Ζαν Κλοντ Γιούνκερ
 |
|
| Ανέλαβε 20 Ιανουαρίου 1995 | |
| Αναπληρωτής | Ζακ Πόος Λιντί Πόλφερ Ζαν Άσελμπορν |
|---|---|
| Μονάρχης | Ιωάννης Ερρίκος |
| Προκάτοχος | Ζακ Σαντέρ |
|
Υπουργός Οικονομικών του Λουξεμβούργου
|
|
| Περίοδος 14 Ιουλίου 1989 – 23 Ιουλίου 2009 |
|
| Πρωθυπουργός | Ζακ Σαντέρ |
| Προκάτοχος | Ζακ Σαντέρ |
| Διάδοχος | Λικ Φρίντεν |
| Περίοδος 1 Ιανουαρίου 2005 – 30 Ιουνίου 2005 |
|
| Προκάτοχος | Γιαν Πέτερ Μπαλκενέντε |
| Διάδοχος | Τόνι Μπλερ |
| Περίοδος 1 Ιουλίου 1997 – 31 Δεκεμβρίου 1997 |
|
| Προκάτοχος | Βιμ Κοκ |
| Διάδοχος | Τόνι Μπλερ |
|
Πρόεδρος του Γιούρογκρουπ
|
|
| Περίοδος 10 Σεπτεμβρίου 2004 – 21 Ιανουαρίου 2013 |
|
| Διάδοχος | Γερούν Ντάισελμπλουμ |
|
Προσωπικά στοιχεία
|
|
| Γέννηση | 9 Δεκεμβρίου 1954 Ρεντάνγκε, Λουξεμβούργο |
| Πολιτικό Κόμμα | Χριστιανικό Κοινωνικό Λαϊκό Κόμμα |
| Σύζυγος | Κριστιάνε Φρίσινγκ |
| Σπουδές | Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου |
| Θρήσκευμα | Ρωμαιοκαθολικισμός |
| Υπογραφή |  |
Ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ (Jean-Claude Juncker), είναι πολιτικός από το Λουξεμβούργο. Έγινε πρωθυπουργός το 1995. Είναι πρόεδρος του Χριστιανοκοινωνικού Κόμματος του Λαού (CPSP) και επίσης υπουργός Οικονομικών, από τις 14 Ιουλίου του 1989. Τιμήθηκε με το Βραβείο Καρλομάγνος το 2006.
Βιογραφία [Επεξεργασία]
Γεννήθηκε στο Ρένταγκε στις 9 Δεκεμβρίου του 1954. O πατέρας του ήταν εργάτης σε εργοστάσιο χάλυβα και ο ίδιος ο Ζαν Κλοντ σπούδασε αρχικά στο Βέλγιο. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου και απέκτησε τίτλο Μάστερ το 1979.
Πολιτική καριέρα [Επεξεργασία]
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 1984 και αμέσως υπουργοποιήθηκε στην κυβέρνηση του Ζακ Σαντέρ. Ο Γιούνκερ έγινε υπουργός Εργασίας. Λίγο πριν τις εκλογές του 1989, στις οποίες επανεξελέγη βουλευτής, τραυματίστηκε σοβαρά σε τροχαίο ατύχημα, κατάφερε όμως να ανανήψει και επέστρεψε στην πολιτική. Διορίστηκε στη θέση του διοικητή της Παγκόσμιας Τράπεζας, όπου υπηρέτησε από το 1989 ως το 1995[1]. Έγινε Υπουργός Οικονομικών τον Ιούλιο του 1989. Εξελέγη άλλη μια φορά βουλευτής στις εκλογές του 1994. Στις 20 Ιανουαρίου του 1995 διαδέχθηκε το Ζακ Σαντέρ στην πρωθυπουργία του Λουξεμβούργου. Μέλος του Χριστιανοκοινωνικού Κόμματος του Λαού (CPSP), η κυβέρνησή του επανεξελέγη το 1999 τον Ιούνιο και τον Ιούνιο του 2004. Το CPSP κέρδισε 19 επί συνόλου 60 εδρών στο Κοινοβούλιο το 1999 και έφτασε τις 24 στις εκλογές του 2004[2].
Στις 10 Σεπτεμβρίου του 2004 ο Γιούνκερ έγινε ο ημιμόνιμος Πρόεδρος της ομάδας των 12 Υπουργών Οικονομικών από τις χώρες που υιοθέτησαν το ευρώ για νόμισμα των χωρών τους, δίνοντάς του το προσωνύμιο ο «κύριος ευρώ». Το 2005 διεξήχθη στις 10 Ιουλίου το κρίσιμο δημοψήφισμα στη χώρα του, στο οποίο το 56,5% των ψηφοφόρων ενέκριναν το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα. Η συμμετοχή έφτασε το 88%. H πίστη του Γιούνκερ στο θετικό αποτέλεσμα ήταν τόση ώστε είχε υποσχεθεί να παραιτηθεί σε περίπτωση που υπερίσχυε η αρνητική ψήφος στο δημοψήφισμα[3].
Το 2009 ο Γιούνκερ καταδίκασε την άρση του αφορισμού στον αμφιλεγόμενο επίσκοπο Ρίτσαρντ Γουίλιαμσον, μέλος της Κοινωνίας του Αγίου Πίου Ι΄.[4] Στις βουλευτικές εκλογές, που διεξήχθησαν στις 7 Ιουνίου του 2009, ταυτόχρονα με τις Ευρωεκλογές, το κυβερνών Χριστιανοσοσιαλιστικό Λαϊκό Κόμμα του Γιούνκερ κέρδισε άλλη μια νίκη, με 26 επί συνόλου 60 εδρών στη Βουλή[5]. Στις 9 Ιουνίου ο Γιούνκερ έλαβε νέα εντολή σχηματισμού κυβέρνησης συνασπισμού, από τον Μεγάλο Δούκα Ερρίκο[6].
Παραπομπές [Επεξεργασία]
- ↑ Βιογραφία στα αγγλικά
- ↑ Rulers.org
- ↑ BBC NEWS | Europe | Luxembourg rebuffs eurosceptics
- ↑ Réaction de Jean-Claude Juncker à la réhabilitation par le pape d'un évêque négationniste
- ↑ Earth Times, Juncker's party wins Luxembourg polls - Summary, 7 Ιουνίου 2009.
- ↑ The Station, Juncker in audience with Grand Duc Henri, 9 Ιουνίου 2009.
|
|||||||||
