Επιστήμες μηχανικών

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Επιστήμες μηχανικών (αγγλ.: engineering) ονομάζονται οι εφαρμοσμένες επιστήμες που ασχολούνται με την ανάπτυξη, σχεδιασμό, μελέτη, υλοποίηση και εφαρμογή των τεχνολογιών παραγωγής και κατασκευής συστημάτων, συσκευών, δομικών έργων και εγκαταστάσεων, βιομηχανικών έργων και εγκαταστάσεων και έργων υποδομής, η κάθε μία στο δικό της γνωστικό αντικείμενο. Ο ευρύς τομέας αναφέρεται στην εφαρμογή επιστημονικών γνώσεων και μεθόδων, κυρίως από τις θετικές επιστήμες, με στόχο την επίλυση τεχνολογικών προβλημάτων στις ανθρώπινες κοινωνίες. Οι μηχανικοί υπ' αυτή την έννοια εκμεταλλεύονται την κρίση και τη φαντασία για να αξιοποιήσουν αποτελέσματα από την επιστήμη, την τεχνολογία, τα μαθηματικά και την πρακτική εμπειρία. Στόχος είναι ο σχεδιασμός, η παραγωγή και η λειτουργία χρήσιμων και αξιόπιστων αντικειμένων, κατασκευών ή διαδικασιών. Μεταξύ των διαφόρων επιστημονικών κλάδων που περιλαμβάνονται στις επιστήμες μηχανικών εμφανίζεται σημαντική επικάλυψη.

Επισκόπηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο κρίσιμος στόχος του μηχανικού είναι να προσδιορίζει, να κατανοεί και να επιλύει τα προβλήματα μίας μελέτης προκειμένου να παραχθεί ένα επιτυχές αποτέλεσμα. Δεν είναι συνήθως αρκετό να κατασκευαστεί ένα τεχνικά επιτυχές προϊόν, πρέπει επίσης να καλύψει περαιτέρω απαιτήσεις. Οι περιορισμοί μπορεί να συμπεριλαμβάνουν διαθέσιμους πόρους, φυσικούς ή τεχνικούς περιορισμούς, ευελιξία για μελλοντικές τροποποιήσεις και προσθήκες, και άλλους παράγοντες, όπως απαιτήσεις κόστους, εμπορευσιμότητα, παραγωγικότητα και χρησιμότητα. Με την κατανόηση των περιορισμών που θέτει ο τελικός στόχος, οι μηχανικοί παράγουν προδιαγραφές για τα όρια μέσα στα οποία ένα εκτελέσιμο σχέδιο ή σύστημα μπορεί να παραχθεί και χρησιμοποιηθεί.

Ακαδημαϊκοί κλάδοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι ακαδημαϊκές ειδικεύσεις των μηχανικών ειναι :

Στο πεδίο συγκαταλέγονται επίσης οι ειδικεύσεις:

Η ειδίκευση του αρχιτέκτονα μηχανικού συνδυάζει στοιχεία της ειδίκευσης του πολιτικού μηχανικού με στοιχεία των εικαστικών τεχνών. Ορισμένοι έχουν εισηγηθεί τη συμπερίληψη της μηχανικής λογισμικού και της μηχανικής υπολογιστών στην ειδίκευση μηχανικού, αλλά προς το παρόν αυτοί αντιμετωπίζονται συνήθως ως κλάδοι της πληροφορικής. Η μηχανική υπολογιστών ειδικότερα, αποτελεί αντικείμενο μελέτης και των ηλεκτρονικών μηχανικών, στον βαθμό που το υλικό των υπολογιστών είναι ηλεκτρονικής φύσης. Τέλος, μηχανολόγοι, ηλεκτρολόγοι και ηλεκτρονικοί μηχανικοί με κατάλληλη ειδίκευση (π.χ. σε επίπεδο μεταπτυχιακών σπουδών) μπορούν να απασχοληθούν ερευνητικά και επαγγελματικά στον χώρο της βιοϊατρικής τεχνολογίας, όμως αυτός δεν υφίσταται ως ανεξάρτητος γνωστικός κλάδος.

Εκπαίδευση και επαγγελματικά ζητήματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ελλάδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην ελληνική ανώτατη εκπαίδευση, τα πανεπιστημιακά τμήματα που αφορούν κάποιο πεδίο της επιστήμης μηχανικών εντάσσονται σε πολυτεχνικές σχολές ή σε αυτοτελή Πολυτεχνεία, ενώ τα αντίστοιχα τεχνολογικά τμήματα εντάσσονται σε Σχολές Τεχνολογικών Εφαρμογών (ΣΤΕΦ). Ακολουθείται το ευρωπαϊκό / ηπειρωτικό σύστημα σπουδών πενταετούς φοίτησης διπλώματος για τα πολυτεχνεία, που παρέχει εκπαίδευση πάνω στο αντικείμενο και δυνατότητα επιστημονικής έρευνας, και τετραετούς φοίτησης πτυχίου για τις ΣΤΕΦ, το οποίο δεν εστιάζει στην κατάρτιση ερευνητών αλλά εξειδικευμένων εργαζομένων. Η πενταετής προπτυχιακή φοίτηση σε πολυτεχνική σχολή παρέχει δίπλωμα ευρωπαϊκά και ακαδημαϊκά[1] αναγνωρισμένο ως Master οf Engineering, το οποίο δεν αναγνωρίζεται από το ελληνικό κράτος ως Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Ειδίκευσης (Master of Science)[2][3]. Λειτουργούν ωστόσο μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών τα οποία οδηγούν στη λήψη Μεταπτυχιακού Διπλώματος Ειδίκευσης ή και απευθείας Διδακτορικού Διπλώματος[4].

Σε ορισμένα Πολυτεχνεία ή ΣΤΕΦ είναι ενταγμένα και κάποια τμήματα που δεν εμπίπτουν τυπικά στην επιστήμη μηχανικών, αλλά είναι προσανατολισμένα στην εφαρμοσμένη επιστήμη και τεχνολογία ή διαθέτουν χαρακτηριστικά του ευρύτερου τομέα. Π.χ. τμήματα πληροφορικής με τίτλο «Μηχανικών Πληροφορικής» ή «Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και Πληροφορικής» (στη δεύτερη περίπτωση το τμήμα εστιάζει στην τομή της πληροφορικής και της ηλεκτρονικής μηχανικής), τμήματα επιστήμης υλικών με τίτλο «Μηχανικών Επιστήμης Υλικών» κλπ.

Σύμφωνα με τη νομοθεσία, η επαγγελματική δραστηριότητα των διπλωματούχων μηχανικών υπάγεται στις ρυθμίσεις του υπεύθυνου Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος (ΤΕΕ). Για τους πτυχιούχους μηχανικούς, ορισμένες από τις ανάλογες αρμοδιότητες υπάγονται στην Επιστημονική Ένωση Τεχνολογικής Εκπαίδευσης Μηχανικών (ΕΕΤΕΜ), η οποία όμως δεν συνιστά επαγγελματικό επιμελητήριο.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Engineering της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).