Ελβετική οικογένεια Διαμαρτυρομένων . Ο πατέρας της Ζακ Νεκέρ ήταν φημισμένος χρηματσιτής της Γενεύης και διετέλεσε υπουργός Οικονομικών του Λουδοβίκο ΙΣΤ' κατά τη Γαλλική Επανάσταση[1].

Ζερμαίν ντε Σταέλ

Η οικονομική της άνεση, την έκανε να είναι περιζήτητη νύφη. Οι γονείς της ήθελαν να παντρευτεί Διαμαρτυρόμενο. Αρχικά θέλησαν να την παντρέψουν με τον μετέπειτα πρωθυπουργό Ουίλλιαμ Πιτ, μα εκείνη δεν ήθελε να ζήσει μακρυά από τον πατέρα της[2]. Το 1786 παντρεύτηκε τελικά τον Έρικ Μάγκνους ντε Σταέλ, Σουηδό διπλωμάτη. Το πρώτο της παιδί, ένα κοριτσάκι,πέθανε μετά από είκοσι μήνες από τη γέννησή της[3]. Οι ερωτικές της περιπέτειες ήταν πολλές και με σημαντικές προσωπικότητες της εποχής, όπως ο Ταλλεϋράνδος και ο Λουί ντε Ναρμπόν.

Ο σύζυγός της Έρικ Μάγκνους ντε Σταέλ.

Πέθανε στις 14 Ιουλίου 1817 μετά από περιπέτειες που είχε με την υγεία της: είχε υποστεί εγκαφαλική συμφόρηση και παράλυση των κάτω άκρων[4].

Delphine, έκδοση του 1803.


Προς τιμήν της άρχισε να λειτουργεί ένα ομώνυμο σχολείο στην Ελβετία από το 1980.[5]

Παρατηρήσεις επί του λογοτεχνικού της έργου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συγγραφικό έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα γραπτά της περιλαμβάνουν μυθιστορήματα, θεατρικά έργα, δοκίμια, ηθικής και πολιτικής, λογοτεχνικής κριτικής, ιστορία, αυτοβιογραφικά απομνημονεύματα, και ακόμη και μια σειρά από ποιήματα. Η σημαντικότερη συμβολή στη λογοτεχνία ήταν ως θεωρητικού του ρομαντισμού[6].

  • Journal de Jeunesse, 1785(Εφημερίδα της Νεολαίας)
  • Sophie ou les sentiments secrets, 1786 (published in 1790)(Sophie ή μυστικά συναισθήματα)
  • Jane Gray, 1787 (published in 1790)
  • Lettres sur les ouvrages et le caractère de J.-J. Rousseau, 1788(Επιστολές για τα βιβλία και το χαρακτήρα του Rousseau )
  • Éloge de M. de Guibert(Έπαινος στον M. de Guibert)
  • À quels signes peut-on reconnaître quelle est l'opinion de la majorité de la nation?(Τι σημάδια μπορούμε να αναγνωρίσουμε ποια είναι η γνώμη της πλειοψηφίας του έθνους)
  • Réflexions sur le procès de la Reine, 1793(Σκέψεις σχετικά με τη δίκη της βασίλισσας)
  • Zulma : fragment d'un ouvrage, 1794(Zulma : κομμάτι ενός βιβλίου)
  • Réflexions sur la paix adressées à M. Pitt et aux Français, 1795(Σκέψεις για την ειρήνη προς τον κ. Pitt και τα γαλλικά)
  • Réflexions sur la paix intérieure 1795(Σκέψεις για την εσωτερική ειρήνη)
  • Recueil de morceaux détachés (comprenant : Épître au malheur ou Adèle et Édouard, Essai sur les fictions et trois nouvelles : Mirza ou lettre d'un voyageur, Adélaïde et Théodore et Histoire de Pauline), 1795
  • De l'influence des passions sur le bonheur des individus et des nations, 1796
  • Des circonstances actuelles qui peuvent terminer la Révolution et des principes qui doivent fonder la République en France
  • De la littérature dans ses rapports avec les institutions sociales, 1799
  • Delphine, 1802
  • Épîtres sur Naples(Επιστολές στη Νάπολη)
  • Corinne ou l'Italie, 1807(Κορρίνα ή την Ιταλία)
  • Agar dans le désert
  • Geneviève de Brabant
  • La Sunamite
  • Le capitaine Kernadec ou sept années en un jour (comédie en deux actes et en prose)
  • La signora Fantastici
  • Le mannequin (comédie)(Μοντέλο ( κωμωδία ))
  • Sapho(Σαπφώ)
  • De l'Allemagne, 1810/1813(Στη Γερμανία)
  • Réflexions sur le suicide, 1813(Σκέψεις για την αυτοκτονία )
  • De l'esprit des traductions(Το πνεύμα των μεταφράσεων)
  • Considérations sur les principaux événements de la Révolution française, depuis son origine jusques et compris le 8 juillet 1815, 1818 (Εκτιμήσεις σχετικά με τα κύρια γεγονότα της Γαλλικής Επανάστασης)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Germaine de Staël[1]
  2. Douglas Hilt, «Μαντάμ ντε Σταέλ», Ιστορία Εικονογραφημένη, τχ.75 (Σεπτέμβριος 1974), σελ.51
  3. Douglas Hilt, «Μαντάμ ντε Σταέλ», Ιστορία Εικονογραφημένη, τχ.75 (Σεπτέμβριος 1974), σελ.52
  4. Douglas Hilt, «Μαντάμ ντε Σταέλ», Ιστορία Εικονογραφημένη, τχ.75 (Σεπτέμβριος 1974), σελ.59
  5. Collège Madame de Staël[2]
  6. Germaine de Staël[3]

Πηγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Douglas Hilt, «Μαντάμ ντε Σταέλ», Ιστορία Εικονογραφημένη, τχ.75 (Σεπτέμβριος 1974), σελ.50-59

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα