Επίσκοπος Αθηνόδωρος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


Ο Αθηνόδωρος διετέλεσε επίσκοπος Βυζαντίου για τέσσερα έτη (144148).

Στους πατριαρχικούς καταλόγους του Πατριάρχη Νικηφόρου και του Νικηφόρου Καλλίστου ονομάζεται Αθηνόδωρος, ενώ σε άλλους καταλόγους συναντάται ως Αθηνογένης. Κατά την αρχιερατεία του κυβερνούσε την πόλη ο τύραννος Ζεύξιππος, και παρατηρήθηκε ιδιαίτερη αύξηση του χριστιανικού πληθυσμού. Τότε ο Επίσκοπος Αθηνόδωρος εγκαταλείποντας την Αργυρούπολη έχτισε δεύτερο επισκοπικό ναό, πιθανώς και οίκο επισκοπικό, στην περιοχή του Ελαιώνα. Τον ναό αυτό ο Μέγας Κωνσταντίνος τον ανοικοδόμησε μεγαλοπρεπή, επιθυμώντας να ταφεί σε αυτόν, αλλά επειδή κρίθηκε ότι τα σώματα των αυτοκρατόρων δε θα έπρεπε να θάπτονται εκτός της πόλης του Βυζαντίου, ορίσθηκε άλλος τόπος για την ταφή τους, ο δε ναός εκείνος αφιερώθηκε στη μνήμη των αγίων επτά παίδων Μακκαβαίων και Ελεαζάρου του διδασκάλου τους.

Από την εποχή του Αθηνοδώρου ή Αθηνογένους οι Επίσκοποι κατοικούσαν και ιερουργούσαν στο νέο επισκοπικό ναό, του Ελαιώνος ή Ελαίας.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Προκάτοχος:
Πολύκαρπος Β΄
'Επίσκοπος Βυζαντίου'
144 - 148
Διάδοχος:
Ευζώιος