Ενυάλιος
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ο Ενυάλιος (Ἐνυάλιος) αρχαιοελληνική θεότητα που λατρευόταν ως θεός του πολέμου. Δεν έχει αποσαφανισθεί, αν αρχικά ήταν απλώς προσωνύμιο του Άρη, όπως απαντά στον Όμηρο ή αυτοτελής θεότητα. Οι μεταγενέστεροι συγγραφείς τον θεωρούν γιο του Άρη και της Ενυούς[1][2] ή του Κρόνου και της Ρέας.[3] Στα μυκηναϊκά χρόνια διαφοροποιείται ως ξεχωριστή θεότητα. Στη Γραμμική Β της Κνωσού[4] το όνομα Ενυάλιος αναφέρεται στον ίδιο. Στον Όμηρο αναφέρεται στην Ιλιάδα πέντε φορές: τέσσερις στον καταγόμενο από την Κρήτη Μηριόνη ακόλουθο του Ιδομενέα και μια φορά στον Αχιλλέα, που τους αποκαλεί ίσους προς τον ανδροφόνο Ενυάλιον,[5] αλλά και στο όρκο των Αθηναίων οπλιτών.[6]
«Ου καταισχυνώ τα όπλα, ...και τα ιερά τα πάτρια τιμήσω. Ίστορες θεοί Ἀγραυλος, Ἐνυάλιος, Άρης, Ζεύς, Θαλλώ, Αὐξώ, Ηγεμόνη.»
Παραπομπές [Επεξεργασία]
- ↑ Προσωποποίηση της μάχης, σύντροφος του Άρεως Ιλιάδα Ε333, 592
- ↑ John Chadwick, Ο μυκηναϊκός πολιτισμός (Cambridge University Prees), 1976. σ. 67
- ↑ A. Bernad, Poeta Epici Graeci, Βερολίνο 1983 σ. 46
- ↑ Tablet KN V52
- ↑ Όμηρος, Ιλιάδα, Β651, Η166, Θ264, Χ132, Ρ211 - Άρης δεινός ενυάλιος(πολεμικός, πολεμοχαρής)
- ↑ Λυκούργος (ρήτορας), Κατά Λεωκράτους 77, Στοβαίος, (Ανθολόγιο Xliii), Ονομαστικόν Πολυδεύκη (Viii,106)
Πηγές [Επεξεργασία]
- Johann Adam Hartung (1865). Die Religion und Mythologie der Griechen (στα Γερμανικά). http://www.archive.org/details/diereligionundmy00hartuoft. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2009.
