Ερρίκος Β΄ της Καμπανίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Ερρίκος Β' της Καμπανίας)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Ερρίκος Β΄ της Καμπανίας ή Ερρίκος Α΄ των Ιεροσολύμων (1166 - 1197) ήταν κόμης της Καμπανίας (1181 - 1197) και βασιλιάς της Ιερουσαλήμ (1192 - 1197), μεγαλύτερος γιος του Ερρίκου Α΄ της Καμπανίας και της Μαρίας της Γαλλίας, κόρης του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου Ζ΄ και της Ελεονώρας της Ακουιτανίας. Ο πατέρας του πέθανε το 1181 και η μητέρα του ήταν συμβασιλέας ως το 1187.

Συμμετοχή του στην Γ΄ Σταυροφορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ερρίκος αποφάσισε να ταξιδέψει για την ανατολή αφήνοντας το δουκάτο στον μικρότερο αδελφό του Θεοβάλδο ως διάδοχο και βάζοντας τους βαρόνους να τον αναγνωρίσουν. Τελικά δεν πρόκειται να επιστρέψει ποτέ, αφού ενώθηκε στην Γ΄ Σταυροφορία υπό τον βασιλιά της Γαλλίας Φίλιππο - Αύγουστο Β΄ και τον βασιλιά της Αγγλίας Ριχάρδο Α΄ τον Λεοντόκαρδο. Ήταν ένας από τους στρατιωτικούς αρχηγούς στην πετυχημένη πολιορκία της Άκρας. Λέγεται ότι περιπλέχτηκε στην απαγωγή της Ισαβέλλας των Ιεροσολύμων που ήθελαν να της επιβάλουν να χωρίσει τον σύζυγο της προκειμένου να παντρευτεί τον Κονράδο τον Μομφερατικό.

Ο Ερρίκος σχετιζόταν με τον Κονράδο μέσω των μητρικών παππούδων τους, ενώ κατά τον Μπαχά-αλ-ντίν τραυματίστηκε στην Άκρα. Δήλωσε πίστη και υποταγή στον βασιλιά της Αγγλίας Ριχάρδο και τον Απρίλιο του 1192 απεστάλθη εκ μέρους του από την Άκρα στην Τύρο, προκειμένου να πληροφορήσει τον Κονράδο τον Μομφερατικό για την στέψη του ως βασιλιά των Ιεροσολύμων. Ο Ερρίκος επέστρεψε πίσω στην Άκρα, ενώ ο Κονράδος δολοφονήθηκε από δύο Ασασίνους λίγες μέρες μετά την στέψη του. Ο Ερρίκος επανήλθε στην Τύρο δύο μέρες μετά την δολοφονία χωρίς να γνωρίζει τίποτα γι αυτήν, προκειμένου να προετοιμάσει την τελετή της βασιλικής του στέψης. Εκεί, προς μεγάλη του έκπληξη, είδε την προετοιμασία της κηδείας. Αρραβωνιάστηκε αμέσως την βασίλισσα Ισαβέλλα και την παντρεύτηκε οκτώ ημέρες μετά τον θάνατο του Κονράδου.

Βασιλιάς των Ιεροσολύμων, μετά την δολοφονία του Κονράδου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο γάμος έγινε με μεγάλη μεγαλοπρέπεια, με την Ισαβέλλα να είναι ενθουσιασμένη από τα φυσικά χαρίσματα του Ερρίκου, που ήταν 20 χρόνια μικρότερος από τον προηγούμενο υποψήφιο σύζυγό της, Κονράδο. Η Ισαβέλλα ήταν ήδη έγκυος με το παιδί του Κονράδου, την μετέπειτα Μαρία Μομοφερατική, και αυτό θεωρήθηκε από πολλούς σκάνδαλο. Τελικά το ζευγάρι απέκτησε δύο κόρες, την Αλίκη της Καμπανίας και την Φιλίππη.

Ο βασιλιάς Ριχάρδος ήταν ύποπτος στην περιπλοκή του στον φόνο του Κονράδου. Ο Ερρίκος, γνωστός στους Άραβες σαν "άλ-κόντ-Ενρί", έκανε συμμαχία με τους Ασασίνους, που τον προσκάλεσαν να επισκεφθεί το ισχυρό τους φρούριο Αλ-Κάφ. Για να τιμήσει τον ψηλό του καλεσμένο, ο αρχηγός των Ασασίνων έκανε νόημα σε δύο άντρες προφανώς να τον δολοφονήσουν. Ο Ερρίκος το κατάλαβε και έφυγε έγκαιρα, ενώ θεωρείτο και αυτός ύποπτος για τον φόνο του Κονράδου με την υποστήριξη πάντοτε του βασιλιά Ριχάρδου.

Πέθανε πέφτοντας από το παράθυρα του πρώτου ορόφου των ανακτόρων της Άκρας με αμφιλεγόμενες ιστορίες γύρω από το τραγικό περιστατικό. Η χήρα του Ισαβέλλα παντρεύτηκε για τέταρτη και τελευταία φορά με τον βασιλιά της Κύπρου Αμαλρίκ των Λουζινιάν. Η κόρη τους, Αλίκη, παντρεύτηκε τον ετεροθαλή αδελφό του βασιλιά της Κύπρου Ούγο Α΄. Ο Ερρίκος, ξοδεύοντας πολλά λεφτά στις εκστρατείες του στα Ιεροσόλυμα, άφησε πίσω του πολλές δυσκολίες στην Καμπανία. Υποστηρικτές του ανιψιού του, Θεοβάλδου Δ΄ της Καμπανίας, συμμάχησαν με τον παπικό απεσταλμένο (1213), αλλά η άρνηση του πρώην συζύγου της Ισαβέλλας, Χάμφρεϊ του Τορόν, που ήταν ακόμα ζωντανός, ήταν απαγορευτικός παράγοντας για την νομιμότητα των κοριτσιών του. Τα δικαιώματα της κόρης της, Ισαβέλλας, από τον Κονράδο, Μαρίας και των δικών του κοριτσιών στον θρόνο των Ιεροσολύμων ανταλλάχθηκαν. Ο Θεοβάλδος αγόρασε τελικά τα δικαιώματα της Αλίκης και της Φιλίππης.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Morgan, M. R. The Chronicle of Ernoul and the Continuations of William of Tyre,1973
  • Payne, Robert. The Dream and the Tomb, 1984
  • Runciman, Steven. A History of the Crusades, vol. 3, 1954
  • Wheeler, Bonnie. Eleanor of Aquitaine: Lord and Lady, 2002
  • Williams, Patrick A. "The Assassination of Conrad of Montferrat: Another Suspect?", Traditio, vol. XXVI, 1970.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Henry II of Champagne της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).