Ευστράτιος ο Νικαίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Ευστράτιος ο Νικαίας (1050 - 1120) ήταν μαθητής του Ιωάννου του Ιταλού.

Ο Ευστράτιος Νίκαιας έγραψε υπομνήματα στα συγγράμματα του Αριστοτέλη, τα οποία χρησιμοποίησαν στη Δύση οι σχολαστικοί θεολόγοι Αλβέρτος ο Μέγας και ο Θωμάς ο Ακινάτης ενώ τον 19ο αιώνα κρίθηκαν με εξαιρετικούς επαίνους από τον Σλάιερμαχερ (Schleiermacher) στην Ακαδημία του Βερολίνου.[1]

Μια δήλωσή του που δεν προοριζόταν να τεθεί σε κυκλοφορία περί της ανθρώπινης φύσης του Ιησού Χριστού τον οδήγησε σε παραπομπή σε δίκη ενώπιον της Συνόδου το 1117 όπου και δήλωσε μετάνοια, με την απαγόρευση να συγγράφει θεολογικές πραγματείες.[2]

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Γεωργούλης Δ. Κωνσταντίνος, Ιστορία της Ελληνικής Φιλοσοφίας, Παπαδήμας, Αθήνα, 2007, σ. 771.
  2. Στεφανίδης Κ. Βασίλειος, 3η εκδ., Παπαδημητρίου, Αθήνα (c1959), 1998, σ. 424