Ζαν ντε Λα Μπρυγέρ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ζαν ντε Λα Μπρυγέρ
Jean de La Bruyère.jpg
Πορτραίτο του Ζαν ντε Λα Μπρυγέρ, το οποίο αποδίδεται στον Νικολά ντε Λαρζιλιέρ
Όνομα Ζαν ντε Λα Μπρυγέρ
Γέννηση 17 Αυγούστου 1645
Παρίσι, Βασίλειο της Γαλλίας
Θάνατος 11 Μαΐου 1696 (50 ετών)
Βερσαλλίες, Βασίλειο της Γαλλίας
Εθνικότητα Γάλλική
Είδη Δοκίμια
Αξιοσημείωτα έργα Οι Χαρακτήρες ή Τα Ήθη αυτού του Αιώνα

Ο Ζαν ντε Λα Μπρυγέρ (Jean de La Bruyère, 17 Αυγούστου 1645 - 11 Μαΐου 1696) ήταν Γάλλος συγγραφέας.

Γιος κατωτέρου υπαλλήλου, σπούδασε νομικά και έγινε παιδαγωγός και βιβλιοθηκάριος στον οίκο των Κοντέ.

Συνεσταλμένος και άτολμος κοινωνικά, πέρασε την ζωή του άγαμος, μελετώντας τους αρχαίους και γράφοντας το έργο που τον έκανε διάσημο, τους Χαρακτήρες. Το πρώτο μέρος του ήταν μετάφραση των Χαρακτήρων του Θεόφραστου (Les caractères de Théophraste), ενώ το δεύτερο αναφερόταν στην εποχή του συγγραφέα (Les caractères ou Les moeurs de ce siècle – Οι χαρακτήρες ή Τα ήθη αυτού του αιώνα). Το βιβλίο σημείωσε πολύ μεγάλη επιτυχία (οκτώ επαυξημένες κάθε φορά εκδόσεις εξαντλήθηκαν πριν από τον θάνατο του Λα Μπρυγέρ) γιατί οι αναγνώστες αναγνώριζαν στους χαρακτήρες αυτούς πολύ γνωστά πρόσωπα του Παρισιού ή της Αυλής. Κυκλοφόρησαν μάλιστα και «κλείδες» για την ασφαλή αναγνώριση των προσώπων. Εννοείται ότι ο Λα Μπρυγέρ ισχυρίστηκε ότι «πάσα ομοιότης είναι συμπτωματική».

Το 1693 εξελέγη μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας και επί τη εισδοχή του εκφώνησε περίφημο λόγο. Ήταν με τους «Αρχαίους» στην διαμάχη τους με τους «Συγχρόνους» (La querelle des Anciens et des Modernes).

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα

Οι Χαρακτήρες διακρίνονται για το ύφος τους, την διαπεραστική ειρωνεία και το ψυχολογικό βάθος τους. Ο Λα Μπρυγέρ επιτίθεται κατά των καταχρήσεων των υπαλλήλων, της αλαζονείας των ευγενών, της αρπακτικότητας των χρηματιστών και της δουλικότητας των αυλικών («Στην εκκλησία των Βερσαλλιών δεν κοιτάζουν το Ιερό αλλά τον βασιλιά»). Κατέκρινε τους άδικους θεσμούς και υπερασπίστηκε τον λαό και ιδιαίτερα τον αγροτικό πληθυσμό που υπέφερε τα πάνδεινα εκείνη την εποχή από τους πολέμους και την άγρια φορολογία.