Χένρυ Μοργκεντάου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Ερρίκος Μοργκεντάου)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Χένρυ Μοργκεντάου
Henry Morgenthau crop.jpg
Πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στην Οθωμανική Αυτοκρατορία
Περίοδος
1913 – 1916
Πρόεδρος Γούντροου Ουίλσον
Προκάτοχος Ουίλιαμ Γούντβιλ Ρόκχιλ
Διάδοχος Άμπραμ Ι. Έλκους
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 26 Απριλίου 1856
Μανχάιμ, Γερμανία
Θάνατος 25 Νοεμβρίου 1946 (90 ετών)
Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ
Πολιτικό Κόμμα Δημοκρατικό Κόμμα
Σύζυγος Τζόζεφιν Σάικς
Παιδιά 2
Σπουδές Κολλέγιο Σίτι της Νέας Υόρκης
Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Κολούμπια
Επάγγελμα Δικηγόρος
Θρήσκευμα Ιουδαϊσμός

Ο Ερρίκος Μοργκεντάου (αγγλ. Henry Morgenthau, 1856-1946) ήταν Αμερικανός δικηγόρος και διπλωμάτης που συνδέθηκε στενά με το Προσφυγικό ζήτημα. Γεννήθηκε το 1856 στο Μανχάιμ της Γερμανίας και το 1865 μετανάστευσε στις ΗΠΑ. Το 1877 αποφοίτησε από τη Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Κολούμπια όπου και άρχισε να δικηγορεί. Το 1913 ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Γούντροου Ουίλσον τον διόρισε πρέσβη στη Κωνσταντινούπολη όπου και υπηρέτησε μέχρι το 1916. Στη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου ο Ε. Μοργκεντάου χειρίστηκε πολλά διπλωματικά ζητήματα των Συμμάχων της Αντάντ με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, παρακολουθώντας όμως στενά το κίνημα και την άνοδο των Νεοτούρκων καθώς και τις συνεχείς και διογκούμενες διώξεις των Αρμενίων και των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και του Πόντου.
Το 1920 τοποθετήθηκε πρέσβης στο Μεξικό και τρία χρόνια μετά το 1923, μετά τη μικρασιατική καταστροφή, η Κοινωνία των Εθνών τον διόρισε Πρόεδρο στην Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων στην Αθήνα. Αργότερα ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Γενικά ο Ε. Μοργκεντάου κατεχόμενος από φιλελεύθερες πεποιθήσεις υπήρξε ακριβοδίκαιος στις κρίσεις του που συμπεριέλαβε στα απομνημονεύματά του σχετικά με τις διώξεις, την εξόντωση και τον εξανδραποδισμό του Μικρασιατικού και περισσότερο του Ποντιακού Ελληνισμού, τα οποία περιγράφει ειδικότερα στα συγκροτούμενα εξ Ελλήνων "εργατικά τάγματα του Καυκάσου" που τελικά και χάθηκαν.

Από το συγγραφικό του έργο ξεχωρίζουν "Τα μυστικά του Βοσπόρου" και "Η αποστολή μου στην Ελλάδα".