Ζαν-Ζοζέφ ντε Μοντονβίλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Jean-Joseph Cassanéa de Mondonville (original replica) by Maurice Quentin de La Tour.jpg

Ο Ζαν-Ζοζέφ Κασανεά ντε Μοντονβίλ (Jean-Joseph Cassanéa de Mondonville, βαπτ. 25 Δεκεμβρίου 17118 Οκτωβρίου 1772) ήταν Γάλλος βιολιστής και συνθέτης της εποχής του ύστερου μπαρόκ. Αν και στις μέρες του έγινε ευρέως γνωστός -κυρίως για τα μείζονα μοτέτα του- η μουσική του ξεχάστηκε μέχρι τη δεκαετία του 1990, οπότε και επανανακαλύφθηκε.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Jean-Joseph Cassanéa de Mondonville

Γόνος μια αριστοκρατικής οικογένειας σε παρακμή, ο Μοντοβίλ γεννήθηκε στη Ναρμπόν στη νότια Γαλλία. Το 1723 στο Παρίσι, ως προστατευόμενος της Μαρκησίας ντε Πομπαντούρ, είχε την ευκαιρία να αναλάβει αρκετά μουσικά πόστα, συμπεριλαμβανομένου κι αυτό του βιολιστή στην ορχήστρα Concert Spirituel.

Μια δεκαετία αργότερα εκδίδει το πρώτο του έργο, μια σειρά από σονάτες για βιολί, ενώ διορίζεται βιολιστής στην ορχήστρα του βασιλικού παρεκκλησίου των Βερσαλλιών. Το 1747 παντρεύεται την Anne-Jeanne Boucon, γνωστή τσεμπαλίστα της εποχής, στην οποία ο συνθέτης Ζαν-Φιλίπ Ραμώ αφιέρωσε κάποια κομμάτια του. Μέχρι το 1755 έχει συνθέσει δεκαεπτά μείζoνα μοτέτα, από τα οποία σώζονται μόνο εννέα· την εποχή του παίζονται τακτά και τυχγάνουν μεγάλης εκτίμησης. Τον ίδιο χρόνο διαδέχεται τον Πανκράς Ρουαγιέ ως μαέστρος του Concert Spirituel, ενώ στη Διαμάχη των Μπουφώνων παίρνει το μέρος της γαλλικής πλευράς.

Ανάμεσα στο έργο του ξεχωρίζουν επίσης οι εννέα σωζόμενες όπερές του, που ως επί το πλείστο πραγματεύονται υποθέσεις αρχαίων ελληνικών μύθων. Μία εξ αυτών, η Daphnis et Alcimadure είναι γραμμένη σε δικό του λιμπρέτο και μάλιστα στην Οξιτανική γλώσσα του Λανγκντόκ. Λίγες από τις όπερές του σημειώνουν επιτυχία, αφού επισκιάζονται απ' αυτές του σύγχρονού του Ραμώ, καθώς και του πατέρα της γαλλικής όπερας, Ζαν Μπατίστ Λυλί. Ο Μοντονβίλ πεθαίνει στην πόλη Μπελβίλ κοντά στο Παρίσι, στην ηλικία των 60 ετών.

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οργανικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Sonates pour violon op.1 (1733)
  • Sonates en trio op.2
  • Pièces de clavecin en sonates op.3 (1734)
  • Ο πρόλογος στο op.4 περιέχει το πρώτο ίσως κείμενο, όσον αφορά στη χρήση αρμονικών, "Les sons harmoniques" (1738)
  • Pièces de clavecin avec voix ou violon op.5 (1748)

Όπερες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Isbé (1742)
  • Bacchus et Erigone (1747)
  • Le carnaval du Parnasse (1749)
  • Vénus et Adonis (1752)
  • Titon et l'Aurore (1753)
  • Daphnis et Alcimadure (1754)
  • Les fêtes de Paphos (1758)
  • Thésée (1765)
  • Les projets de l'Amour (1771)

Μείζoνα μοτέτα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Dominus regnavit decorum (Ψαλμός 92) (1734)
  • Jubilate Deo (Ψαλμός 99) (1734)
  • Magnus Dominus (Ψαλμός 47) (1734)
  • Cantate domino (Ψαλμός 149) (1743)
  • Venite exultemus Domino (Ψαλμός 94) (1743)
  • Nisi Dominus aedficavit (Ψαλμός 126) (1743)
  • De profundis (Ψαλμός 129) (1748)
  • Coeli enarrant gloria (Ψαλμός 18) (1750)
  • In exitu Israel (Ψαλμός 113) (1753)
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Jean-Joseph Cassanéa de Mondonville της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Jean-Joseph de Mondonville της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).